۳٫۹m
۱۵٫۹m
مثل همه شما، من هم در زندگی ام چندین شکست دردناک را پشت سر گذاشته ام و در این زمان ها، یادم می آید که مادرم به من گفت که چقدر آرزو می کند بتواند مرا از درد و غم محافظت کند و همه چیز را بهتر کند. اما، مطمئناً هیچ یک از ما نمی توانیم فرزندان خود را از عذاب شکست، خجالت از شکست یا درد ناامیدی محافظت کنیم.
ما نمی توانیم فرزندان خود را در بسته بندی قرار دهیم و آنها را از آسیبهای دنیا حفظ کنیم و از آنجایی که ما نمی توانیم از بروز شکست ها جلوگیری کنیم باید آنها را آماده کنیم تا بتوانند با شکستها کنار بیایند.
حتی اگر مادرم از دیدن شکست من متنفر است، خوشحالم که او سعی نکرد من را از تجربه سختی های زندگی باز دارد.
بپذیرید که کودک شما حق دارد اشتباه کند:
اولین قدم در حل هر مشکلی تصدیق آن است. فرزند شما قرار است مرتکب اشتباهاتی شود (کوچک و بزرگ). فرزند شما قرار است در بعضی کارها شکست بخورد. این یک واقعیت زندگی است.
اجازه دهید آنها شکست بخورند:
وقتی پذیرفتید که نمی توانید از شکست ها جلوگیری کنید، می توانید تلاش برای کنترل همه چیز را رها کنید. تلاش برای اینکه همه چیز کاملاً مناسب بچه های شما باشد طاقت فرسا است. اما بدتر اینکه، با کمک به آنها برای جلوگیری از اشتباه، به آنها لطفی نمی کنید. اگر فرزند شما نمره "B" در مورد کاری که شما فکر می کنید با کیفیت "A" انجام داده است دریافت کرد، آن را تنها بگذارید. با معلمش صحبت نکنید بلکه فرزندتان را توانمند کنید تا با معلم خود صحبت کند یا اینکه بپذیرد گاهی اوقات نمره مورد نظر خود را نمی گیرید.
اگر فرزند شما روزی که تربیت بدنی دارد کفش های ورزشی خود را فراموش کرده، بگذارید عواقب طبیعی آن را متحمل شود. اشتباهات را به عنوان فرصت های یادگیری در نظر بگیرید.
فرزندتان را تشویق کنید که چیزهای جدید را امتحان کند:
به کودک خود کمک کنید تا از منطقه امن خود خارج شود و خطرات (حساب شده) را بپذیرد. به آنها بگویید که اگر فقط کارهایی انجام دهید که از قبل در آنها مهارت دارید، خود را محدود می کنید. فرصت ها و چالش های جدید را از دست می دهید. ما با به چالش کشیدن خود، اشتباه کردن و در نهایت تسلط یافتن، یاد می گیریم و رشد می کنیم.
با آنها درباره شکست ها و اشتباهات خود صحبت کنید:
فقط موفقیت های خود را با فرزند خود به اشتراک نگذارید. درباره مبارزات خود و داستانهای سقوط و دوباره برخاستن گفتگوی صادقانه و متناسب با سن او داشته باشید. این شواهد عینی است که نشان می دهد همه اشتباه می کنند و می توانند انگیزه زیادی برای کودکان ایجاد کنند. صادق بودن و آسیب پذیری همچنین باعث ایجاد ارتباط عمیق تری بین شما و فرزندتان می شود.
الگو باشید:
با خود مهربان بودن را به او یاد دهید. به او بیاموزید که درباره خود از گفتاری مثبت استفاده کند و وقتی اشتباه میکند، اشتباه خود را بپذیرد.
خود و دیگران را با نام هایی مانند احمق، دست و پا چلفت، دیوانه یا بدتر خطاب قرار ندهید.
از جسم، روان و روح خود به خوبی مراقبت کنید و اهمیت انواع مراقبت از خود را برای فرزندان خود الگو کنید.
وقتی در فرزندپروری خود اشتباه کردید از او عذرخواهی کنید. این یک روش فوق العاده برای عادی سازی اشتباه و ترمیم رابطه است.
فرزند خود را فقط برای پیروزی هایش تحسین نکنید:
تأکید زیاد بر موفقیت، چه در زمین فوتبال و چه در کلاس ، باعث میشود فرزند شما تمرکز خود را بر پیروزی و بهترین بودن قرار دهد.
ممکن است از خود بپرسید که پیروزی و بهترین بودن چه اشکالی دارد؟ مشکل این است که وقتی فرزند شما ارزش خود را از طریق موفقیت بدست آورد، در صورت عدم پیروزی یا موفقیت، واقعاً احساس بدی نسبت به خود خواهد داشت.
بعضی اوقات کودک شما می تواند مسابقه فوتبال خود را از دست بدهد یا در یک تست رد شود. درعوض، بر تمجید از تلاش و پشتکار، غلبه و پیشرفت فرزند خود تمرکز کنید.
به آنها عشق بی قید و شرط هدیه دهید:
کاملاً واضح است که والدین باید بدون قید و شرط فرزند خود را دوست داشته باشند. اما اگر بخواهیم صادق باشیم، این کارهمیشه آسان نیست. بچه ها بعضی اوقات کارهای بسیار افتضاحی انجام می دهند. چالش شما زمانیکه احساس عصبانیت و ناامیدی می کنید این است که به آنها نشان دهید در هر صورت آنها را دوست دارید. به آنها نشان دهید حتی وقتی عصبانی هستید و حتی وقتی آشفته می شوید دوستشان دارید. منصفانه نیست که آنها را تشویق کنید چیزهای جدیدی را امتحان کنند و شکست بخورند و سپس برگردند و آنها را به خاطر همان شکست قضاوت کنید.
فرزندان شما می خواهند شما را راضی و سربلند کنند. به یاد داشته باشید به آنها نشان دهید که موفقیت راهی برای اطمینان از محبت یا توجه شما نیست.
