پیش دبستان و دبستان دخترانه دولتی ایزدپناه منطقه 14

 جایگاه مفهوم 
اجتماعی دارد، و آن عبارت از موضع و موقعیت فرد در میان دیگران و یا در معنای وسیعتر در نظام اجتماعی است.

ما چه جایگاهی برای نوجوان خود در نظر می‏گیریم؟

به بیان دیگر در مجموعه فعالیتهای اجتماعی جایگاه نوجوان در کجاست؟

آیا با دادن عنوان دانش‏آموز، فرزند بزرگتر، فرزند کوچکتر، دختر خانواده و یا پسر خانواده، جایگاه مناسب نوجوان تعیین می‏شود؟و یا نه او به دنبال جایگاهی دیگر است؟

در پاسخ باید بگوییم:او جایگاه دیگری را جست و جو می‏کند، جایگاهی که شخص او بتواند نقش فعالی در آن بر عهده بگیرد، زیرا تمامی این جایگاهها، انفعالی هستند، یعنی شخص نوجوان در داشتن و یا نداشتن آن نقش زیادی نمی‏تواند برای خود قائل شود.

مثلا وقتی به کسی می‏گوییم تو دختر خانواده هستی، این جایگاه با اختیار فرد انتخاب نشده است، بلکه او مجبور بوده چنین جایگاهی داشته باشد.

در صورتی که نتوانیم جایگاه و نقش فعالی برای نوجوان در نظر بگیریم، نباید  او را برای انجام اعمالی که به نظر نابهنجار می‏رسد، ولی در اصل نشانگر جست و جوی نقش فعال نوجوان است، سرزنش کنیم.

نوجوانانی هستند که وقتی خود را در موضع و جایگاهی معنی‏دار و فعال نمی‏یابند، دست به کارهایی می‏زنند 
که این جایگاه را به اشکال غیرمتعارف کسب کنند.

بسیاری از روان‏شناسان بر این نکته تأکید کرده‏اند که نوجوانی سنّ شکوفایی توانایی‏های ذهنی است.

نوجوان در حدود سن یازده، دوازده سالگی تا پانزده، شانزده سالگی به قدرت ذهنی گسترش یافته و توانمندی مجهز می‏شود که ذهن او را به ذهن انسانهای بزرگتر نزدیک می‏سازد.

به عبارتی نوجوان به کمک این تحول درک کند.این تحول، رشد چشمگیر عقلانی و فکری نوجوان را موجب می‏شود.

به این ترتیب نوجوان از یک سو به نقش فعال خود در زندگی و از سوی دیگر به قدرت فکری روزافزون خویش می‏اندیشد. او به دنبال این است که جایگاهی در زندگی داشته باشد تا بتواند در آن:

الف-نقشی مستقل ایفا کند.

ب-فکر و اندیشه او در این نقش تأثیر بسزایی داشته باشد.

به همین جهت است که در جست و جوی جایگاه مستقل فکری خوددر زندگی است.