راه کارهای پاسخگویی به سوالات

   برای درک بهتر سوال ، با طرح چند پرسش از ماهیت اصلی سوال با خبر شویم .

 اگر در موقعیت بدی به سر می بریم از پرسش کننده محترمانه بخواهیم تا سوال خود را به زمان دیگری موکول کند و اگر او هم فراکوش کرد سوالش را بپرسد ما پیش قدم شویم و از وی بخوایم سوال خود را مطرح کند.

در صورت نیاز ، مناسب است که پرسش کودک را یک بار با ادبیات خودمان برای او تکرار کنیم. این کار هم نوعی همراهی با پرسش گر به حساب می آید ، هم او را برای شنیدن دقیق پاسخ آماده می سازد و هم شیوه ی درست  طرح پرسش را به او می آموزیم.

اگر برای پاسخگویی شایسته نیاز به زمان داریم تا فکر یا مطالعه کنبم می توان با فرصت یک روزه یا یک ساعته ، پاسخ بهتر و دقیق تری ارائه دهیم. جواب ندادن به سوال از ارائه پاسخ های سست و سطحی به مراتب بهتر است.

از این به بعد اطلاعات مفید خود را ر اختیار آنان قرار داده و اگر با سوال های دشوارتری روبرو شدیم پس از پیدا کردن پاسخ در فرصت دیگری به گفت و گو با وی بپردازیم.

اگر پرسش مطرح شده سابقه دارد به پرسشگر خود یادآور شویم که پرسش تو را بچه های زیادی پرسیده اند. بعضی از بچه ها فکر می کنند که مساله ذهنی آنها فقط برای آنها مطرح شده و همین باعث اضطراب آنها می شود ؛ به قول معروف :«بلا وقتی عمومی شد گوارا می گردد»

در برخی موارد سعی کنیم پاسخ را از روی منابعی که در اختیار داریم به کودک ارائه دهیم؛ این نوع پاسخ دادن سه فایده دارد:

- او را به پاسخی که شنیده مطمئن می سازد.

- راه پیدا کردن برخی پرسش ها را به او آموخته ایم و به قول معروف ماهیگیری به او آموخته ایم.

- منابع معتبر را به او معرفی می کنیم.

هر گونه گفت و گویی آنگاه به ثمر می نشیند که ما با مخاطب خود ارتباط برقرار کنیم در فضایی صمیمی حرف های همدیگر را بشنویم. این موضوع در مورد کودکان اهمیت بیشتری دارد.