نقش معلم در ارتقاء سطح بهداشت روان دانش آموز

1. درکلاس وظیفه من چیست و چکار باید بکنم.

2. چرا باید کارهایی که معلمم از من می خواهد را انجام دهم.

3. خیلی وقت ها دلم می خواهد بیکار باشم.

4. درس هایم خیلی دشوار است.

5. درس ها برایم آسان هستند.

6. از درس ها عقب افتادم چگونه جبرانش کنم؟ نمی توانم!

7. درس ها برایم کسل کننده هستند، اصلا جالب نیستند.

8. درس به درد نمی خورد.

9. مورد توجه همکلاسی هایم قرار گرفتم!

10. مورد توجه معلمم قرار گرفتم!

11. از تنبیه خوشم نمی آید، کاش تنبیهی در کارنبود!

اگر معلم از این ابهامات در ذهن دانش آموز با خبر باشد و برای هدایت و برطرف کردن هرکدام از این مسائل برنامه ای داشته باشد بنابراین مراقبت از سلامت روان دانش آموزان شکل می گیرد. همان مقدار که سلامت جسمانی مهم است که وظیفه حفظ آن بر عهده والدین می باشد، سلامت روان نیز حائذ اهمیت است، میبایست هم معلم و هم والدین با کسب شیوه ها و مهارت های مناسب که باعث رشد شخصیت و پایداری عاطفی می شود بتوانند فشارها و تعارض های زندگی دانش آموز را شناسایی و او را حمایت کنند تا تداوم زندگی برای آن ها آسان شود.

​

دانش آموزان اغلب علاقمند به موفقیت درسی هستند اما اگر تکالیف و مسئولیت هایش در کلاس، خارج از علاقه یا استعدادشان باشد احساس بی حوصلگی و ناکامی خواهند داشت، که احساس آزاردهنده ایست که احتمال دارد قصد جبران داشته باشد. ممکن است آسیب به وسایل کلاس برساند از جمله میز، نیمکت، برد ویا وسایل همکلاسی هایش یا در آزارو اذیت معلم و دانش آموزان دیگر جلوه کند، زیراکه همه ی کودکان دوست دارند که همکلاسی ها و مخصوصا معلمش بدانند که با استعداد است و توانایی انجام کاری را دارد و بقیه قبولش داشته باشند، این مسئله باعث اعتماد به نفس و آرامش و ارزش در دانش آموز می شود.

 

 

دوره نوجوانی که یک دوره ی گذار از کودکی به بزرگسالی است زمان بیشتری را جهت آماده شدن برای آینده و کسب مهارت های مورد نیاز در این را ه را در اختیار نوجوان می گذارد که دوره ای پرفراز و نشیب از نوسان و تعارض بین استقلال و وابستگی است.

1. کاملا می بایست خونسردی خود را حفظ کنید در تمام مدتی که در رفتار دانش آموز دخالت می کنید.

2. اقدام و تصمیمات موثر

3. اقداماتی که صورت می گیرد فعالیت یادگیری را نباید تحت الشعاع قرار دهد.

4. اقدامات می بایست امکان یادگیری رفتار سازگار را فراهم سازند.

5. از اقداماتی که منجر به پذیرش مسئولیت از سمت دانش آموز می شود، استفاده شود.

تلاش تمامی روانشناسان بر این است  که ناظم، مدیرو مخصوصا معلم طوری اقدام نمایند که دانش آموزان به هیچ وجه دچار آسیب روانی نشوند و توصیه آن ها بر این است که مسئولین آگاه باشند، هرگونه تصمیم گیری از سمت اولیای مدرسه تاثیر عمیقی بر دانش آموز می گذارد.