دلایل کم خوابی چیست؟

کم کاری تیروئید:

"چگونه می توانم اینقدر خسته باشم و هنوز نخوابم؟" باور کنید یا نکنید ، این در برخی از افراد با اختلال کم کاری تیروئید اتفاق می افتد. هورمونهای تیروئید وظیفه تنظیم فعالیت متابولیکی هر بافت را دارند و کم کاری تیروئید توانایی شما را برای به خواب رفتن کاهش میدهد.

به طرز غم انگیزی، بسیاری از افراد مبتلا به کم کاری تیروئید، به همان اندازه که خسته هستند، به سختی به خواب می روند.

اگر شما از جمله افرادی هستید که در بیشتر ساعات روز احساس خستگی میکنید و در عین حال خیلی سخت به خواب میروید پیشنهاد میکنم به پزشک مراجعه کرده و آزمایشهای مربوط به تیروئید را انجام دهید.

کمبود پروژسترون:

به نظر می رسد پروژسترون یکی دیگر از مقصرهای رایج در کم خوابیست.

آیا می دانید مردان و زنان در واقع به یک مقدار پروژسترون تولید می کنند؟

پروژسترون یک عامل تثبیت کننده قوی برای سیستم عصبی است و زمانیکه اثر آرام بخشی عصبی آن کاهش یابد، خواب نیز دچار مشکل می شود. در حالی که افراد کم کاری تیروئید غالباً در خواب مشکل دارند، کسانی که پروژسترون کمی دارند اغلب با، در خواب ماندن مشکل دارند. آنها مرتباً بدون دلیل مشخصی از خواب بیدار می شوند.

آلرژی:

آلرژی علت دیگر اختلال در خواب است. بسیاری از آلژی ها میتوانند با ایجاد سرفه یا اختلال در تنفس به دلیل پر شدن بینی با مخاط باعث بیدار شدن مکرر شخص از خواب شده و در نتیجه کم خوابی را تشدید کنند.

کمبود ویتامین در بدن:

کمبود ویتامین‌های گروه B و برخی از مواد معدنی نیز ممکن است اختلالات خواب را در پی داشته باشد. به طور مثال کمبود ویتامین B12 ، B3 و B6 هم چنین ماده معدنی منیزیم میتواند باعث بروز مشکل بی خوابی در افراد شوند.

خوردن یا نوشیدن دیر وقت در شب:

خوردن یا آشامیدن خیلی دیر نیز ممکن است در این امر موثر باشد.

مصرف کافئین یا نیکوتین:

کافئین یک ماده محرک است که در چای، قهوه و نوشابه یافت می‌شود.

کافئین در حد اعتدال خوب است اما مصرف بیش از حد آن می‌تواند باعث بی خوابی شبانه شود.

کافئین به مدت 8 ساعت در بدن شما باقی می‌ماند. پس اگر مشکل بی خوابی دارید مصرف آن را کنترل کنید.

نیکوتین نیز یک ماده محرک است و باعث بی خوابی می‌شود.

استعمال سیگار و قلیان قادر است به شدت به خواب شما لطمه بزند. اگر مشکل بی خوابی دارید سریعا به فکر ترک سیگار و دخانیات باشید.

خستگی آدرنال:

استرس مزمن و خستگی آدرنال ممکن است منجر به تغییر میزان طبیعی کورتیزول در آدرنال شود.

خستگی آدرنال می تواند به این دلایل باشد:

تجربه های دردناکی مانند مرگ یکی از عزیزان، طلاق یا جراحی.

قرار گرفتن در معرض سموم محیطی و آلودگی .

استرس طولانی مدت به دلیل مشکلات مالی، داشتن رابطه ی بد یا محیط کار نا مناسب و یا هر موقعیتی که باعث می شود فرد احساس درماندگی کند.

تفکر منفی و اضطراب

کم خوابی.

برنامه غذایی ضعیف و نداشتن ورزش.

در آخر لازم است به این نکته توجه کنید که داروهای خواب آور فقط صورت مسئله را پنهان می کنند.

شما ممکن است با مصرف داروی خواب آور کمی بخوابید، اما مطمئنا خواب شما از کیفیت مطلوبی برخوردار نخواهد بود و سلامتی در پی نخواهد داشت. بنابراین بهتر است این مشکل را جدی گرفته و در صدد رفع آن اقدام کنید.