هرگز از شنیدن پرسش کودکان احساس رنجش نکنیم.هر گونه گفت و گویی آنگاه به ثمر می نشیند که ما با مخاطب خود ارتباط برقرار کنیم در فضایی صمیمی حرف های همدیگر را بشنویم. این موضوع در مورد کودکان اهمیت بیشتری دارد.
راه های ایجاد آمادگی فرزندتان برای شروع سال تحصیلی جدید چیست؟
نكات تربيتي جهت اطلاع اولياء
نكات تربيتي جهت اطلاع اولياء
آغاز سال تحصیلی درست همین نزدیکی است و در این آستانه سال تحصیلی ما با کودکانی مواجه هستیم که از نظر رشدی متفاوت هستند، با این حساب چطور می توان فهمید که آیا فرزند شما آمادگی لازم را برای ورود به مدرسه دارد؟
چند توصیه كه مي بايست والدين در اين مورد بدانند
آموزش مدیریت خشم همان قدر که درباره بزرگسالان اهمیت دارد،درباره کودکان هم مهم است والدین گاهی در می مانند و نمی دانند با کودکی که زود خشمگین می شود، جیغ و داد می کند و اشیا را به این طرف و آن طرف پرت می کند، چه کار کنند.اگر شما هم این مشکل را دارید خواندن نکات زیر برایتان مفید خواهد بود
یکی از اختلالات روانی شایع در دوره ابتدایی و پیش دبستانی, ترس از مدرسه است که در کودکان دوره آمادگی و اول ابتدایی از فراوانی بیشتری برخوردار است. با شروع فصل بازگشایی مدارس بسیاری از مادرانی که فرزندشان برای اولین بار به مدرسه می روند با مساله وجود ترس از مدرسه در کودکان شان مواجه هستند.
با پا گذاشتن كودك به دوره نوجوانی، او خواستار این است كه وابستگی‌هایی كه به خانواده دارد را رفته رفته كم كند و به استقلال برسد و بسیاری از پرخاشگری‌ها در این سنین ناشی از تمایل به مستقل شدن و پیدا كردن هویت فردی اوست.
در مقطع راهنمایی هفته‌ای سه ساعت برای کمک به انجام تکالیف دانش‌آموزان توسط والدین کافی است .همکاری والدین در کمک به انجام تکالیف و مطالعه دانش‌آموزان لزوما به‌معنای موفقیت آنها در تحصیل نیست.
بی احترامی کودکان به والدین در درجه اول به احساسات کودک مرتبط می شود و درست از زمانی آغاز می شود که کودک دچار سرخوردگی و خشم می شود و این احساس از آنجا نشئت میگیرد که فکر می کند در مورد او عدالت رعایت نشده است.
مسئله مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که تنوع و اختلاف منشها در دوره نوجوانی ظاهر و بارز میگردد پس باید بیش از پیش تربیت را با تنوع و تفاوت طبیعتهای فردی سازگار و متناسب نمود.
استقلال خواهی نوجوان،به معنی بریدن از پدر و مادر نیست.او در این دوره،نیاز دارد روی پای خود بایستد. موجودیتش را به خود و دیگران ثابت کند. پس از توفیق در این موضوع او باز به سوی پدر و مادر برمیگردد و اینبار به کسوت فرد بالغی درمیآید که برای زندگی اجتماعی آمادگی دارد.
آیا باید آنها را تنبیه کنیم یا آن را نادیده بگیریم؟ برخی از کودکان دائما دروغ می گویند و اعتراف نمی کنند که گفته هایشان صحت ندارد. ایا در این مواقع باید بر روی درستی گفته تاکید کنیم به این دلیل که مبادا به دروغگویی آسیب شناختی تبدیل شود؟ یا اینکه بگذاریم به حرفهایشان ادامه دهند به این دلیل که مبادا خلاقیت آنها را خدشه دار سازیم؟
یكی از بزرگترین نگرانی های والدین این است كه آیا فرزندشان درست بار می آید؟ همه ی ما می خواهیم که فرزندانمان بااین توشه ی تعلیمات و تربیت در آینده از عهده ی مشکلات خود بر آیند.می خواهیم که با صبر و تحمل خود بتواند با فکر باز به مشکلاتش بیاندیشد تا بهترین راهکار را انتخاب کند. اما این صبر و تحمل را چه زمانی و چگونه به او آموزش دهیم؟
تغییرات ژنتیکی میتواند براساس بدرفتاری با کودک صورت گیرد. بدرفتاری و تنبیه با کودک میتواند بر قابلیت مقابله او با شرایط استرس‌زا تأثیر منفی گذاشته و او را مستعد ابتلا به بیماری روانی سازد.
خوبيهايي كه در يك فرد وجود دارد، سپاسداري و تشويق است. * چارلز شواب *
نه نوجوان بودن آسان است و نه والدین یک نوجوان بودن. یک اظهار نظر به ظاهر ساده از طرف شما می تواند باعث ایجاد سوءتفاهم شود و فرزند نوجوانتان برنجد یا خشمگین شود. همین مسأله والدین را برای برقراری ارتباط دوستانه و مناسب با نوجوان گیج و سردرگم و حتی دلسرد می کند. والدین باید با یک رویکرد منطقی،، هم به رشد شخصیتی فرزندانشان کمک کنند و به استقلال طلبی آن ها احترام بگذارند و هم با ملایمت به آنها نشان دهند که خانواده بزرگترین حامی و پشتیبان آنها است.
تا بحال چه رفتار ناخوشایند یا عادت ناپسندی در فرزندتون دیدین؟ چه عکس العملی نشان دادین؟ آیا موثر بوده؟
به کودک بیاموزید که فقط نظاره گر نباشد. او را تشویق کنید که هنگامی که مورد اذیت قرار گرفت قاطعانه از خود دفاع کند یا از یک بزرگ تر کمک بخواهد.
