۳٫۹m
۱۵٫۹mسوال از نگین ملکی :
سلام خانم صالحی عزیز. ممنون بابت تاپیک خوبتون.
من یه دختر 6 ساله دارم. خیلی مهربونه و به اندازه ی کافی اجتماعی . نه خیلی شیطونه نه گوشه گیر. تا قبل از اینکه مدرسه بره من از دهنش دروغ نشنیده بودم. همیشه اگر کار بدیم میکرد از شدت ناراحتی و عذاب وجدان گریه می کرد اما کارشم گردن می گرفت. اما این اواخر میبینم که با دروغ گفتن خودشو راحت می کنه.
جالب اینجاست که زمانی که کار بدی می کرد یا خراب کاری می کرد من و پدرش اصلا تنبیهش نمی کردیم که الان بخواد برای فرار از تنبیه دروغ بگه.
لطفا من راهنمایی بفرمایید که در همین مراحل اولیه چیکار کنم تا این دروغ گویی ادامه دار نشه؟؟!
ممنون از لطف همیشگی شما
جواب مشاور کلوب مدرسه آنلاین :
نگین خانم عزیز
اول از همه چیز ازتون برای انرژی مثبتی که بهمون میدین ممنونم
کودکان دبستانی (5-8 سال) گهگاه دروغهایی میگن که ممکن است چندان مصلحت آمیز نباشه. علت دروغ گفتن انها ترس از مایوس شدن والدین یا تنبیه شدنشان هست.( مثلا کودکی که در درس ریاضی مشکل داره یا آن را دوست نداره ممکنه بگه که تکلیف ریاضی ندارن) قبل از هر چیز سعی کنین که بفهمین چه چیزی باعث شده او دروغ بگه و دلیل و علت آن را مدنظر داشته باشید.
از طرفی کودکان چیزهایی رو که در همسالانشون میبینن دوست دارند تجربه کنند و عکس العمل اطرافیان خصوصاً والدین رو ببینند..
پس نوع برخورد شما با اون دروغ مهمه ...
از نظر من یکی از کاربردی ترین روش ها در این سن گفتن داستان است.. تاثیر مضمون داستان در شرایطی که کودک احساس گناه میکنه یا شرمساره حتی تا پایان زندگیش هم در خاطرش میمونه
داستان سرایی یه روش هست که از قرنها پیش برای آموزش افراد استفاده میشده..
برای مثال کودکی که برای فرار از مدرسه رفتن راست نمیگه ( دروغ میگه ) :::
داستانی گفته بشه که در اون موضوع اصلی نگفتن حقیقت باشه، حتماً اهداف شخصیت داستان از نگفتن حقیقت رو بگین، نتیجه رو هم بگین .. سعی کنین داستان ذهن بچه درگیر کنه ،( یه پسر/دختر کوچولوی بامزه بود که کلاس سوم دبستان بود و اسمش X بود. X عزیز شبها خیلی دیر میخابید چون عاشق بازی کردن با XBOX بود، برای همین صبح ها که میخواست بره مدرسه همش کسل بود خوابش میومد،یک روز تصمیم گرفت به بهانه سر درد و سر گیجه نره مدرسه، وقتی صبح مامانش خواست بیدارش کنه با آه و ناله گفت که من سرم خیلی درد میکنه "" خودتون جزئیات اضافه کنین"" این باعث شد که مامانش خـــــــــیلی ناراحت بشه و غصه بخوره، نگرانه پسرش بود ""در حدی که کودک حس رو درک کنه ادامه بدین"" امتحان هفته بعد نمرش کم شد، معلمش عصبانی شد، جلوی دوستاش خجالت کشید ... ""هر چیزی که فکر میکنین لازمه بدونه "" خیلی ناراحت و گوشه گیر شده بود ... برای همین تصمیم گرفت که دیگه ... )
داستان ها بسته به سن و جنسیت کودک و موضوع مورد توجه متفاوتند، از موضوع های جذاب استفاده کنین ، سعی کنید ذهن کودک رو درگیر قصه کنید.
زمانی که برای گفتن داستان انتخاب میکنین خیلی مهمه، تو اوج عصبانیت یا زمانی که خیلی از اون جریان گذشته زمان مناسبی نیست.
فکر میکنم مطرح کردن یک داستان کامل با جرئیات خارج از حوصله کلوب هست ، اما هر سوالی داشته باشین در خدمتتون هستم.
یک نکته برای همه دوستان :::
این جمله "دروغ نگـــــــــــــو" رو لطفا از ذهنتون پاک کنین
و بجاش بگین :: "راست میگـــــی؟؟" یا "راست بگـــو "!!
چون جمله "دروغ نگو " تحریکیه برای دروغ گفتنه فرد !!!!
----------------------------------------------------------------------------------------
سوال از دلارام نامی :
خوب مشکلی که بین بچه هاتوی فامیل پیش میاد مثلا من دارم از بچه برادرم تعریف میکنم که : چه بچه ی نازیه آرومه(بچهبرادرم دوماهست) سونا بدو بدو میاد میگه نخیرم تازه شما که ازش دارین تعریف میکنین نمیدونید که منو برده تو اتاق بهم گفته اخــمخ . و ما هم نتونستیم جلو خودمونو بگیریم زدیم زیره خنده !! خیلی برام عجیب بود
دل آرام عزیزم
بسیاری کودکان نوپا و پیش دبستانی (کودکان 3 ساله و حتی 2 ساله( برای اینکه کاری را که انجام دادن انکار کنن یا به منظور بدست آوردن چیزی، دروغهای ساده ای میگن . در این مواقع لازم نیست که آنها را تنبیه کنیم و بخواهیم که راستش ر ا بگن به این دلیل که آنها متوجه نمی شن که آنچه می گویند اشتباه است. مثلا اگر یک کودک دو ساله به یک گربه ضربه بزه یا دم آن را بکشه و سپس بگوید که دوست خیالی اش این کار را انجام داده ، بهترین پاسخ این است که به او بگوییم گربه احساس دارد. بنابراین با مشاجره و دعوا آنها را مجبور به اقرار و اعتراف نکنیم. یک استراتژی بهتر اینه که به روی خودمان نیاریم که چه کسی مشکل را ایجاد کرده. مثلا به جای اینکه بپرسیم تو گلدان را شکسته ای؟ به او بگیم: " ببین ، گلدان شکسته ." اگر با عصبانیت او را مورد اتهام قرار بدیم ، به ما دروغ خواهد گفت.
----------------------------------------------------------------------------------------
مشاور کلوب مدرسه آنلاین :
ممنونم از همراهیتون دوستان عزیزم
در رابطه با کودکان نوپا و کودکان 5 تا 8 سال صحبتهایی شد.
اما فکر میکنم برای تکمیل بحث "نگفتن حقیقت کودکان" چند نکته دیگر هم اضافه کنیم ::
کودکان زیر 5 سال ( پیش دبستانی):
افسانه های کودکان پیش دبستانی می تواند یک نمایش ناب یا در برگیرنده تفکرات آرزومند و خواسته های آنها باشد. این قضیه که کودکان بر این افسانها و تخیلاتشان پافشاری می کنند چیز عجیب و غیرمعمولی نیست. چرا که
دنیای تخیلی آنها برایشان واقعی است و باید بدانیم که این ها به منزله دروغ نیستند. آنچه که فرزند شما اظهار میکند وجود دارد- مثلا بر وجود یک خواهر یا دوست خیالی اصرار می کند - باید بدانید که دوست خیالی برای او از
اهمیت و اعتبار چشمگیری برخوردار است.
اگر افسانه های کودکتان برایتان مشکل ساز است باید این قضیه را مدنظر قرار دهید که آیا فرزندتان شاد است و با افراد مهم زندگی اش روابطی واقع بینانه دارد . اگر چنین است جای نگرانی وجود ندارد. به یاد داشته باشید که انچه برای شما عجیب و غریب است ممکن است برای کودکان روشی برای پردازش ایده های جدید باشد.
کودکان 9 سال به بالا :
کودکان در سن 9 سالگی تصورات و تفکرات عینی را درباره حقیقت و دروغ شکل می دهند اما هنوز درباره پاره ای از نقاط تیره بین این دو ، خام و بی تجربه هستند. صحبت کردن درباره این موضوعات آنها را مستعد می سازد تا جزییاتی از زندگی شان را پنهان سازند. بنابراین تعجب نکنید اگر کودکتان چیزهایی را ازشما مخفی می کند درحالیکه ممکن است یکی دوسال پیش آنها را با شما در میان می گذاشته است. این پنهان کردن رازها نشانه عدم صداقت یا مسیراشتباه رفتن فرزندتان نیست. در حقیقت بیانگر رشد بلوغ و بالیدگی او می باشد.کودکانی که در سن 13-14 سالگی همه چیز را به والدینشان می گویند هنوز بالغ نشده اند.
البته همانطور که فرزندتان استقلال بیشتری کسب می کند، ممکن است مزایایی رادر قبال تقلب کردن در هر بار بدست آورد. دروغ های گهگاهی درباره تکالیف، درسها، یا مسواک زدن در این سن چندان غیرمعمول نیست. بهترین پاسخ در این مواقع این است که به سادگی نارضایتی و رنجیدگی خود را از این مسئله اظهار کنید. اما اگر دروغها مزمن و شدید شد نیاز به یک مشاوره تخصصی می باشد.کودکان مضطرب که احساس می کنند نمی‌توانند برخی از موقعیت ها را مدیریت کنند به احتمال بیشتری دروغ می گویند. همچنین می تواند نشانه ای از شرایط استرس زایی باشد که کودک تحت آن قرار گرفته است. دروغ همچنین میتواند توسط کودک باهوشی مورد استفاده قرار گیرد که آن را به عنوان یک تاکتیک مناسب دریافته است.
با آرزوی شادمانی برای تک تک شما دوستان عزیز - الناز صالحی پور
گروه مدرسه آنلاین
سوال از دلارام نامی :
خوب مشکلی که بین بچه هاتوی فامیل پیش میاد مثلا من دارم از بچه برادرم تعریف میکنم که : چه بچه ی نازیه آرومه(بچهبرادرم دوماهست) سونا بدو بدو میاد میگه نخیرم تازه شما که ازش دارین تعریف میکنین نمیدونید که منو برده تو اتاق بهم گفته اخــمخ . و ما هم نتونستیم جلو خودمونو بگیریم زدیم زیره خنده !! خیلی برام عجیب بود
جواب مشاور کلوب مدرسه آنلاین :
بسیاری کودکان نوپا و پیش دبستانی (کودکان 3 ساله و حتی 2 ساله( برای اینکه کاری را که انجام دادن انکار کنن یا به منظور بدست آوردن چیزی، دروغهای ساده ای میگن . در این مواقع لازم نیست که آنها را تنبیه کنیم و بخواهیم که راستش ر ا بگن به این دلیل که آنها متوجه نمی شن که آنچه می گویند اشتباه است. مثلا اگر یک کودک دو ساله به یک گربه ضربه بزه یا دم آن را بکشه و سپس بگوید که دوست خیالی اش این کار را انجام داده ، بهترین پاسخ این است که به او بگوییم گربه احساس دارد. بنابراین با مشاجره و دعوا آنها را مجبور به اقرار و اعتراف نکنیم. یک استراتژی بهتر اینه که به روی خودمان نیاریم که چه کسی مشکل را ایجاد کرده. مثلا به جای اینکه بپرسیم تو گلدان را شکسته ای؟ به او بگیم: " ببین ، گلدان شکسته ." اگر با عصبانیت او را مورد اتهام قرار بدیم ، به ما دروغ خواهد گفت.
----------------------------------------------------------------------------------------
مشاور کلوب مدرسه آنلاین :
ممنونم از همراهیتون دوستان عزیزم
در رابطه با کودکان نوپا و کودکان 5 تا 8 سال صحبتهایی شد.
اما فکر میکنم برای تکمیل بحث "نگفتن حقیقت کودکان" چند نکته دیگر هم اضافه کنیم ::
کودکان زیر 5 سال ( پیش دبستانی):
افسانه های کودکان پیش دبستانی می تواند یک نمایش ناب یا در برگیرنده تفکرات آرزومند و خواسته های آنها باشد. این قضیه که کودکان بر این افسانها و تخیلاتشان پافشاری می کنند چیز عجیب و غیرمعمولی نیست. چرا که
دنیای تخیلی آنها برایشان واقعی است و باید بدانیم که این ها به منزله دروغ نیستند. آنچه که فرزند شما اظهار میکند وجود دارد- مثلا بر وجود یک خواهر یا دوست خیالی اصرار می کند - باید بدانید که دوست خیالی برای او از
اهمیت و اعتبار چشمگیری برخوردار است.
اگر افسانه های کودکتان برایتان مشکل ساز است باید این قضیه را مدنظر قرار دهید که آیا فرزندتان شاد است و با افراد مهم زندگی اش روابطی واقع بینانه دارد . اگر چنین است جای نگرانی وجود ندارد. به یاد داشته باشید که انچه برای شما عجیب و غریب است ممکن است برای کودکان روشی برای پردازش ایده های جدید باشد.
کودکان 9 سال به بالا :
کودکان در سن 9 سالگی تصورات و تفکرات عینی را درباره حقیقت و دروغ شکل می دهند اما هنوز درباره پاره ای از نقاط تیره بین این دو ، خام و بی تجربه هستند. صحبت کردن درباره این موضوعات آنها را مستعد می سازد تا جزییاتی از زندگی شان را پنهان سازند. بنابراین تعجب نکنید اگر کودکتان چیزهایی را ازشما مخفی می کند درحالیکه ممکن است یکی دوسال پیش آنها را با شما در میان می گذاشته است. این پنهان کردن رازها نشانه عدم صداقت یا مسیراشتباه رفتن فرزندتان نیست. در حقیقت بیانگر رشد بلوغ و بالیدگی او می باشد.کودکانی که در سن 13-14 سالگی همه چیز را به والدینشان می گویند هنوز بالغ نشده اند.
البته همانطور که فرزندتان استقلال بیشتری کسب می کند، ممکن است مزایایی رادر قبال تقلب کردن در هر بار بدست آورد. دروغ های گهگاهی درباره تکالیف، درسها، یا مسواک زدن در این سن چندان غیرمعمول نیست. بهترین پاسخ در این مواقع این است که به سادگی نارضایتی و رنجیدگی خود را از این مسئله اظهار کنید. اما اگر دروغها مزمن و شدید شد نیاز به یک مشاوره تخصصی می باشد.کودکان مضطرب که احساس می کنند نمی‌توانند برخی از موقعیت ها را مدیریت کنند به احتمال بیشتری دروغ می گویند. همچنین می تواند نشانه ای از شرایط استرس زایی باشد که کودک تحت آن قرار گرفته است. دروغ همچنین میتواند توسط کودک باهوشی مورد استفاده قرار گیرد که آن را به عنوان یک تاکتیک مناسب دریافته است.
با آرزوی شادمانی برای تک تک شما دوستان عزیز - الناز صالحی پور
گروه مدرسه آنلاین
