
مشاوره روانشناسی تربیتی :
با درود دوست عزیز
نجوا کردن با خود، خصوصاًً در کودکان نه تنها امری طبیعی و شایع است بلکه باعث کمک رسانی بهیادگیری ، ادراک و فکر کردن وی نیز میشود. درواقع کودک با این روش رفتارها و افکارش را هدایت میکند و برای یافتن شخصیت حقیقی خود و محیط اطراف تلاش میکند.برای مثال به خودش یاد آوری میکند که فلان کار را باید انجام دهم یا منظور مامان از فلان مطلب چه بوده ، زمان بازی کردن رفتارها و نقش ها را بازگو میکند و ...
خودگویی یا با خود حرف زدن در بزرگسالان نیز نشان از بیماری روانی نیست ، تمام افراد در طول زندگی "حرف زدن با خود " را تجربه کرده اند و این امر در زمان فشارها و مشکلات زندگی افزایش میابد. در پژوهشهای اخیر مشاهده شده، افرادی که زمان فکر کردن با خود سخن میگویند ( بلند فکر میکنند) سریعتر از دیگران به نتیجه مطلوب میرسند. بنابراین جای نگرانی نیست و نیازی هم برای مداخله دیده نمیشود.
پیروز باشید.

خیلی ممنون از پاسخ خوبتون
