مشاوره آنلاین - مشاوره روانشناسی - مشاوره تربیتی

سلام دختری دارم در کلاس هشتم و یک ماهی است که منزوی شده و کمتر وارد صحبت های ما میشه و غذاش رو سرع میخوره میره سر کتابش که حس میکنم تمرکزی نداره و به کرات دیدم که ناخونهایش را میجود لطفا راهنماییم کنیدکه این مسئله باید نگران کننده باشد و ما باید سعی کنیم به جمع ما برگزده یا اور ا در خلوتش تنها بگذاریم
ممنون

با درود دوست عزیز

پذیرش تغییر و جابه جایی در کودکان متفاوت است ، بخش زیادی از این تفاوت به دلیل شخصیت و خلق و خوی کودک می باشد، برخی از کودکان به راحتی و بدون هیچگونه ابراز ناراحتی جا به جایی را می پذیرند، برخی دیگر به دلیل وجود خلق وابسته، نسبت به هر نوع تغییر شرایط، واکنش منفی نشان میدهند، واکنش هایی همچون انزوا ، اضطراب ، پرخاشگری و ...

اگر فرزند شما جزء دسته اول باشد، مشکلی نخواهید داشت ، اما اگر از دسته دوم باشد، احتمال بروز واکنش های ذکر شده بیشتر خواهد بود که برای کنترل آن بهتر است از مدتی قبل از تغییر شرایط یا جا به جایی، او را آماده کنید ، مستقیماً مسئله را با او مطرح کنید، علت تغییر را شرح داده و درباره شرایط جدید توضیح دهید، زمانی که کودک آمادگی لازم را داشته باشد واکنشی با شدت کمتر و زمانی کوتاهتر خواهد داشت.



موفق باشید

با درود دوست گرامی



عموماً وجود مشکل در زندگی نوجوانان با ایجاد رفتارهایی همچون انزوا، اختلال خواب ، اختلال خوردن ، افت تحصیلی و ... نمایان میشود ، گاهاً افت خلق چند روزه (حالت های افسردگی یا انزوا که 2 تا 5 روز بطول می انجامد) طبیعی است ، اما طولانی تر شدن این حالتها نشان دهنده وجود مشکلی خاص است که موجب درگیر شدن نوجوان شده.

بهترین روش گفتگوی صمیمی، منطقی و دور از هر گونه سرزنش است. معمولاً والدین بصورت غیر ارادی واکنشی غیر منطقی و سرزنش کننده از خود نشان میدهند، این رفتار نه تنها موجب حل مشکل نوجوان نمی گردد بلکه مانع درمیان گذاشتن دیگر مسائل میشود.حتی اگر مشکل پیش آمده خلاف فرهنگ خانوادگی باشد نیز، با حمایت میتوان او را در مسیر مناسب راهنمایی کرد.

اگر در ایجاد ارتباطی صحیح با نوجوان و یا یافتن راه حل مناسب به مشکل بر خوردید، میتوانید با روانشناس متخصص در زمینه نوجوان صحبت بفرمایید.



پیروز باشید

سلام.دخترم کلاس اوله والان باردارن.از بعد از عید که به زایمانم نزدیک شدم دخترم کلا رفتارش عوض شده توی مدرسه ناسازگاری میکنه معلمش میگه به من حساس شده .میخواستم ازتون راهنمایی بخوام لطفا راهکار بهم بدید بگید چیکار کنیم.ممنونم.

با درود دوست گرامی

 

پذیرش فرد جدید (فرزند جدید) در خانواده برای کودک کمی دشوار است خصوصاً زمانی که میداند باید توجه و محبت والدینش را با او به اشتراک بگذارد. رفتارهایی همچون پرخاشگری ، حسادت ، آسیب به خود یا فرزند جدید ، جلب توجه بیش از حد و ... در کودک بوجود می آیند.

خوشبختانه فرزند شما بلحاظ رشد عقلانی به حدی رسیده است تا برخوردی منطقی تر نسبت به کوچکتر از خود داشته باشد.

برای کنترل و البته کاهش شدت این نوع رفتارها، بهترین راه آماده سازی کودک است. از زمان بارداری تا زایمان و حتی دوران نوزادی را با جزئیات، شرایط خواهر/برادر را شرح دهید.

در محبت کردن میانه رو باشید ، نه بیش از حد به کودک توجه کنید و نه از او غافل شوید. او را در تمام احساسات و فعالیت ها شریک کنید.یعنی برای مراقبت و رسیدگی به نوزاد از او در حد توانش کمک بگیرید و بخاطر همکاری مورد تشویق قرار دهید.

به مرور زمان از شدت رفتارهای ناسازگارانه کاسته میشود و کودک نسبت به خواهر/برادر کوچک خود احساس مسئولیت میکند.



سالم و شاد باشید

مشاور عزیز
با دختر 8 ساله ای که مدام با خودش ریز ریز حرف میزنه و زمزمه میکنه چکار باید کرد؟ آیا این مساله عادیه؟ وقتی هم که ازش می پرسن چی میگی میگه با خودم بودم و اگر سوال بیشتر ازش بپرسیم جواب نمیده که در مورد چی داشته حرف میزده یا چی می گفته. سکوت می کنه وقتی باز تنها میشه یا حواسش به بقیه نیست با خودش حرف میزنه !

اول از همه تشکر می کنم از حضور خوبتون
سوال من هم در مورد پسرمه که 5سال داره و به همه دستور میده! تو بازی با هم بازیاش همه ش داره حرص می خوره که تو توپ بردار حالا بازی کنیم حالا وایسید و ..
وقتی چیزیو گم میکنه هم میاد میگه مثلا تراشم نیست . هرچی میگیم برو اتاقتو بگرد الان دستت بود کجا گذاشتی ، خودش هیچ کاری نمیکنه و ما باید براش پیدا کنیم وگرنه خیلی حرص می خوره . نگرانم بچه تو کوچیکی ضعف اعصاب نگیره نمی دونم چه کار کنیم بهتره؟

سلام دختری دارم که راهنماییه. همیشه خیلی مسایل با آب و تاب تعریف می کنه اما الان دیگه این تبدیل شده با یه حالتی که خیلی مبالغه و اغراق داره تو صحبت هاش . حتی در مورد سفرهای خانوادگی عادی مون جوری تو مدرسه بین دوستاش تعریف کرده که حالا بقیه فکر کردن چه خبره از فعالیت هاش توی مدرسه هم که میاد خونه برای ما تعریف م یکنه خیلی می خواد خودشو بزرگ جلوه بده و اعتماد بنفس خوبی هم تو این کار داره جوری که واقعا اگه کسی ندونه باورش میشه
این مقتضای سنشه؟ احساس خوبی نسبت به این قضیه ندارم و ناخود آگاه دیگه به تعریفاش ابراز توجهی نمی تونم بکنم
لطفا نظر بدین ممنونم

با درود دوست عزیز

نجوا کردن با خود، خصوصاًً در کودکان نه تنها امری طبیعی و شایع است بلکه باعث کمک رسانی بهیادگیری ، ادراک و فکر کردن وی نیز میشود. درواقع کودک با این روش رفتارها و افکارش را هدایت میکند و برای یافتن شخصیت حقیقی خود و محیط اطراف تلاش میکند.برای مثال به خودش یاد آوری میکند که فلان کار را باید انجام دهم یا منظور مامان از فلان مطلب چه بوده ، زمان بازی کردن رفتارها و نقش ها را بازگو میکند و ...

خودگویی یا با خود حرف زدن در بزرگسالان نیز نشان از بیماری روانی نیست ، تمام افراد در طول زندگی "حرف زدن با خود " را تجربه کرده اند و این امر در زمان فشارها و مشکلات زندگی افزایش میابد. در پژوهشهای اخیر مشاهده شده، افرادی که زمان فکر کردن با خود سخن میگویند ( بلند فکر میکنند) سریعتر از دیگران به نتیجه مطلوب میرسند. بنابراین جای نگرانی نیست و نیازی هم برای مداخله دیده نمیشود.



پیروز باشید.

با درود دوست گرامی



رفتارهای کودکان علاوه براینکه نشات گرفته از نوع و تیپ شخصیت آنهاست، در بیشتر مواقع الگوگیری از رفتار بزرگترها خصوصاً والدین یا فردی که مدت زیادی با او در ارتباط است میباشد . عموماً رفتارهای ناخوشایندی که از کودکان دیده میشود برگرفته از رفتار منفی والدینشان است...

برای رفع یا کنترل اینگونه رفتارها قبل از هر چیز ، ریشه یابی و پس از آن اصلاح رفتار در فرد الگو دهنده است، و پس از آن آموزش مکرر و صحبت در خصوص رفتار مورد نظر با کودک است.برای مثال زمانی که بدنبال مدادتراش خود میگردد، حتی اگر حرص میخورد هم اجازه دهید خودش کارش را انجام دهد، به او بگوید که "عزیزم الان دستم بنده و شما هم به مداد تراش نیاز داری پس خودت باید سعی کنی پیداش کنی" به مرور زمان و البته مصمم بودن شما ، این رفتار کمتر دیده میشود و کودک می آموزد که مسئولیت کارهایش را بپذیرد و همیشه نمیتوان از دیگران توقع داشت ...



پاینده باشید

با درود دوست عزیز

خود نمایی و رفتارهایی در جهت جلب توجه اجتماعی در نوجوان امری طبیعی و شایع است ، گاهاً رفتارهایی ناخوشایند نیز در میان دیگر رفتارها دیده میشود که با توجه به بازخوردی که فرد از جامعه میگیرد امکان ادامه دار شدن آنرا پیش بینی میکند. اگر رفتاری از سمت خانواده و یا دوستان و چامعه مورد توجه و تشویق قرار گیرد احتمال تثبیت شدن این رفتار در جوانی و بزرگسالی بیشتر خواهد بود. از سوی دیگر زمانی که فرد با بروز رفتاری مورد بی توجهی و بازخوردی منفی قرار گیرد، احتمال بروز آن در آینده کاهش میابد.

بهترین شیوه برخورد (با در نظر گرفتن اقتضای سن نوجوان) این است که در عین توجه به سخنانش ، به او بفهمانید که متوجه اغراق یا بزرگنمایی او شده اید (بدون اینکه او را سرزنش کنید یا مورد تمسخر قرار دهید، حواستان به غرور نوجوانی باشد) ، همچنین اگر مطلبی را بدون اغراق و ساده بیان کرد، با توجه بسیار، او را ورد تشویق قرار دهید (تشویق = توجه زیاد)



موفق باشید

سلام وققون بخبر
ببخشید من حدود شیش ماهه نامزد کردم بعد الان متوجه شدم خانومم تو سن 12سالگی تا سوم راهنمایی با کسی دوست بوده ومن نمیدونم چیکار کنم چه ترفندی انجام بدم بفهمم ایا اون رابطه جنسی داشته با اون یا نه لطفا کمکم کنید ممنون میشم

با درود دوست گرامی



نیازی به ترفند خاصی نیست ، با توجه به اینکه نمیدانم از چه طریقی این رابطه را متوجه شدید، میتوانید مسئله را به آرامی با او در میان بگذارید، در خصوص رابطه اش با آن شخص سوال کنید، ممکن است از توضیحاتش متوجه سبک رابطه بشوید، اگر قانع نشدید میتوانید همین سوال را صراحتاً و با لحنی آرام ( بدن القای توهین و ...) بپرسید ، یادتان باشد که سن همسرتان در آن زمان بسیار کم بوده،اگر اتفاقی هم افتاده باشد ممکن است موجب ناراحتی او گردد، پس سعی کنید با سوالاتتان فشار روانی وارد نکنید.



موفق باشید

با سلام و خسته نباشید

من یه دختر 4 ساله دارم که به شدت از بچه ها میترسه و فرار میکنه ! حتی بچه های یه ساله .
البته با بچه های فامیل و خودی و آشنا مشکل نداره و خیلی راحت بازی میکنه . ولی توی پارک اگه شلوغ باشه اصلا نمیره بازی کنه . اگه روی سرسره یه بچه دیگه باشه نمیره بازی . فقط وقتی میره که کسی نباشه !!!!
با بزرگترها نسبتا راحتتر ارتباط برقرار میکنه ...
اگه بچه ای اذیتش کنه گریه میکنه و سمت ما میاد . نمیتونه از خودش دفاع کنه یا وسایلش رو پس بگیره . فقط گریه میکنه که پسش بدن ..
اکثر بچه ها هم فهمیدن و از این نقطه ضعف برای اذیتش کردنش استفاده میکنن .وسایلش رو بر میدارن و این گریه میکنه و جیغ میزنه
اگه توی راه پله ساختمون یه بچه باشه به من میچسبه و سریع حرکت میکنه که بچه بهش نرسه ! اگه هم دستش توی دست من نباشه گریه میکنه که این بچه داره میاد سمتم ...


چه باید بکنم ؟؟؟؟

با درود دوست عزیز



با توجه به مسائلی که مطرح کردین، به نظر میاد ترس موجود بعلت اتفاقی است که برای او افتاده، یا کودکی به او آسیب رسانده (ولو آسیبی ساده و بی قصد ) یا شاهد آسیب کودکی دیگر بود (یا در پارک یا تلوزیون و ... ) در هر صورت ترس و عدم امنیت را بخاطر این اتفاق تجربه کرده و الان هم سعی دارد از بروز آن جلوگیری کند...

برای رفع مشکل بهتر است از مواجهه تدریجی استفاده کنید ، به این معنی که بعد از دادن آگاهی و اطمینان خاطر به کودک ، بصورت تدریجی او را در شرایط قرار دهید و تشویقش کنید که ارتباط برقرار کند، با اینکار به مرور خاطره مثبت و موفق جای خاطره منفی را خواهد گرفت.

برای مثال ، برای رفتن به پارک، در مسیر به او اطمینان دهید که مواظبش هستید و اجازه نمی دهید کسی به او آسیب برساند ، زمان بازی او را تشویق کنید که ارتباط برقرار کند، اگر گریه میکرد سعی کنید آرامش کنید ( نه با آغوش و رفتن از آن محیط ، به او بگویید هیچ خطری نیست و دیگر کودکان قصد دارند با او بازی کنند) ... پس از چند بار تکرار، زمانی که احساس کردید پذیرش بهتری دارد ، اینبار در آگاهی های قبل از قرار گیری در محیط به او اطمینان دهید که علاوه بر اینکه شما از او مراقبت میکنید، خودش هم میتواند از خود دفاع کند، در زمان بازی هم سعی کنید کمی فاصله داشته باشید که به مرور یاد بگیرد بدون وابستگی از خود محافظت کند.



موفق باشید

سلام مشاور گرامی در تابستان بنظرم میاد که کلاس ها ی تقویتی میتونه برای سال آینده به بچه ها کمک کنه اما با مخالفتشون مواجه شدم بنظرتون بذرام هر کلاس که دوست دارن برن؟ یا انتخاب کلاس ها تحت کنترل خودم باشه بهتره ؟

با درود دوست عزیز



با توجه به اینکه مقطع تحصیلی فرزندتان را نفرمودید بطور کلی پاسخ خواهم داد :

1- در مقاطع پیش از کنکور کلاسهای تابستانی بر اساس برنامه ریزی درسی در جهت آماده سازی برای کنکور است

2- مقاطع دبیرستان بهتر است اگر در درس خاصی ضعف شدیدی دیده میشود، در تابستان بیشتر بر آن تمرکز شود.

3- در مقاطع دیگر پیشنهاد میشود که اصراری به دانش آموز برای شرکت در کلاسهای درسی نداشته باشید، بهتر است از این زمان برای تفریح ، تخلیه انرژی و لذت بردن از تعطیلات استفاده کنند و اگر خودشان دوست داشتند در کلاس خاص ثبت نام شوند.



پیروز باشید

سلام مشاور گرامی دختری دارم در دبستان که بسیار حساس و زودرنج است چه تمریناتی میتونه کمک کنه به کاهش این سطح از زودرنجی ؟

سلام مشاور گرامی در بحث آموزش و آشنایی فرزند با آثار هنری ایرانی من تلاش خود را کرده ام اما بی نتیجه مانده و همواره فرزندم علاقمند به آثار خارجی ( در رشته های موسیقی - فیلم و.. ) دارد نگرانی دارم که میخوام بدونم این مسئله را باید جدی بگیرم یا چه باید بکنم.. سپاس

خیلی ممنون از پاسخ خوبتون