تاریخچه استاندارد در آموزش و پرورش

اقدامات اساسی و منسجم در جهت تدوین استانداردهای آموزشی و تحصیل‌ی را شاید بتوان به زمان انتشار كتاب ملت در معرض خطر در سال ۱۹۸۳ منتسب دانست. در این كتاب آمده است : « بنیادهای تحصیل‌ی در جامعه ی ما در حال حاضر بر اثر موج فزاینده ی میانمایگی (متوسط بودن عالی نبودن) كه آینده‏ی ما را چه به عنوان یك ملت و چه به عنوان افراد معمولی تهدید می كند، فرسوده شده اند ... »

علت اهمیت و ارزش این گزارش در این بود كه نقایص موجود در میزان آمادگی دانش آموزان ایالات متحده در حوزه ی ریاضیات و علوم را آشكار كرد . از زمان انتشار این گزارش برای تدوین استانداردها در حوزه های علمی ـ پژوهشی و همچنین در حوزه های حرفه ای مانند صنعت ، اقدامات اساسی انجام شد. 

در سال ۱۹۹۱ « كمیسیون دستیابی به مهارت های لازم » (اسكانز) گزارشی تحت عنوان « آنچه بازار كار مدارس می طلبد » را منتشر كرد ، كه مبنایی بود برای بحث درباره ی استانداردهای لازم به منظور اطمینان از آمادگی دانش آموزان برای ورود به محیط كار. 

در عرصه های علمی ـ پژوهشی « شورای علمی معلمان ریاضی » (ان سی تی ام ) نخستین مجموعه‏ی استانداردهای ملی مضامین ریاضی برای آموزش پیش دبستانی تا متوسطه - « استانداردهای برنامه درسی و ارزشیابی ریاضیات مدارس » را در سال ۱۹۸۹ منتشر كرد. از جمله استانداردهای آموزشی دیگری كه توسط این شورا تدوین شده است، می توان به استانداردهای حرفه ای برای تدریس ریاضی در سال ۱۹۹۱ و استانداردهای سنجش ریاضی مدارس در سال ۱۹۹۵ اشاره كرد . 

استانداردهای آموزشی ، در كشورهای پیشرفته از جایگاه با اهمیتی برخوردارند . در كشور انگلستان ، عمده سیاستهای آموزشی دولت درجهت افزایش استانداردهای آموزشی كشور اتخاذ می گردد . از جمله مهمترین سیاستهای آموزشی در این كشور می توان به موارد زیر اشاره كرد :

 

۱ - بهبود استانداردهای آموزشی از طریق اتخاذ سیستم ملی آموزشی ، ارزیابی های تحصیل‌ی ،برگزاری امتحانات و نظارت بر عملكرد مدارس كشور .

 

۲ - انتشار اطلاعات جامع در خصوص عملكرد مدارس و مراكز آموزشی كشور . 

۳ - اعطای قدرت اجرایی بیشتر به والدین دانش آموزان جهت مشاركت هرچه بیشتر آنان در حوزه آموزش كودكان. همچنین از جمله مهمترین اختیاراتی كه بر عهده وزارت آموزش و پرورش این كشور نهاده شده چهار فعالیت زیر است كه همانطور كه مشاهده می شود یك بعد اصلی این اختیارات ، استانداردهای آموزشی و تحصیل‌ی هستند 

 

۱ - تعیین اهداف و تدوین خط مشی آموزش ملی.

 

۲ - تعیین حداقل استانداردهای تحصیل‌ی و نظارت بر كیفیت و بودجه آموزشی

 

۳ - ارزیابی و برنامه ریزی تحصیل‌ی.

 

۴ - حمایت از توسعه برنامه های آموزشی مدارس و مراكز علمی

 

اگر چه در كشورهای مختلف ، سیاستهای گوناگونی برای نظام آموزشی ( و فرایند تحصیل‌) در نظر گرفته می‏شود ، اما در اغلب آنها ، تحصیل‌به عنوان یك وسیله ارزشمند برای انتقال فرهنگ و مسائل اجتماعی ،مورد نظر قرار گرفته است. بدین معنی كه آموزش تنها به معنای انباشتن مغز دانش آموزان از یكسری از اطلاعات نیست بلكه هدف بزرگتر این است كه فراگیران مطابق فرهنگی كه مورد نظر یك نظام است تربیت شوند . علاوه بر این دانش آموزان به عنوان بخش مهمی از تسلسل فرهنگی محسوب می شوند كه انتقال فرهنگ ، دانش و اخلاق جامعه به نسل بعدی را میسر می سازند . 

برای اینكه این فرایندها به طور مناسب انجام شود ، وجود چارچوبهایی مدون و مشخص به نام « استاندارد » ها ضروری به نظر می رسد . استاندارد و استاندارد سازی فرایندی است كه تمامی ابعاد نظام آموزشی را از چگونگی استخدام نیروی انسانی تا برگزاری و اعلام نتایج آخرین آزمونهای دوره متوسطه و انتخاب مدیران مدارس و ... را در بر می گیرد .

 این پدیده صرفاً بحث آموزش و موارد مربوط به آن را شامل نمی‌شود ،‌بلكه نظام آموزشی را مجاب می سازد تا بر روی قراردادها ، خرید مواد و تجهیزات، نظارت بر كیفیت بروندادها ، محتوای آموزشی و...حساسیت به خرج داده و تلاش كند كه آنها از حداقل مطلوبیت مورد انتظار برخوردار باشند .