پیش دبستان و دبستان دخترانه دولتی ایزدپناه منطقه 14

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

مفهوم جایگاه

جایگاه مفهوم
اجتماعی دارد، و آن عبارت از موضع و موقعیت فرد در میان دیگران و یا در معنای وسیعتر در نظام اجتماعی است.

ما چه جایگاهی برای نوجوان خود در نظر می‏گیریم؟

به بیان دیگر در مجموعه فعالیتهای اجتماعی جایگاه نوجوان در کجاست؟

آیا با دادن عنوان دانش‏آموز، فرزند بزرگتر، فرزند کوچکتر، دختر خانواده و یا پسر خانواده، جایگاه مناسب نوجوان تعیین می‏شود؟و یا نه او به دنبال جایگاهی دیگر است؟

در پاسخ باید بگوییم:او جایگاه دیگری را جست و جو می‏کند، جایگاهی که شخص او بتواند نقش فعالی در آن بر عهده بگیرد، زیرا تمامی این جایگاهها، انفعالی هستند، یعنی شخص نوجوان در داشتن و یا نداشتن آن نقش زیادی نمی‏تواند برای خود قائل شود.

مثلا وقتی به کسی می‏گوییم تو دختر خانواده هستی، این جایگاه با اختیار فرد انتخاب نشده است، بلکه او مجبور بوده چنین جایگاهی داشته باشد.

در صورتی که نتوانیم جایگاه و نقش فعالی برای نوجوان در نظر بگیریم، نباید او را برای انجام اعمالی که به نظر نابهنجار می‏رسد، ولی در اصل نشانگر جست و جوی نقش فعال نوجوان است، سرزنش کنیم.

نوجوانانی هستند که وقتی خود را در موضع و جایگاهی معنی‏دار و فعال نمی‏یابند، دست به کارهایی می‏زنند
که این جایگاه را به اشکال غیرمتعارف کسب کنند.

بسیاری از روان‏شناسان بر این نکته تأکید کرده‏اند که نوجوانی سنّ شکوفایی توانایی‏های ذهنی است.

نوجوان در حدود سن یازده، دوازده سالگی تا پانزده، شانزده سالگی به قدرت ذهنی گسترش یافته و توانمندی مجهز می‏شود که ذهن او را به ذهن انسانهای بزرگتر نزدیک می‏سازد.

به عبارتی نوجوان به کمک این تحول درک کند.این تحول، رشد چشمگیر عقلانی و فکری نوجوان را موجب می‏شود.

به این ترتیب نوجوان از یک سو به نقش فعال خود در زندگی و از سوی دیگر به قدرت فکری روزافزون خویش می‏اندیشد. او به دنبال این است که جایگاهی در زندگی داشته باشد تا بتواند در آن:

الف-نقشی مستقل ایفا کند.

ب-فکر و اندیشه او در این نقش تأثیر بسزایی داشته باشد.

به همین جهت است که در جست و جوی جایگاه مستقل فکری خوددر زندگی است.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

وظایف والدین برای تعیین جایگاه مناسب نوجوان در خانواده

برای اینکه بتوانیم عملا نوجوان را در جایگاه مناسب خود بنشانیم، می‏باید این نکات را بدقت مدنظر قرار دهیم.

1-استفاده از فکر و اندیشه دیگران

2-حفظ استقلال فکری خویش

3-مشاوره با نوجوان

4-اتّخاذ تصمیم

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

1-استفاده از فکر و اندیشه دیگران:

اولین گام برای اینکه بتوانیم جایگاه مناسب را برای نوجوان در خانواده تدارک ببینیم این است که خود به جایگاه حقیقی خویش در زندگی واقف باشیم، و آن عبارت است از نیاز مستمر و قاطع ما به افکار دیگران.

ما با تمام وجود می‏باید احساس کنیم که به افکار انسانهای دیگر نیازمندیم.انسان عاقل کسی است که از طریق مشورت، فکر دیگران را در فکر خود مشارکت می‏دهد.

انسان عاقل فردی است که هرگز فکر نمی‏کند بی‏نیاز از افکار دیگران است و هرگز خود راعقل کل نمی‏شناسد.

باید گوش شنوایی برای حرفهای دیگران داشته باشیم. می‏باید در انجام هر عملی از افکار دیگران بهره بگیریم و از طریق مشورت با آنان بهترین راه ممکن را برای انجام کارها انتخاب کنیم. و در این مسیر یکی از افرادی که می‏تواند ما را در این راه کمک کند، فرزند ماست.فرزند نوجوان ما از جمله افرادی است که می‏تواند ما را در تصمیم‏گیری یاری کند.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

2-حفظ استقلال فکری خویش

برای اینکه بتوانیم از فکر دیگران بخوبی استفاده کنیم، می‏باید خود صاحب فکر و اندیشه مستقلی باشیم.کسانی که دارای چنین اندیشه‏ای نیستند، نمی‏توانند بخوبی با دیگران مشورت کنند.

آنان با هر کسی که مشورت کنند، ناگزیرند فکر او را بپذیرند، زیرا خود ملاکی برای تعیین صحت و سقم افکار دیگران ندارند. چنین افرادی چشم به دهان دیگران می‏دوزند، و به همین جهت هر کسی هر چه بگوید، آنها ناگزیر به اطاعت از آن هستند.در حالی که افراد صاحب فکر و قدرت استدلال، وقتی با دیگران مشورت می‏کنند، نکات مثبت افکار آنان را دریافت کرده، نکات منفی و نادرست آن را به کناری می‏گذارند.

در چنین صورتی آنان از ابعاد مثبت اندیشه‏های دیگران
استفاده می‏کنند و از تأثیرپذیری از ابعاد منفی افکار آنان دور
می‏مانند.اینها از این طریق است که می‏توانند فکر دیگران را در اندیشه خود
شریک گردانند و با اندیشه خود پیوند بزنند.

در مشورت با فرزندمان نیز
نباید هر آنچه آنان گفتند، ما اطاعت کنیم؛بلکه در مورد افکار ایشان هم
باید بخوبی بیندیشیم و درست را از نادرست تفکیک کرده، ارزیابی خود را به
اطلاع آنان برسانیم.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

3-مشاوره با نوجوان

به منظور دادن جایگاه مناسب به نوجوان می‏باید با او در زمینه‏های مختلفی که می‏تواند اظهارنظر نماید، مشورت کرد و با رعایت شرطهای اول و دوم، از افکار وی استفاده نمود.

شاید سؤال این باشد که در چه زمینه‏هایی می‏توانیم با نوجوان خود مشورت کنیم؟

در پاسخ باید بگوییم، اولا ما در تمامی تصمیماتی که در زندگی می‏گیریم نیازمند اندیشیدنیم. به عبارت دیگر در ساده‏ترین امور زندگی روزمره باید بخوبی بیندیشیم و بعد تصمیم بگیریم.اگر بتوانیم در کارهایی چون پختن غذا، جابجایی اشیای خانه، خرید کردن و سایر فعالیت‏هایی که در روز انجام می‏دهیم، با اندیشه و فکر و بخصوص با مشورت با فرزندانمان تصمیم بگیریم، نه تنها روز بروز بر کیفیت کارایی اعمال ما افزوده می‏شود، بلکه فرزندانمان خود را در زندگی صاحب نقش و جایگاهی معنی‏دار می‏بینند.

مثلا اگر به شکل عادت میوه خود را از میوه‏فروشی خاصی خریداری می‏کنیم، آیا نمی‏توانیم هرازگاهی در مورد صحت این عمل و کارآمدی این خرید با خود بیندیشیم و در این زمینه با نوجوان خویش مشورت کنیم؟آیا نمی‏توانیم از خود بپرسیم که آیا میوه‏ای که این فرد به ما می‏فروشد بهترین است؟و آیا نمی‏توان بهترین میوه را از جای دیگر و با قیمت مناسبتری تهیه کرد؟چنین سؤالاتی در مورد اعمال روزمره ما وجود دارد، و فراتر از اینها وقتی می‏خواهیم زندگی خود را به شکلی پویا و متکامل هدایت کنیم، ناگزیر از یافتن راه‏ حل‏ های جدید و یادگیری مطالب نو هستیم.

کسی که روش زندگی‏ اش را در طول سالیان گذشته، پیوسته ثابت نگه داشته است، بی‏نیاز از اندیشه دیگران نیست. همچنین انسانی که می‏خواهد شیوه زندگی خود را روز بروز بهتر کرده، مطالب نو بیاموزد و به نقاط کمال بالاتری برسد، بیش از فرد اوّل، احتیاج به فکر دیگران دارد.

به این ترتیب ملاحظه می‏کنیم که ما انسانها در هر حالتی می‏باید در مورد اعمال خود بیندیشیم و اندیشه دیگران را به کمک بگیریم.این‏گونه است که می‏توانیم با فرزند نوجوان خود به شکل گسترده‏ای مشورت کنیم.

از ساده‏ترین مسائل زندگی گرفته تا مطالب علمی و مسائل نو و جهان امروز.وقتی می‏بینیم که فرزندمان به دلیل مطالعات جدید در زمینه تاریخ، جغرافیا و یا امثال این موارد، اطلاعات نویی در اختیار دارد که ما از آنها بی‏خبریم، چه خوب می‏توانیم مشتری سخنان وی باشیم.با این کار نه تنها برای فکر فرزندمان ارزش قائل شده، و در حقیقت به شکلی صحیح و مطلوب شخصیت او را گرامی داشته‏ایم، بلکه با سؤال‏های خود او را تشویق نموده‏ایم که بیشتر و بهتر بداند.

این تشویق انگیزه او را برای درس خواندن، به نحو چشمگیری افزایش می‏دهد.حال این شیوه را با روشی مقایسه می‏کنیم که در آن پیوسته به فرزند نوجوانمان تذکر می‏دهیم که درس بخواند و یا او را مورد سرزنش قرار می‏دهیم که چقدر وقت خود را به بطالت می‏گذراند.در شکل اول نوجوان با احساس شادمانی و غرور به درس علاقه‏مند می‏شود، و در شکل دوم نوجوان خود را دور و بیگانه و گاه به روش کینه‏توزانه با درس مواجه می‏بیند.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

4-اتّخاذ تصمیم

ما بعد از مشورت با دیگران در نهایت تصمیم‏گیری می‏کنیم، لکن در این زمینه نکاتی وجود دارد که اگر بخوبی مورد توجه قرار گیرد، جریان مشورت ما با فرزندمان را بخوبی و با کارآمدی به نتیجه می‏رساند.

اولین نکته این است که در مقابل فرزندتان استقلال فکری خود را حفظ کنید.

همان گونه که پیش از این متذکر شدیم، در مواجه شدن با مسائل نباید ذهنتان را از هر قضاوتی خالی کنید تنها چشم به دهان دیگران بدوزید.

همه می‏دانیم که چنین روشی موجب زیان ما می‏شود.شاید تاکنون این تجربه را داشته‏اید که مثلا وسیله‏ای در خانه شما از کار افتاده باشد.شما در چنین شرایطی اگر خودتان در مورد ایرادی که پیش آمده است فکری نداشته باشید و اگر به دام تعمیرکار نادرستی بیفتید، چه بسا آن تعمیرکار ایراد بسیار کوچک وسیله شما را بسیار بزرگ جلوه دهد و تنها با انجام کاری مختصر، هزینه‏ای بسیار بالا را بر شما تحمیل کند.

چنین فردی معمولا از بی‏خبری ما سود می‏جوید و ما را فریب می‏دهد.نحوه بیان مشکل از طرف شما، گویای این نکته است که شما، خود فکری در مورد وسیله خانه‏تان دارید یا نه؟وقتی شما به فرد تعمیرکار می‏گویید که مثلا ماشین رختشویی از کار افتاده است و نمی‏دانید چه ایرادی دارد، تعمیرکار نادرست از همین جمله شما می‏تواند سوء استفاده کند و ایرادهای متعدد یا ایرادی بسیار اساسی بر روی وسیله شما بگذارد.ولی اگر شما حدسی ابتدایی در مورد این مشکل بزنید، مثلا حدس بزنید که پمپ آب ماشین شما خراب شده است، این حدس یک فکر به شمار می‏آید.البته لازم نیست که این فکر ضرورتا درست باشد، بلکه یک حدس اولیه است.ولی هر چه هست یک حدس و یک فکر است و با بی‏فکری بسیار تفاوت دارد.

این فکر اولیه قدمی می‏شود برای مشورت کردن با دیگران.در چنین مواردی می‏توانیم مسأله را با نوجوان خود نیز در میان بگذاریم و بگوییم:من فکر می‏کنم پمپ آب ماشین عیبی پیدا کرده است، به نظر تو آیا چنین ایرادی درست است یا نه؟او نیز فکر خود را بیان می‏کند وفکر او به فکر شما اضافه می‏شود.

البته او ممکن است اشتباه کند، در این صورت به دلایل او توجه کنید و او را نسبت به اشتباهش واقف نمایید. ولی ممکن است حدس دیگری بزند که از حدس شما به واقعیت نزدیکتر باشد.هر چه هست در این زمینه می‏باید دلایل او را بشنویم.

همچنین ممکن است دلایل او موجب شود که شما حدس اولیه خود را عوض کنید.با توجه به این مثال می‏توان به این نکته توجه کرد که وقتی شما فکر اولیه‏ای در ذهن دارید، حتی با تعمیر- کار نیز این گونه سخن خواهید گفت.

یعنی فکر اولیه‏تان را مطرح می‏کنید و قبل از آنکه از او بخواهید کاری بکند، می‏توانید از او بخواهید که‏ مشکل وسیله شما را بیان کند.به عبارت دیگر اول با او مشورت می‏کنیم تا ایراد کار را بشناسیم و سپس تعمیر وسیله را به او می‏سپاریم.

این مثال نشانگر اهمیت فکر مستقل در مشورت کردن است.فکر مستقل موجب می‏شود تا ما با چشم و گوش بسته به حرف مشاورین خود توجه نکنیم.بلکه خود با قدرت تحلیلی خویش، افکار کسانی را که با آنها مشورت می‏کنیم، مورد بررسی قرار داده، به تصمیم‏گیری واحد و سازمان‏یافته‏ای برسیم. در این مورد باید توجه داشته باشیم که مشورت با نوجوان زمانی می‏تواند برای او سازنده باشد، که احساس کند فکر او با دقت ارزیابی شده، عناصر درست آن انتخاب و عناصر نادرست آن کنار گذاشته می‏شود.اگر نوجوان ببیند پدر و مادرش حرف او را دربست می‏پذیرند و یا دربست رد می‏کنند، او افکار خود را هدر شده می‏یابد، نه‏سودمند.و این بدان معنی است که نوجوان می‏خواهد ارزش فکرش مشخص شود، نه اینکه چشم بسته آن را بپذیریم و یا رد کنیم.

برای روشنتر شدن موضوع بهتر است این کار را با تصحیح اوراق مقایسه کنیم.اگر معلمی اوراق دانش‏آموزان خود را تصحیح کند و بر اساس آن نمره‏ای به افراد بدهد، دانش‏آموزان احساس می‏کنند کارشان مورد ارزیابی و ارزش‏گذاری قرار گرفته است.ولی اگر معلّمی بدون ارزشیابی دقیق به همه افراد نمره‏ای خوب بدهد و یا بدون ارزشیابی به همه نمره پایین بدهد چنین دانش‏آموزانی احساس ارزش‏گذاری صحیح نخواهند داشت.

نمره هفده که پس از ارزش‏گذاری دقیق به فردی داده شده است، معنای بسیار متفاوتی از نمره نوزدهی دارد که بدون ارزش‏گذاری به وی داده شده است.فرد نمره هفده را حاصل تلاش خود می‏یابد، ولی نمره نوزده بدون ارزش‏یابی را حاصل بی‏توجّهی معلّم می‏داند.اگر فکر نوجوان را به این ورقه تشبیه کنیم، نوجوان به آنچه درست گفته است و درست ارزیابی شده است می‏بالد، نه به پذیرش چشم وگوش بسته آن حرف.

بنابراین ضمن اینکه باید فرزندمان را ارج نهاده و شخصیت او را محترم شماریم، به این نکته نیز باید توجه کنیم که نباید ارزش‏گذاری ما موجب شود که نوجوان ما شناختی اغراق‏آمیز و دور از واقع از خود داشته باشد، که این موجب خود بزرگ بینی کاذب در او شده، او را خدای ناکرده با آسیب مواجه خواهد کرد.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۶ دی ۱۳۹۱

نویسنده : علی اصغر احمدی

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۸ دی ۱۳۹۱

موضـــــــــــوع امــــــــــــــروز : توجـــــــه به تفاوتهـــــــای فــــــــردی در رفتار با نــوجـــوان

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۸ دی ۱۳۹۱

مسئله مهمی که باید مورد توجه قرار گیرد این است که تنوع و اختلاف منش‏ها در دوره‏ نوجوانی ظاهر و بارز می‏گردد پس باید بیش از پیش تربیت را با تنوع و تفاوت طبیعت‏های‏ فردی سازگار و متناسب نمود.

بعبارت دیگر نمی‏توان با نوجوان آتشین و خیالباف‏ بهمان شیوه رفتار کرد که با نوجوان پرشور و بلغمی مزاج،فایده ی اطلاعات و راهنمایی‏های شخصیت و منش‏ شناسی نیز در همین‏جاست.

بنابراین مربی در مطالعه‏ چنین نوجوانانی باید بداند که هرکدام از آنان به کدام دسته یا تیپ تعلق دارد.البته‏ تعیین اینکه فلان فرد به کدام گروه تعلق‏ دارد از انتخاب یکی از طبقه‏بندی‏های منش‏ دشوارتر است.بنابراین در شناختن نوع‏ و گروهی که کودک یا نوجوان بآن تعلق دارد نمی‏توان بنحو کلی و انتزاعی اکتفا نمود.

بلکه باید کوشش کرد تا جنبهء بدیع‏ و بی‏همتای منش کودک مورد مطالعه قرار گیرد. باید دانست که جنبه‏های مختلف‏ تربیت در این دوره نسبت به دوره ی پیش یعنی‏ دوره ی کودکی، وارونه است.یعنی آنچه در درجهء اول اهمیت قرار دارد تربیت عقلی‏ نیست،بلکه بیشتر تربیت منش و شخصیت‏ نوجوان موردنظر می‏باشد.

«...مربی یا مشاور برای جلوگیری یا درمان بی‏نظمی‏های نوجوان باید تدابیر زیر را بیاندیشد:

1-برنامه‏ای برای آنان ترتیب دهد تا میان بازی و کار نوجوانان تعادلی برقرار گردد.

2-فعالیت آن‏ها را به رغبت‏های‏ گوناگون و هدف‏های پابرجا معطوف سازد.

3-آنان را در تحصیل آزادی و استقلال‏ یاری دهد.

4-کوشش کند تا در مدرسه و خانه‏ محیطی آمیخته به تفاهم و همدلی برای آنان‏ بوجود آورد.

5-به محض مشاهدهء ناراحتی‏های‏ روانی شدید آن‏ها را به مراکز مشاورهء تربیتی‏ و متخصصین امر معرفی کند...»

«...مربی امور تربیتی به شخصیت خود بینش کامل داشته،ارزش‏ها،آرمان‏ها، نگرش‏ها و اهداف زندگی و احساسات و توانایی‏ها و محدودیت‏های خود را به‏خوبی‏ بشناسد.

او باید اعتماد به نفس و سلامت‏ روانی،پایداری عاطفی داشته باشد.از کمک و مساعدت به دیگران لذّت برده و صادقانه و بی‏ریا به مشکلات آنان برسد.

مربی امور تربیتی باید فردی صبور،بردبار، صادق و علاقه‏مند به حرفه ی خود باشد.به‏ تجربه ی ثابت شده است که مراجعه کننده به‏ مربی پرورشی،بیش از تخصص و مهارت‏ مربی،به شخصیت گرم و پذیرای او اهمیت‏ می‏دهد.

او پیش‏داوری نمی‏کند،عقاید خود را به یاری شونده(مراجع)تحمیل نمی‏کند،و آن‏ها را وسیلهء ارضای حالات روحانی خود قرار نمی‏دهد.

او می‏تواند نسبت به‏ احساسات مراجع کننده حساس باشد و در واقع از دریچهء چشم یاری شونده موضوع را می‏نگرد. مربی پرورشی فردی است باهوش‏ که خوب می‏اندیشد،استدلال می‏کند و مسائل را به روش علمی و منطقی حل و فصل می‏نماید.

مربی پرورشی،در زمینه‏های مبانی‏ و اصول روان‏شناسی،تعلیم و تربیت و جامعه‏ شناسی و اصول و فنون راهنمایی و مشاوره ی شاگردان تجربه و مهارت کافی دارد. از عوامل محیطی،اجتماعی اطلاعاتی دارد که می‏تواند به دانش‏آموز منتقل کند.با داشتن ویژگی‏های فوق خواهد توانست‏ نقش خود را بنحو بارزی ایفا نماید.

نویسنده : کریم رنجه بازو

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۹ دی ۱۳۹۱

موضـــــــــــوع امــــــــــــــروز : تـغییــــــر رشـــــــــته در دبیـــــــرستان

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۹ دی ۱۳۹۱

مراحل انجام تغيير رشته :

الف) تکميل نمون برگ تقاضای تغيير رشته ( نمون برگ شماره ی 2/1 )

1- اين نمون برگ بايد تا دو هفته قبل از شروع امتحانات خرداد يا شهريور ماه توسط دانش آموز تکميل شود و به تأييد ولی وی برسد و جهت اقدام لازم به واحد آموزش تحويل داده شود.

2- نمون برگ شماره ی 2/1 در دو نسخه تکميل و يک نسخه ی آن تحويل دانش آموز و نسخه ی ديگر در پرونده ی تحصيلی وی نگهداری می شود.

3- چنانچه دانش آموز در دو مرحله ی خرداد و شهريور در امتحان تغيير رشته شرکت می کند بايد نمون برگ شماره ی 2/1 را برای هر مرحله ی جداگانه تکميل کند.

4- چنانچه دانش آموز قصد تغيير رشته به شاخه ی کاردانش داشته باشد تکميل آن بخش از نمون برگ که مربوط به دروس امتحان تغيير رشته است ضرورت ندارد.

چنانچه رشته ی مورد تقاضا در واحد آموزش محل تحصيل وی موجود باشد در همان واحد آموزش در امتحان تغيير رشته شرکت می کند و چنانچه رشته ی مورد تقاضا در آن واحد آموزش موجود نباشد با هماهنگی اداره ی آموزش و پرورش ، دبيرستان و يا هنرستان مورد نظر تعيين و دانش آموز جهت امتحان به آن واحد آموزشی تا يک هفته قبل از شروع امتحانات براساس نمون برگ شماره ی 203 معرفی می شود.

لازم به ذکر است واحد آموزش مقصد موظف به گرفتن امتحان از دانش آموزان معرفی شده می باشد و پس از انجام امتحان تغيير رشته بايد بخش (ب) نمون برگ مذکور را تکميل و به واحد آموزش بعدا ارسال کنند.

تغيير رشته در بزرگسالان به اين نحو است که دانش آموز در ابتدای هر نيمسال تحصيلی تقاضای خود را برابر نمون برگ 2/2 تکميل و اراﺋه می نمايد. چنانچه شرايط رشته ی دلخواه را در نمون برگ شماره ی 1 هدايت تحصيلی کسب کرده باشد با تغيير رشته ی وی موافقت می شود . چنانچه کسب نکرده باشد بايد در امتحان تعيين رشته ی مورد نظر شرکت کند و در صورت کسب شرايط با صدور نمون برگ مجدد شماره ی 1 هدايت تحصيلی در پايان آن نيمسال به رشته/شاخه ی مذکور هدايت شود.

22.آيا برای دانش آموزان مردودی سال اول تست ريون نيز انجام می شود؟ بلی

23.آزمون ريون و رغبت سنج در چه تاريخی و با چه شرايطی می بايست اجرا شود؟ آزمون ريون ترجيحا از نيمه ی دوم آبان ماه تا نيمه ی اول آذر و آزمون رغبت سنج اسفند ماه

24.آيا دانش آموزان دوم يکی از رشته های فنی مثلا عمران يا کامپيوتر می توانند به سال سوم يکی از رشته های فنی تغيير رشته دهند؟ بلی تغيير رشته ی دانش آموزان شاخه های نظری يا کاردانش به رشته های شاخه ی فنی و حرفه ای و يا تغيير رشته در همان شاخه منوط به توفيق در امتحانات کليه ی درسهای اختصاصی پايه ی دوم رشته ی جديد در خرداد يا شهريور ماه همان سال با در نظر گرفتن ظرفيت پذيرش در رشته هايی می باشد که اسامی آن از سوی کارشناس فنی و حرفه ای اعلام خواهد شد.

25.آيا دانش آموزان دوم رشته های فنی و حرفه ای و کاردانش می توانند به پايه ی سوم شاخه ی نظری تغيير رشته دهند؟بلی دانش آموزی که در پايه ی دوم به تحصيل اشتغال دارد چنانچه متقاضی تغيير شاخه يا رشته باشد ( اعم از اينکه شرايط رشته ی مورد تقاضا را در نمون برگ شماره ی 1 هدايت تحصيلی کسب کرده يا نکرده باشد) با نظر مشاور چنانچه متقاضی تغيير رشته به رشته های شاخه ی نظری است بايد در خرداد يا شهريور ماه پايه ی دوم در امتحان تغيير رشته درسهای تخصصی پايه ی دوم رشته ی جديد ( صرفا درسهايی که پيش نياز درسهای پايه ی سوم رشته ی جديد هستند ) شرکت کند و چنانچه از کليه ی درسهای مذکور نمره ی قبولی کسب کند با تغيير رشته ی وی موافقت می شود.

26.آيا دانش آموز سال دوم رشته ی رياضی می تواند به پايه ی سوم رشته ی الکتروتکنيک فنی تغيير رشته بدهد؟ بلی اول بايد نمون برگ 2/1 تقاضای تغيير رشته را تکميل نمايد. چون در دبيرستان رشته ی مورد تقاضای دانش آموز ( الکتروتکنيک ) موجود نمی باشد. نمون برگ 203 تکميل و با هماهنگی اداره ی آموزش و پرورش و هنرستان مورد نظر تعيين و دانش آموز جهت امتحان به آن واحد آموزشی تا يک هفته قبل از شروع امتحانات معرفی می شود . دروسی که بايد در امتحان تغيير رشته شرکت کند عبارتند از : رياضی2 با کد 5443 ، تعمير لوازم خانگی با کد 2132 ، کارگاه سيم کشی 2 با کد 2131 ، کارگاه سيم کشی 1 با کد 2130 ، کارگاه مقدماتی مکانيک با کد 1521 ، رسم فنی الکترونيک و الکتروتکنيک با کد 2073 ، مبانی برق با کد 2071 و اصول اندازه گيری الکتريکی با کد 2091

درس رياضی 2 را همزمان با درس پايه ی دوم رشته ی رياضی بايد پاس کند و نياز به معرفی جهت شرکت در امتحان تغيير رشته نيست.

27.دانش آموزی که در حال حاضر در پايه ی دوم شاخه ی نظری است می تواند دوباره به رشته ی جديدی در پايه ی دوم هدايت شود؟ دانش آموز که در حال حاضر در پايه ی دوم رشته ی نظری است چنانچه تا قبل از بستن دفتر آمار مدرسه متقاضی تغيير رشته با داشتن شرايط لازم در نمون برگ هدايت تحصيلی با موافقت مدير آموزشگاه بلامانع است. اما اگر پايه ی دوم تحصيلی را به پايان رساند وخواست رشته اش را تغيير بدهد بايستی در امتحانات تغيير رشته شرکت کند و يا اگر خواست به پايه ی دوم فنی و حرفه ای برود از تبصره ی 1 ماده 112 استفاده کند.

28.دانش آموز سال دوم کاردانش چگونه می تواند به پايه ی دوم شاخه ی فنی و حرفه ای تغيير رشته دهد؟ دانش آموز پايه ی دوم کاردانش چنانچه متقاضی تغيير رشته به پايه ی سوم يکی از رشته های شاخه ی فنی و حرفه ای باشد بايستی پس از انجام مراحل تغيير رشته و تکميل نمون برگهای لازم در امتحانات دروس تخصصی پايه ی دوم رشته ی فنی مورد نظر در خرداد يا شهريور پايه ی دوم شرکت و در صورت کسب نمره ی حد نصاب لازم است به تغيير رشته ی وی اقدام شود.

29.در سال دوم آيا دانش آموز فنی و حرفه ای رشته ی الکتروتکنيک می تواند به پايه دوم کاردانش برق صنعتی تغيير رشته بدهد؟ طبق تبصره ی 2 ماده ی 112 آيين نامه ی آموزشی دوره سه ساله متوسطه نظام جديد دانش آموز قبولی پايه ی دوم فنی و حرفه ای بخواهد پايه ی دوم را در رشته های شاخه ی کاردانش تکرار کند با رعايت ساير شرايط می تواند ( پس طبق اين تبصره شرط آن اين است که در پايه ی دوم رشته ی قبلی قبول شده باشد.)

30.اگر دانش آموزی در پايان سال اول شرايط ورود به رشته ی دلخواه خود را نياورد چه بايد بکند؟ اگر دانش آموز قبولی در پايان سال اول شرايط ورود به رشته ی مورد دلخواه را به دست نياورد چند راه حل ارايه می گردد. در پايه ی دوم رشته ای که احراز کرده ثبت نام و ادامه تحصيل دهد در پايان سال دوم در امتحانات تغيير رشته ی مورد نظر شرکت و در صورت کسب شرايط در پايه ی سوم رشته ی دلخواه ادامه تحصيل دهد.

راه دوم : پايه ی اول را مجددا در مدارس غيرانتفاعی يا به شيوه ی داوطلب آزاد تکرار کند.

راه سوم : چنانچه شرايط سنی تحصيلی حداقل 16 سال را داشته باشد و در غير اينصورت با رأی کميسيون خاص در مدارس بزرگسالان ثبت نام و در نيمسال اول سال تحصيلی دروس عمومی انتخاب کند و در پايان نيمسال اول در امتحانات تعيين رشته ی مورد نظر شرکت و پس از کسب شرايط لازم در رشته ی مورد نظر از نيمسال دوم دروس رشته ی احراز شده را انتخاب واحد کند.چنانچه تمام دروس يک پايه ی تحصيل (پايه ی دوم) را تمام کند سال بعد می تواند به پايه ی سوم روزانه در همان رشته انتقال يابد و يا در همان نظام بزرگسالان ادامه تحصيل دهد.

31.چرا نمون برگ 7-111 برای دانش آموزان فنی و حرفه ای در استان اجرا نمی شود؟ کلا استفاده از بند 7 ماده ی 111 برای فنی و حرفه ای مجاز نيست.

32.در صورتی که دانش آموزی شرايط رشته ای را در نمون برگ هدايت تحصيلی با کمبود نمره ای ناچيز نياورد چگونه با بند 7-111 هدايت می شود؟ بند 7 ماده ی 111 برای آن است که اگر دانش آموزی شرايط رشته يا شاخه ای راکسب کند ولی ظرفيت برای پذيرش وی وجود نداشته باشد و يا رشته ی مربوط در محل سکونت وی نباشد با نظر مشاور و تأييد شورای واحد آموزشی و موافقت اداره ی آموزش و پرورش مربوط به يکی از رشته های موجود که براساس نمون برگ شماره ی 1 هدايت تحصيلی بالاترين امتياز را دارد هدايت شود.

33.آيا دانش آموزان فارغ التحصيل فنی و حرفه ای می توانند در يکی از رشته های پيش دانشگاهی ادامه تحصيل دهند؟ برابر با ماده ی 36 آيين نامه ی پيش دانشگاهی ورود افراد به رشته ی پيش دانشگاهی غيرمتناظر با ديپلم و يا تغيير رشته در دوره ی پيش دانشگاهی منوط به شرکت فرد متقاضی در امتحان تغيير رشته خواهد بود در اين صورت نمره ی قبولی دروس مشترک بين رشته ی جديد و رشته ی قبلی برای متقاضيان تغيير رشته در دوره ی پيش دانشگاهی پذيرفته می شود. امتحانات تغيير رشته هر سال دو بار در دی ماه و تابستان برابر دستورالعمل برگزار می شود. اگر داوطلب متقاضی ثبت نام در مراکز پيش دانشگاهی به شيوه ی داوطلب آزاد باشد يا داوطلب ثبت نام در مراکز آموزش از راه دور باشد از شرکت در امتحان تغيير رشته معاف خواهند بود. هنرجويان فارغ التحصيل فنی و حرفه ای چنانچه بخواهند به رشته ی پيش دانشگاهی غيرمتناظر وارد شوند به دو طريق می توانند : يا اينکه در امتحانات تغيير رشته ی پيش دانشگاهی شرکت نماييد يا به صورت داوطلب آزاد يا در مراکز آموزش از راه دور بدون شرکت در امتحانات تغيير رشته ی پيش دانشگاهی ثبت نام نماييد.

34.آيا اگر دانش آموزی در سال اول قبول نشد بايد به بزرگسالان برود؟ دانش آموزی که در پايه ی اول متوسطه مردود می شود يا می تواند مجدد اول را تکرار کند و چنانچه مجدد مردود شد اجبارا بايد به بزرگسالان منتقل شود يا اينکه دانش آموز يک بار مردودی پايه ی اول به دلخواه هم می تواند به بزرگسالان منتقل شود و ادامه تحصيل دهد.

35.در صورتی که فردی بخواهد از رشته ی تجربی (ديپلم) به رشته ی رياضی پيش دانشگاهی تغيير رشته دهد چه بايد بکند؟ چنانچه بخواهد در مراکز پيش دانشگاهی روزانه يا نوبت 2 ثبت نام کند بايد در امتحانات تغيير رشته ی دروس جبرواحتمال و حسابان شرکت و در صورت موفقيت در رشته ی رياضی فيزيک پيش دانشگاهی ادامه تحصيل دهد يا اينکه بدون شرکت در امتحان تغيير رشته در مراکز آموزش از راه دور يا به شيوه ی داوطلب آزاد ادامه تحصيل دهد.

نوشته شده توسط ناهید شکری

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۹ دی ۱۳۹۱

ماده 112: تغيير شاخه يا رشته :

دانش آموزي كه در پايه دوم به تحصيل اشتغال دارد چنانچه متقاضي تغيير شاخه يا رشته باشد (اعم از اينكه شرايط رشته مورد تقاضا را در نمون برگ شماره يك هدايت تحصيلي كسب كرده يا نكرده باشد) بانظر مشاور و رعايت مواردذيل مي‏تواند درپايه سوم به شاخه يا رشته دلخواه هدايت شود.

1-112- دانش‏آموزي كه متقاضي تغيير رشته به رشته‏هاي شاخه نظري است بايد در خرداد يا شهريورماه پايه دوم در امتحان تغيير رشته درسهاي تخصصي پايه دوم رشته جديد (صرفاً درسهائي كه پيش‏نياز درسهاي پايه سوم رشته جديد هستند) شركت كند و چنانچه از كلّيّه درسهاي مذكور نمره قبولي كسب كند با تغيير رشته وي موافقت مي‏شود.

2-112- تغيير رشته دانش‏آموزان شاخه‏هاي نظري يا كاردانش به رشته‏هاي شاخه فنّي و حرفه‏اي و يا تغيير رشته در همان شاخه، منوط به توفيق در امتحانات كلّيّه درسهاي اختصاصي پايه دوم رشته جديد در خرداد يا شهريورماه همان سال با در نظر گرفتن ظرفيت پذيرش در رشته‏هايي مي‏باشد كه اسامي آن از سوي معاونت آموزشي اعلام خواهد شد.

3-112- تغييرشاخه يا رشته از ساير شاخه‏ها و رشته‏ها به رشته‏هاي مهارتي شاخه كاردانش بلامانع است و در مواردي كه دانش‏آموز بخواهد در واحدهاي آموزشي كاردانش دولتي تحت پوشش آموزش و پرورش ادامه تحصيل دهد به لحاظ رعايت ظرفيت رشته‏هاي مهارتي موافقت اداره آموزش و پرورش منطقه نيز الزامي است.

4-112- زمان تغيير شاخه يا رشته در دوره روزانه حدّاكثر تا پايان شهريورماه پايه دوم مي‏باشد و دانش‏آموز موظّف است حدّاكثر تا دو هفته قبل از شروع امتحانات خرداد يا شهريورماه تقاضاي كتبي خود را به مدير واحد آموزشي تحويل دهد تا نسبت به انجام مراحل تغيير رشته اقدام شود.

تذكر- دانش‏آموز متقاضي تغيير رشته مي‏تواند درسهاي امتحان تغيير رشته را حدّاكثر در دو مرحله خرداد و شهريورماه پايه دوم امتحان دهد.

5-112- شركت دانش‏آموز در امتحان درسهاي تغيير رشته همراه با امتحان درسهاي پايه دوم رشته اوليّه وي بلامانع است. نمره درسهاي امتحان تغيير رشته همانند درسهاي غيرحضوري محاسبه مي‏شود و چنانچه دانش‏آموز در امتحان كلّيّه درسهاي تغيير رشته نمره قبولي كسب كند و تغيير رشته دهد نمرات درسهاي مذكور از وي پذيرفته مي‏شود و صرفاً در معدّل كلّ دانش‏آموز در رشته جديد منظور خواهدشد.

6-112- هزينه امتحان درسهاي تغيير رشته معادل با تعرفه امتحانات داوطلبان آزاد از دانش‏آموز دريافت مي‏شود.

7-112- درسهاي گذرانده شده دانش‏آموزي كه باتقاضاي تغيير شاخه يا رشته وي موافقت مي‏شود با درسهاي رشته جديد مطابقت داده مي‏شود و درسهاي مازاد در سقف مجاز بعنوان درسهاي انتخابي (و درسهاي اختياري در شاخه كاردانش) پذيرفته مي‏شود و دانش‏آموز موظّف است ساير درسهاي عمومي و اختصاصي پايه دوم رشته جديد را كه نگذرانده است با رعايت ساير ضوابط انتخاب كند و بگذراند.

تبصره - درسهائي كه از نظر محتوا با درسهاي رشته جديد تطبيق دارد براساس‏جدولي كه از سوي سازمان پژوهش و برنامه‏ريزي آموزشي تهيه و ابلاغ مي‏شود به جاي درسهاي رشته جديد پذيرفته مي‏شود

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۱۹ دی ۱۳۹۱

دانش آموزانی که درپایه دوم متوسطه مشغول تحصیل هستند وقصدتغییررشته دارند،چگونه می توانند تغییررشته دهند؟

این دانش آموزان(بدون توجه به اینکه درفرم هدایت تحصیلی سال اول شرایط ورود به رشته مورد نظر راکسب کرده اند)با نظر مشاورورعایت مواردزیر می توانندتغییررشته دهند:

- باید تاپایان سال دوم درمدرسه حضوریابندودرامتحانات خرداد وشهریور شرکت نمایند.

-برای تغییر رشته حداکثر تادوهفته قبل از امتحانات خرداد یا شهریورفرصت دارند فرم تقاضای تغییررشته را نزد مشاور تکمیل وپس ازتایید ولی، تحویل مدیر آموزشگاه نمایند.

- اگرمتقاضی ورود به رشته های نظری (تجربی ،ریاضی ،انسانی )می باشند باید همزمان باامتحانات خردادیاشهریور(حداکثردومرحله)،درامتحان تغییررشته درسهای تخصصی هررشته که پیش نیاز دروس سال سوم هستند(به شرح جدول)شرکت نموده واگردردرکلیه درسهای مذکوررشته موردتقاضا نمره قبولی کسب نمودندبا تغییررشته موافقت وسال سوم دررشته جدید مشغول تحصیل می شوند .

* نکته :دروس عمومی ومشترک رشته قبلی بارشته جدیدکه نمره قبولی دارند پذیرفته وسایردروس پایه دوم رشته جدید را که نگذرانده اند به تابستان سال سوم موکول می شود.

-اگرمتقاضی تغییر به رشته های فنی وحرفه ای می باشند باید همزمان باامتحانات خردادیاشهریور(حداکثردومرحله)،درامتحان تغییررشته کلیه درسهای تخصصی رشته مورد تقاضاشرکت نماید. درصورت کسب نمره قبولی در همه دروس ووجودظرفیت پذیرش درهنرستان با تغییررشته ایشان موافقت می شود.

-تغییررشته به رشته های مهارتی کاردانش بلامانع است ونیازی به امتحان تغییررشته نیست ولیکن باید: 1-ظرفیت پذیرش در درپایه سوم رشته کاردانش باشد2- گذراندن دروس مهارتی سال دوم به عهده شخص دانش آموزاست.3-دروس عمومی گذرانده شده دانش آموز متقاضی تغییررشته با دانش- آموزان کلاسی که وارد می شود یکسان باشد.

** نکته :باتوجه به اینکه تحقق این سه شرط عملا میسرنیست ومشکلاتی برای هنرستان در پی دارد، معمولا باتغییررشته به کاردانش موافقت نمی شود.

تذکرویژه 1 :دانش آموزان پایه دوم رشته های نظری درصورت تمایل می توانندباداشتن شرط سنی و شرایط زیر مجدداپایه دوم فنی وحرفه ای راتکرارکنند:*شرایط ورود به شاخه فنی وحرفه ای درفرم هدایت تحصیلی کسب کرده باشند.*امتیازلازم راطبق فرمی که هنرستانهادرحین ثبت نام تکمیل می نمایندراکسب کنند.*درصورت موافقت باتکرار پایه دوم درفنی وحرفه ای تمام دروس گذرانده درپایه دوم نظری حذف ویک سال به سنوات تحصیل دانش آموز افزوده می شود.

تذکرویژه 2:دانش آموزان پایه دوم رشته های نظری وفنی وحرفه ای درصورت تمایل می توانندپایه دوم کاردانش رادرواحدهای روزانه باداشتن شرط سنی و رعایت سایرشرایط تکرارکنند دراین صورت کلیه دروس گذرانده پایه دوم که قبلا گذرانده حذف می شود.

*** هزینه امتحانات تغییررشته برابرتعرفه امتحانات داوطلبان آزادازدانش آموزدریافت می شود.

جدول دروس تغییررشته در دوره متوسطه

شاخه /رشته	دروسی که باید درامتحان تغییررشته شرکت نمود
ریاضی فیزیک	* فیزیک 2 * شیمی 2 * ریاضی 2 *هندسه1
علوم تجربی	* فیزیک 2* شیمی 2و* ریاضی 2 *زیست شناسی 1
ادبیات وعلوم انسانی	جامعه شناسی 1 عربی 2 ویژه انسانی
علوم ومعارف اسلامی	جامعه شناسی 1 عربی 2 ویژه معارف
فنی وحرفه ای	*کلیه دروس پایه دوم به استثنای دروس عمومی آن رشته و وجود ظرفیت درهنرستان
کاردانش	نیازی به امتحان تغییررشته نیست ،درصورت وجود ظرفیت وداشتن شرایط براساس ضوابط ومقررات

عابد

کاربر فعال | ۲۸ | ۱۲۲ | ۲۰ دی ۱۳۹۱

سسسلام دوست خوب و فعالم . ممنون از شماره .
دختر دوستم که خیلی اوضاعش بحرانی شد و مجبور شد ببرش دکتر . الانم داره کلی دارو میخوره و همش خوابه . امیدوارم زودتر حالش خوب بشه . اصلا هم نرفته امتحاناشو بده . از روز اول امتحانها حالش خیلی بد شده . دکتری هم که برده به دوستم گفته فعلا بهش اصرار نکنین بره مدرسه تا یه کم از لحاظ روانی و اعتماد به نفس بهتر بشه .
نمیدونم چطوریه یکی اصلا درس نمیخونه و بیخیاله یکیم مثل این داره خودشو میکشه .
بازم ممنون از شماره و مطالب خوبی که میذاری. بوسسسسسس

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۲۰ دی ۱۳۹۱

خواهش می کنم دوست عزیزممممم....ایشالا این گل خانم هم زودتر رو به بهبود بره

بیشتر به ما سر بزن

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۲۴ دی ۱۳۹۱

موضـــــوع امروز : اختلال در رفتارهای جامعه پسند کودک و نوجوان

بطور کلی می‌توان گفت جامعه نیازمند انسانهای رشد یافته‌ای است که ویژگیهای زیر در آنها باشد:

* مستقل باشند:یعنی می‌توانند مسئله خود را در زندگی بشناسند.درباره راه‌حل آن بیندیشند و با بهره‌گیری از نظرات اشخاص خیرخواه‌ مناسبترین راه را برگزینند.

* به روابط اجتماعی علاقمند باشند:یعنی‌ خواهان عضویت در گروههای مختلف باشند.

* در برقراری روابط اجتماعی مهارت‌ داشته باشند: قادر باشند هنجارها و استانداردهای گروهی را بکار گیرند و پایگاه‌ اجتماعی بدست آوردند.

* از پذیرش مسئولیت لذت ببرند،و سعی‌ کنند آنچه را که پذیرفته است به خوبی انجام‌ دهند.

* از افراط و تفریط بپرهیزند.

* روحیه تعاون و همکاری داشته باشند:و علاقه‌مندان در انجام امور مختلف اجتماعی نقش‌ خود را ایفا کنند.

* روحیهء ایثار و از خودگذشتگی داشته‌ باشند:یعنی از منافع و خواست خود بگذرند تا دیگران به وضع مطلوبتری دست پیدا کنند.

* به مشورت کردن علاقه‌مند باشند:تکروی‌ نکنند و استبداد رای نداشته باشند و در انجام‌ امور نظر دیگران را نیز جویا شوند.

* نسبت به سلامت جامعه علاقه‌مند باشند و در مقابل ضد ارزشها حساسیت نشان دهند. در مقابل رفتار یا عاملی که سلامت اجتماعی را به خطر می‌اندازد موضع‌گیری منطقی داشته‌ باشند.

* آینده‌نگری: انسان رشد یافته درک می‌کند که‌ تعلیمات امروزش بر زندگی فرداها و سالهایآینده‌اش تأثیر می‌گذارد. او می‌داند برداشت‌ «امروز را عشق است»معمولا فرداهایی تلخ به‌ دنبال دارد.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۲۴ دی ۱۳۹۱

اگر محیط تربیتی سالم نباشد در رشد اجتماعی فرد سه نوع اختلال بوجود می‌آید:

رفتار غیر اجتماعی:یعنی فرد برای ارتباط با دیگران،اعم از بازی کردن،صحبت کردن‌ غیره،رغبت نشان نمی‌دهد.«ترجیح می‌دهند، تنها،سرد،درونگرا و کناره‌گیر باشند.»

رفتار ضد اجتماعی:فرد حالت تهاجمی‌ دارد و سعی می‌کند کارشکنی کند به فرد یا گروه صدمه‌ای بزند.

رفتار در حد افراط اجتماعی:فرد در حد افراطی اجتماعی است،برونگرا و در جستجوی‌ افراد است و نمی‌تواند خود را تنها ببیند،ممکن‌ است برای جلب توجه خودنمایی کند و ممکن‌ است سعی در قدرتمند نشان دادن خود(برای‌ کنترل و سلطه بر دیگران)یا دوست داشتن‌ (برای مهرورزی)خود نماید.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۲۴ دی ۱۳۹۱

گوشه‌گیری

گوشه‌گیری نمونه بارز رفتارهای‌ غیر اجتماعی دورهء نوجوانی است.گوشه‌گیری‌ حالتی است که فرد حاضر نیست با دیگران‌ رابطهء متقابل اجتماعی داشته باشد.

نشانه هایی که می‌توان در این نوع اختلال بیان کرد، عبارتند از:

* افسردگی روحی

* احساس کوچکی

* حساسیت ذهنی نسبت به خود

* شرم

* اضطراب

* حساسیت بیش از حد

* انزواگزینی و ترس.

در مورد علل گوشه‌گیری چند مورد را می‌توان یادآور شد:

الف-روابط اجتماعی ناسالم در خانواده:

خانواده نخستین نهادی است که وظیفهء اجتماعی کردن را بر عهده دارد.کودکان ابتدا روابط اجتماعی با پدر،مادر و برادران وخواهران را تجربه می‌کنند.اگر در محیط خانواده کودکان هنجارهای اجتماعی را نیاموزند و مهارتهای اجتماعی را تمرین نکنند، صلاحیت اجتماعی لازم را بدست نخواهند آورد.روابط بین کودکان و سایر اعضای‌ خانواده را می‌توان به عنوان نظام یا شبکه‌ای از نقشهایی دانست که در ارتباط متقابل به‌ یکدیگرند.هر نقشی با نقش مقابل معنا پیدا می‌کند.

پدر زمانی می‌تواند بگوید که به نقش پدری‌ خود در منزل عمل کرده است که به انتظارات‌ عضو دیگر خانواده(که در اینجا فرزند مورد نظر است)توجه و عمل نماید. یکی از انتظارات نوجوان از والدین این است که به رای‌ و فکر او احترام بگذارند و با مشورت او برخی‌ کارها را انجام دهند.انتظار یک نوجوان این‌ است که والدین با او هم‌صحبت شوند،با اوهمدلی کنند و باورها،نیازها،گرایشها و خواسته‌های او را بشناسند.اگر این انتظارات‌ اجتماعی در محیط خانواده مورد توجه قرار نگیرد،فرزند فرصت و امکان برای تمرین‌ رفتارهای اجتماعی مطلوب پیدا نمی‌کند،لذا فاقد صلاحیت پرورش می‌یابد. و هنگام ورود به محیط اجتماعی نمی‌تواند فعالیت مشترک داشته باشد،لذا گوشه‌گیری را برای خود دلپذیر می‌داند.

بطور کلی والدین باید به این امر مهم توجه کنند که در تربیت فرزندان‌ خود بویژه تربیت اجتماعی،فاصلهء بین آرمانها و اعمال خود را کمتر کنند.والدین در ذهن‌ ممکن است تصوراتی از یک فرزند تربیت شده‌ و اجتماعی داشته باشند ولی در عمل ضد آنرا عمل کنند.

هر قدر فاصله بین ایده‌آلها و رفتارهای والدین‌ در مورد تربیت کودکان کمتر باشد همان قدر آثار مثبت تربیتی خواهد داشت.هر قدر این‌ فاصله بیشتر باشد اختلالات رفتاری مختلف که‌ بارزترین آنها گوشه‌گیری است بوجود خواهد آمد.

ب-عدم ارتباط با همسالان:

گروههای همسالان مهارتهای اجتماعی‌ مهمی را به کودکان می‌آموزند که بزرگسالان به‌ هیچوجه نمی‌توانند آنها را به کودک بیاموزند. از جمله این که چگونه با همسالان کنش متقابل داشته باشند، چگونه با رهبر ارتباط برقرار کنند و غیره‌.

از همین طریق است که کودکان برقراری‌ روابط اجتماعی را تمرین می‌کنند و آگاهی‌ لازم را نسبت به استانداردهای گروهی بدست‌ می‌آورند.اگر کودکی در طول زندگی خود امکان ارتباط با همسالان و فعالیتهای گروهی‌ را پیدا نکند از شناختها،مهارتها و نگرشهای‌ اجتماعی لازم محروم می‌ماند.

علت این تأثیر همسالان روی شخصیت کودک،ماهیت‌ روابط گروهی در گروه همسالان است.گروه‌ همسالان،گروه اولیه است.در گروه اولیه، اولا روابط اعضا رویاروی است،رفتارهای‌ یکدیگر را مشاهده می‌کنند،ثانیا روابط عاطفی است یعنی بطور طبیعی اعضای این‌ گروه نسبت بهم عاطفه و نگرش مثبت دارند، بنابراین دلایل یک رفتار اجتماعی خیلی سریع‌ از یکی به دیگران انتقال پیدا می‌کند و هر عضو براحتی با دیگران همانندسازی می‌کند.این‌ تأثیر را هیچگاه بزرگسالان نمی‌توانند نسبت به‌ خردسالان داشته باشند.

ایده‌آل
ما

آنچه عملا انجام میدهیم

فرزند من
باید مسئول و مستقل بار بیاید

کودک را
مجبور می‌کنیم که کارش را انجام دهد یا کار او را
انجام می‌دهیم

فرزند من باید قابل احترام و مؤدب باشد

اجازه صحبت
به کودک نمی‌دهیم.رفتار او را مورد انتقاد قرار می‌دهیم.از او سلب اعتماد می‌کنیم

فرزند من
باید به دیگران اهمیت بدهد

با تذکر
دادن پیاپی به کودک نشان می‌دهیم که به او اهمیت نمی‌دهیم.او را توبیخ و سرزنش می‌کنیم.خجالتش‌
می‌دهیم.ازکودک مثل یک برده استفاده می‌کنیم.با او بد صحبت می‌کنیم و تنها به امیال
و خواسته خودمان اهمیت‌ می‌دهیم

فرزند من
باید مرا دوست داشته باشد

خواستار
محبت هستیم.ولی وقتی خیلی کار داریم کودک را رها می‌کنیم

فرزند من
باید احساس کفایت و شجاعت کند و خودش را خوب بداند

برای کودک
خیلی کارها انجام می‌دهیم برای اینکه تلویحا به‌ او بفهمانیم که لایق نیست از او انتقاد می‌کنیم. مسخره‌اش‌
می‌کنیم و اجازه نمی‌دهیم کارهای مشکل را تجربه کند.

ج-تقویت منفی ناشی از تقلیل‌ اضطراب:

یکی از دلایل گوشه‌گیری ممکن است‌ ترس کودک از قبیل مورد حمله قرار گرفتن، نادیده گرفته شدن،یا مورد تمسخر قرار گرفتن‌ باشد. مع هذا،دلایل دیگر با ناتوانی کودک در برقراری روابط اجتماعی و ارتباط متقابل و مؤثر و مفید با همسن و سالان ارتباط دارد.مثلا کودکی که بازی کردن با دیگران را نیاموخته‌ است به احتمال زیاد ارتباط با کودکان دیگر را ناخوشایند و اضطراب‌آور تلقی خواهد کرد.در این صورت کناره گرفتن از گروه بر اثر تقلیل‌ اضطراب تقویت می‌شود چنین کودکی معمولا در حاشیه گروه اجتماعی بال و پر می‌زند،به‌ طوری که نه مورد قبول همسن و سالان واقع‌ می‌شود و نه طرد می‌گردد بلکه صرفا نادیده‌ گرفته می‌شود.

نتیجه این رفتار معمولا بدتر شدن‌ متزاید حال کودک است زیرا بر اثر عدم ارتباط با دیگران چنین کودکی از فرا گرفتن مهارتهای‌ اجتماعی مورد نیاز خود ناتوان مانده و به این‌ ترتیب روز به روز بیشتر گوشه‌گیر و منزوی‌ می‌گردد.

د-تقویت مثبت رفتار بزرگسالان:

گوشه‌گیری اجتماعی تنها از طریق تقویت‌ منفی ناشی از تقلیل اضطراب حفظ نمی‌شود بلکه تقویت مثبتی نیز که غالبا به صورت توجه‌ بیشتر افراد بزرگسال به کودک«خجالتی»بروز می‌کند باعث نگهداری این حالت می‌گردد.

معالجهء گوشه‌گیری اجتماعی

چون گوشه‌گیری اجتماعی کودکان معمولا به صورت کناره‌گیری از کودکان جلوه می‌کند نه بزرگسالان،هدف درمان هم باید افزایش‌ ارتباط متقابل با همسن و سالان کودک باشد. اگر محیط اجتماعی کودک گوشه‌گیر به نحوی‌ باشد که بتواند با همسالان خود رابطهء گروهی‌ برقرار کند و از طرف گروه نیز برای او پذیرش‌ باشد گوشه‌گیری کودک بتدریج معالجه‌ می‌شود.

به یکی از تحقیقات انجام شده در این‌ خصوص اشاره می‌شود:

فورمن و همکارانش،کودکان پیش‌دبستانی‌ را شناسایی کرده بودند که در مشاهدات کمتر از 33 درصد آنها در روابط متقابل همسالان‌ شرکت می‌کردند و دست‌کم 10 درصد زیر میانگین کلاس خود قرار داشتند.آنان 24 نفر از این کودکان منزوی از اجتماع را در سه گروه‌ به قرار زیر جای دادند:گروه اول،کودکانی‌ بودند که همراه با یک«درمانگر»که 12 تا 18 ماه از خود کودکان جوانتر بود در جلسه‌های‌ بازی سازمان نیافته‌ای شرکت داده شدند،در گروه دوم درمانگر همسن کودکان بود و در گروه سوم جنبه درمان مطرح نبود(گروه کنترل) همان طور که در شکل زیر نشان داده می‌شود. همراه شدن یک عنصر جوانتر در افزایش فعالیت‌ اجتماعی کودکان گوشه‌گیر بسیار مؤثر بود.هر دو گروهی که درمانگران همسال کودکان‌ بودند بهبودی نشان داد،درحالی‌که در مورد گروه کنترل چنین نبود.در عین حال هفت تن‌ از هشت کودکی که در گروه اول جای گرفته‌ بودند،در رفتار اجتماعی دست‌کم 50 درصد افزایش نشان دادند.درحالی‌که در گروه دوم از هشت نفر تنها سه نفرشان به افزایشی در همان‌ حد دست یافتند.جالب آن‌که تأثیر اصلی این‌ شیوه‌های درمانی،تنها در افزایش میزان‌ رفتارهای مثبت بود،نه اعمال جنبشی یا تنبیهی.

می‌توان گفت کارآیی جلسه‌های بازی‌ بویژه در گروه اول(درمانگران جوانتر)به واسطه‌ فرصت بیشتر تمرین و موفقیت در برقراری تماس‌ و ادارهء فعالیتهای اجتماعی بوده است.

کاربر فعال | ۳۶۶ | ۱٫۲k | ۲۴ دی ۱۳۹۱

مخالفت‌جویی

مخالفت‌جویی وعناد اختلال دیگری است‌ که در رفتار کودک و نوجوانان مشاهده‌ می‌شود.نافرمانی،منفی‌بافی و مخالفت‌ تحریک‌آمیز در برابر چهره‌های صاحب اختیار بویژه والدین از ویژگیهای بارز این اختلال‌ است.کودک مایل است در مقام مجادله یا سرزنش برآید و بگونه‌ای عمل کند که مخالفت‌ با درخواست باشد.

برای نشان دادن چگونگی بوجود آمدن‌ مخالفت‌جویی فرزندان در برابر خانواده در روابط اجتماعی افراد خانواده تأمل می‌کنیم: نظام خانواده از مجموعهء انتظارها و پاسخها تشکیل شده است.سلامت و بقای خانواده‌ موکول به این است که هر عضوی به نقش خود آگاه باشد و به آن عمل کند.اگر افراد به نقش‌ خود عمل ننمایند در کارکردهای خانواده‌ اختلال بوجود می‌آید.خانواده در شرایط معمولی موجب آرامش روانی افراد است.باعث‌ تکوین شخصیت خود می‌شود و در سازگاری‌ اجتماعی به فرد کمک می‌کند.در صورت بهم‌ خوردن تعادل،نقش این کارکردها نیز بدرستی‌ انجام نمی‌پذیرد.

رابطهء اجتماعی والدین را با فرزندشان(در سن نوجوانی)مورد تأمل بیشتری قرار می‌دهیم:

نقشهای پدری-مادری و فرزندی یکی از مجموعه نقشهای نظام خانواده است.

فرزند انتظار دارد:

-به رأی و نظر او احترام گذاشته شود.

-در انجام امور با او مشورت شود.

-مزاحم بازی و تفریحات سالم او نشوند.

-و...

در مقابل این خواسته‌ها ، والدین

-به رأی و نظر فرزند خودشان توجه نمی‌کنند و او را به حساب نمی‌آورند.

-در تصمیم‌گیریها با او مشورت نمی‌کنند.

-در بازی و تفریح او محدودیت ایجاد می‌کنند.

-و...

در این حالت بین انتظارات فرزند و رفتارهای والدین تضاد و ناهماهنگی بوجود می‌آید.نتیجه بارز این عدم هماهنگی مخالفت‌ و تضادّ فرزند در برابر والدین است.

علت دیگر مخالفت کودکان با والدین، فرمان والدین،زیاد پرسیدن و انتقاد کردن از فرزندان است.در این حالت والدین به فرزند خود بی‌اعتنا نیستند بلکه حالت تهاجم و تحکم‌ بر او را دارند.کودک با مشاهدهء این رفتار از جانب والدین از خود عکس العمل نشان می‌دهد و سعی می‌کند به مخالفت برخیزد.اگر این‌ رفتارهای پدر و مادر استمرار داشته باشد،عناد و مخالفت به یک اختلال رفتاری در کودک‌ تبدیل می‌شود.

معالجه مخالفت کودکان

برای معالجه و درمان رفتار مخالفت‌آمیز در کودکان می‌توان به طریق زیر عمل نمود:

مرحله اول

والدین در هر فعالیتی که کودک بر می‌گزیند(بازی کودک)خود را داخل کنند.

به رفتارهای کودک توجه داشته باشند،هیچ گونه‌ فرمانی به کودک ندهند.از وی چیزی نپرسند، از وی انتقاد نکنند و در بخش دوم همین مرحله‌ از پاداشهای مشروط استفاده کنند.

مرحله دوم

والدین فعالیتهایی را ترتیب دهند و کودک‌ را وارد آن فعالیت و بازی کنند.در این مرحله‌ والدین می‌آموزند که فرمانهایی مستقیم و دقیق‌ صادر کنند و برای اجابت،فرصت کافی در اختیار کودک بگذارند و اجابت وی را با توجه‌ پاسخ گویند.اگر کودک اجابت نکرد از شیوهء تنها گذاردن استفاده کنند اگر کودک همچنان‌ عناد نشان داد،والدین وی را در گوشهء اتاق‌ می‌گذارند و به کودک می‌گویند اگر عمل‌ خود را ترک نمود تنبیه خواهد شد.

اگر کودک‌ محل خود را ترک نمود با دست چند بار به باسن‌ وی می‌زنند و او را به محل خود باز می‌گردانند. این شیوه به قدری ادامه پیدا می‌کند که کودک‌ دست‌کم دو دقیقه در محل خود بنشیند پس از این عمل دوباره از کودک خواسته می‌شود کاری را که اجابت نکرده است انجام دهد. زمانی که کودک دست از مخالفت برداشت و خواسته والدین را اجابت کرد آنان نیز در مقابل،کار وی را با توجه خویش پاسخ‌ می‌گویند(قابل ذکر است که کلیه این مراحل‌ باید با نظارت درمانگر انجام گیرد.)

نویسنده: حسن ملکی

عابد

کاربر فعال | ۲۸ | ۱۲۲ | ۲۶ دی ۱۳۹۱

سلام نگین جان . این قسمت آخر ( مخالفت جویی ) خیلی جالب بود . ممنون .
فقط یه چیزی : سن بچه ها تو مخالفت کردن تاثیری داره یا نه ؟ یعنی ممکنه تو یه محدوده سنی بچه ها بیشتر این حالت رو داشته باشن و اگه از کنارش بی توجه بگذریم به مرور خوب بشه ؟یا نه باید حتما در هر رده سنی با این حالت مقابله کرد و به قول نویسند معالجه ؟؟