متنی که بالا گذاشتی خیلی خوب بود ولی متاسفانه اوناییکه تو اوج افسردگی هستن نمیتونن خودشونو شاد کنن یعنی باید یکی بهشون کمک کنه و روحیه بده . من چون خودم یه زمانی به خاطر یه بیماری که داشتم این مشکل رو پیدا کرده بودم . دائم سعی میکردم خودم رو شاد کنم ولی بازم موفق نمیشدم و دوباره بعد از چند ساعت اون حالتهای بد تکرار میشد.
این جمله خیلی قشنگ بود :هرگز از دنيا درخواست نكنيد تا به خاطر شما تغيير كند، چون چنین اتفاقی معمولا نمی‌افتد و شما ناامید و افسرده می‌شوید. به‌جای آن، کافی است خودتان براي بهتر شدن خود و دنيا تغيير كنيد .
دوست عزیزم، زهره جووون از درگذشت پدربزرگت خیلی متاثر شدم ،تسلیت میگم و از خدای مهربوون براشون طلب آمرزش دارم ...
عزیزم حتما شماره تماس دکتر رو برات می فرستم
اگر تماس گرفتین بگید که من معرفی کردم ، چون افراد جدید رو سخت قبول می کنه چون اغلب مراجعینش کسایی هستن که چندین ساله که باهاش در ارتباطن و از اوونجایی که تو دانشگاه هم تدریس می کنه سرش شلوغه ... امیدوارم استفاده کنید . روی ماهتو می بوسم.
فردا در مورد موضوع شماره 3 مطلب می ذارم.. پس فردا هم در مورد موضوع شماره 5 و در آخر شماره 4 و 1 و 2
.. منتظر نظرات خواننده های گلمون هستم.
موضــــــــــــوع امــــــــــــــــــــروز : اختـــــــــــــــلال بیش فعـــــــــــــــــــالـــــــــــی
بیش فعالی اختلالی است که در آن پر تحرکی،بی‌توجهی و رفتارهای ناگهانی در کودکان مبتلا،بیشتر و شدیدتر از کودکان دیگر است.
3 تا 5 درصد کودکان به این اختلال دچارند و در پسرها شایع‌تر است.ممکن است در برخی کودکان،علائم پر تحرکی و رفتارهای ناگهانی و در گروهی از آنان نشانه‌های بی‌توجهی بیشتر دیده شود.
علائم این بیماری قبل از 7 سالگی مشاهده می‌شود،ولی اغلب در دوران مدرسه مشکلات جدی ایجاد می‌گردد.
علت :
این بیماری سال‌هاست که شناخته شده و عوامل متعددی در ایجاد آن نقش دارند.
به نظر می‌رسد علّت آن،عمدتا،نقص در تکامل سیستم اعصاب باشد.به عبارت دیگر،کودکان مبتلا،احتمالا در قسمت‌هایی از مغز که مسئول توجه،تمرکز و تنظیم فعالیت‌های حرکتی‌اند،دچار نقص جزئی می‌باشند.
توارث و ژنتیک در این اختلال نقش دارد.هم چنین در بعضی موارد،در جریان حاملگی یا زایمان یا پس از آن،صدمات جزئی به ساختمان مغز وارد می‌شود که می‌تواند باعث این مشکل گردد.
>>> علائم :
مشکل اصلی کودکان مبتلا به بیش فعالی،عدم توانایی آنها در حفظ و تنظیم رفتارشان است.در نتیجه،اغلب نمی‌توانند رفتاری مناسب،که لحظه به لحظه با شرایط محیط هماهنگ باشد،نشان دهند.
خوابیدن و غذا خوردن آنها منظم نیست.
به نظر می‌رسد که در همه چیز دخالت می‌کنند و به مراقبت دائمی نیاز دارند.
از نظر هیجانی ثبات ندارند،به طور ناگهانی می‌خندند یا گریه می‌کنند و رفتارشان غیر قابل پیش‌بینی و ارزیابی است.
به سرعت از کوره در می‌روند و نمی‌توانند پیامدهای رفتارشان را پیش‌بینی یا ارزیابی نمایند.
در فعالیت‌های خطرناک شرکت می‌کنند و احتمال صدمه دیدن آنها زیاد است.
قبل از فکر کردن عمل می‌کنند.
پیش از پایان یافتن سؤال،جواب می‌دهند.
اشیا را پرتاب می‌کنند و ناخواسته به دیگران صدمه می‌زنند.
پر فعالیت و پر تحرک‌اند.
هر لحظه در حال رفتن‌اند،انگار موتوری درون بدن آن‌هاست که آنها را به حرت دائمی مجبور می‌کند.نمی‌توانند آرام بنشینند و بی‌قرارند.
>> عوارض :
رفتار کودکان بیش فعال، مشکلات جدی در مدرسه و اجتماع ایجاد می‌کند و باعث کاهش اعتماد به نفس و احساس بی‌کفایتی در این کودکان می‌گردد.
ممکن است آنها از مدرسه و اجتماع متنفر شوند.
کودکان طبیعی به خاطر رفتارهای مناسب و موفقیت‌های تحصیلی و اجتماعی زمینه‌های زیادی برای تشویق شدن دارند و همین تشویق‌ها موجب پرورش اعتماد به نفس و عزب نفس در آنها می‌شود. ولی کودکان دچار بیش فعالی،کم‌تر به این موفقیت‌ها دست می‌یابند.
کودکان بیش فعال ممکن است به صورت ثانویه دچار اختلالات ارتباطی،مشکلات تحصیلی، اضطراب،افسردگی و بزهکاری شوند.
سلام نگین جان . ممنون از همدردیت دوست خوبم .
من منتظر شماره هستم . امیدوارم بتونم راضیشون کنم که برن. فعلا از حال و روزش خبر ندارم ولی میدونم که دارن روزایی بدی رو میگذرونن چون الان ایام امتحاناته و دخترش تو این دوران حالش خیلی بد میشه . پارسال به خاطر همین حالتهای بدش نتونست امتحان زیستش رو بده . ولی شانس آورد و مدرسه باهاش همراهی کرد اجازه داد که بعد از امتحانات ازش دوباره امتحان بگیرن .
ممنون از مطالب مربوط به مبحث بیش فعالی.
یه وقتایی ذهن منم مشغول میشه
.
از دست این پسری ...
عزیزم ، نگین جان یه لطفی می کنی شماره تماس این دکتر رو برای منم بفرستی..ممنون میشم
سلام دوستای گلم از غیبت این چند روزم عذر می خوام..آخه خاله ی شوهرم به رحمت خدا رفت..
دوستای خوبم آسیه جان و زهره جان شماره تماس دکتر رو براتون به صورت پیام شخصی فرستادم. حتما بگید که من معرفی کردم.
خوب حالا بریم سر بحث های عقب موندمون که قولشو داده بودم.
موضــــــــــــوع امــــــــــــــــــــروز : جــــــــــایگاه نوجـــــــــوان در خانــــــواده
برای فرزند خود چه جای و جایگاهی در خانواده قائلیم؟
او را چگونه میبینیم و از او چه انتظاری در زندگی داریم؟
نحوه پاسخگویی ما به چنین سؤالاتی، تعیینکننده چگونگی رفتار ما با فرزندمان، و متقابلا رفتار او با ماست.
بخصوص اگر با فرزند نوجوانی روبرو باشیم، چگونگی موضعگیری ما در برابر او نه تنها شکلدهنده شخصیت مناسب وی و یا خدای ناکرده شکلدهنده رفتارهای تخریبی اوست ، بلکه همین موضعگیری، نوع رفتار او در مقابل ما و احتمالا راحتی و شادمانی و یا خدای ناکرده ناراحتی و دلگیری ما را سبب می‌شود.
با این مقدمه در صدد آنیم که ، جایگاه مناسب فرزند نوجوانمان را در خانواده ترسیم کنیم و از این طریق رفتار با او را هر چه بیشتر به سمت و سوی طبیعی سوق داده، با امید به خداوند موجب رشد و کمال مطلوب وی شویم.
:
