مشاوره آنلاین - مشاوره روانشناسی - مشاوره تربیتی

مرسی مشاور گرامی

سلام
پسر من ٦ ساله هست و با وزن ١٧كيلو جثه خيلي كوچيكي داره و متاسفانه از نظر روابط اجتماعي خيلي ضعيف هست و به سختي با كسي ارتباط برقرار ميكنه و حرف ميزنه ،الان دنبال ثبت نامش براي كلاس اول هستم ولي هر مدرسه اي براي مصاحبه بردم به علت حرف نزدن و همكاري نكردن براي مصاحبه به من پيشنهاد كردن كه امسال رو مجددا پيش ٢ بذارم در صورتي كه پسرم الام پيش دبستاني رو توي مهد گذرونده و مربيش هم از هوشش راضيه و ميگه كه آمادگي ورود به پايه اول رو داره ، پسرم متولد مرداد٨٨ هست، ميخواستم بپرسم آيا درست هست كه به دليل ضعيف بودن ارتباط اجتماعي يك سال دبستان رفتنش رو به تعويق بندازم و اينكه مدرسه دولتي براش مناسبتره يا غيرانتفايي؟

سلام ممنون که همچین امکانیو فراهم کردید کع ما سوالامونو بپرسیم
اگر ممکنه به من برای ترک عادت پسرم به دست زدن به نواحی خصوصی بدنش راهنمایی و مشاوره بدید
پسرم 5.5 سالشه
خیلی متشکرم

سلام من هم مشکلمُ مطرح می کنم و امیدوارم که بتونم از راهنمایی شما استفاده کنم
من در محیط های کاری بسیار به مشکل برمیخورم. شناختی که از خودم دارم اینه که آدم دلسوز و خوش فکر و ایده پرور هستم و همیشه سعی می کنم که پویایی کارمُ حفظ کنم.در کنار این خصوصیات کمی هم لحن تندی دارم که معمولا کسانی که زیاد با من آشنایی ندارن زود از دستم ناراحت میشن! به خاطر قابلیت هام پوزیشن کاری خوبی عایدم میشه اما به خاطر خصوصیات اخلاقیم زود مجبور به تغییر محل کار میشم چون اصلا تحمل دستورات بی هدف و سرمشق های روتین را ندارم و شدیدا احساس می کنم زحماتی که برای کارم میکشم دیده نمیشه و ومعمولا هرجا که کار کردم هم خودم ناراضیم هم مافوق و صاحبکارم! گاهی ایده هایی که در کارم میدم اول با مخالفت مواجه میشه اما بعدا بارها دیدم کا مافوقم بعد از مدتی اون ایده را به اسم خودش عملی میکنه!!!
تا بحال 3تا محل کار عوض کردم و هربار نتیجه یکسان بوده
خواهشا مرا راهنمایی کنید که چکار باید بکنم؟ آیا این ایراد از منه یا از محیط های کار؟ چاره چیه؟ من نمی خوام مثل آدم آهنی کار کنم دوست دارم اما دارم سرخورده میشم

من هم دختر بزرگی دارم که خیلی در مواجهه با پسرها دست و پاشو گم می کنه . اگه هم دانشگاهیش بگه پاشو بیا سر کوه قاف جزوه به من بده دختر من خیلی با حوصله با وجود تمام سختی ها خواهد رفت
دخترم در ارتباط با دوستای دخترش و خانواده و فامیل اعتماد بنفس خوبی داره . دختر باهوشیم هست اما نمی دونم آخه چرا با پسرا یه جور خاصی رفتار میکنه و به نظر من خیلی باج میده
من احساس می کنم در مواجهه با پسرا اعتماد بنفس کافی نداره ، نظر شما چیه؟
همچین آدمی با این خصوصیات باید چکار کنه و من چکاری از دستم برمیاد که براش انجام بدم که از طرف پسرها بیشتر مورد احترام باشه ؟

با درود دوست عزیز



توجه شما به این نوع اخلاق در این سن قابل تقدیر است، چراکه خلق زود رنج در سنین بالاتر نه تنها مشکل ساز خواهد بود بلکه تغییر آن نیز سخت خواهد بود.

عکس العمل والدین در مواقع بروز رفتارهای نادرست ، بسیار تاثیر گذار است. برای مثال زمانی که فرزندتان از چیزی ناراحت و رنجیده میشود،اگر شما به او حق دهید و سعی کنید با اغراق در محبت او را آرام کنید، باعث میشوید این رفتار تکرار شود چراکه مغز منتظر گرفتن توجه است. اما اگر پس از بروز چنین رفتاری او را متوجه بی اهمیتی موضوع کنید ، یعنی به او توجه بیش از حد نکنید و اجازه دهید خودش آرام شود احتمال بروز این رفتار با گذشت زمان و تکرار این عکس العمل کاهش میابد.

بخاطر داشته باشید بعد از تمام شدن ماجرا حتما به نوعی دیگر محبت خود را به او نشان دهید که کودک دچار سوء تفاهم نشود که مادرم مرا دوست ندارد و ... ! برای این کار پیشنهاد میکنم نیم ساعت بازی هیجانی با وی در روز داشته باشید، او را در آغوش بگیرید و محبت کنید.



پیروز باشید

با درود دوست عزیز

با توجه به اینکه سن فرزندتان را مطرح نکردین، بطور کلی، ایجاد علاقه با آموزش امکان پذیر نیست، آموزش تنها در تقویت علاقه متواند موثر واقع شود، بنابراین بهتر است نگران این امر نباشید و با روش مناسب سعی بر کمک و راهنمایی در انتخاب مسیرمناسب در جهت علاقه فرزندتان داشته باشید.



پاینده باشید

با درود دوست عزیز

اطلاعاتی که فرمودید بسیار اندک است و نمیتوانم پاسخی مناسب و دقیق بدهم ، البته برای تشخیص صحیح ، بهتر است مصاحبه حضوری انجام شود چراکه تشخیص دقیق مستلزم انجام برخی آزمون ها ست. بنابراین برای اتخاذ تصمیم درست، بهتر است به روانشناس مراجعه کنید.



پیروز باشید

با درود دوست گرامی



لمس کردن مناطق جنسی در کودکان از سنین 3 تا 7 سالگی عموماً به دلیل کنجکاوی است، و با گذشت زمان کمتر خواهد شد، اگر این رفتار را در کودک خود دیدید، اصلا نباید عکس العملی پرخاشگرانه و تنبیه کننده داشته باشید چراکه موجب تکرار این رفتار خواهد شد، بهتر است در آن زمان، بدون اینکه نشان دهید متوجه رفتارش شده اید، توجه کودک را به موضوع دیگری جلب کنید... اگر این رفتار در سنین بالاتر ادامه داشت بهتر است با روانشناس کودک مشورت کنید...

گاهی علت لمس بیش از حد این مناطق به دلیل مشکلات پوستی یا بیماریهای مرتبط با این مناطق است که معمولا وجود زخم یا بوی بد ادرار یا خروج مایعی بد بو و ... نمایان کننده این امر می باشد، بهتر است این موضوع را مورد بررسی قرار دهید.



شاد باشید

با درود دوست گرامی



بسیار متاسفم از شرایطی که برایتان پیش آمده ، با توجه به مسائلی که مطرح کردین، چند فرضیه به وجود خواهد آمده ، 1) کاری که انتخاب میکنید متناسب با روحیات و توانایی هایتان نیست. 2) مهارتهای ارتباطی متناسب با شغلتان را نیاموخته اید. 3) نیاز به آموزش مهارت کنترل خشم دارید. و البته چند فرضیه دیگر ...

برای اینکه بتوانیم نتیجه صحیح را بگیریم میبایست تست شخصیت بدهید و با روانشناس شغلی صحبت بفرمایید که علاوه بر تشخیص درست، در صورت نیاز راهکار مناسب داده شود ...



موفق باشید

با درود دوست عزیز



آموزش رفتار مناسب با جنس مخالف و ایجاد ارتباط صحیح عموما از دوران نوجوانی آغاز میگردد، اتفاقات و تجربیات متفاوت در این سنین، رفتار افراد را در جوانی میسازد. بنابراین بهتر است قبل از هر چیز گذشته فرزندتان مورد بررسی قرار بگیرد. از سوی دیگر گاهی عدم آگاهی نسبت به مهارتهای ارتباطی در جوانان موجب بروز چنین رفتاری میشود... نوع ارتباط پدر-دختر ، خواهر-برادر ، نیز در برخی مواقع تعیین کننده رفتار فرد است.... تمامی موارد ذکر شده موجب کاهش یا افزایش اعتماد بنفس فرد در مواجهه با افراد جامعه میگردد.

برای رفع این مشکل، بررسی و علت یابی از اهمیت ویژه ای برخوردار است و پس از آن استفاده از راهکاری متناسب با شرایط فرزندتان ...



پیروز باشید

مشاور عزیز

مرسی که پاسخ میدید و ممنون بایت همدردی کردنتون

فرضیه 1 را من قبول ندارم. من کارم برنامه نویسیه و خیلی به کارم علاقه دارم

در مورد فرضیه 2 باید بگم که من با افراد زیادی بخاطر زمینه کاریم تعامل ندارم و تنها با یک یا دو نفر مافوق یا یک یا دو نفر هم گروهی سر و کار دارم . عمده ناراحتیم دزدیدن ایده هام و دستورات روتین و اعصاب خوردکنه! احتمالا فرضیه 3 خیلی به شرایطم نزدیکه 

در مورد کنترل خشم میشه راهنمایی کنید تا بعدا من در اولین فرصت به مشاور حضوری هم مراجعه کنم

سلام مشاور عزیز و مهربون
در مورد اختلال هیجانی سوال داشتم اینکه در مورد کودکی که دچار اختلال هیجانی شده میشه بدون مراجعه به پزشک هم با مراقبت ، درمان کرد؟ زیرا بچه ای که مد نظر من است بسیار از پزشک و کلا آدم های غریبه ترس دارد.
دختر 11 ساله ایست که قبلا خیلی نرمال بازی و فعالیت میگرده و درس می خوانده و ..
به صورت یک دفعه ای (حدود 6 روزه) منزوی شده و از همه کناره گیری میکنه تشخیصی که دکتر داده اختلال هیجانی بوده اما گفته باید دخرتونو از نزدیک ببینم
اما چون بچه فوبیا داره خواستم ببینم راهی هست که بشه بدون مراجعه به پزشک درمانش کرد؟ به طور معمول برای درمان اختلال هیجانی چقدر زمان لازم است؟

یک سوال دیگه هم دارم
دوست من فوبیا پرندگان داره و به همین دلیل کلا گوشت مرغ و هر پرنده دیگه ای نمی خوره
چطور میشه این مساله فوبیا به غذاهایی که با پرندگان درست میشه رو حل کرد؟

دوست عزیز



در حقیقت برای کنترل خشم، بهترین راه حل شناسایی موقعیت های خشم آور، رفتارهای بروز داده شده و پس از آن شکل گیری راه حلی مناسب و کاربردی برای کاهش بروز آسیب های احتمالی و کنترل افکار و رفتار است.و با توجه به اینکه این عوامل در افراد مختلف متفاوت است میبایست زیر نظر متخصص مورد بررسی قرار بگیرد.

اما بطور کلی به چند نکته اشاره خواهم کرد :

نباید فراموش کنیم که عصبانیت امری کاملاً طبیعی است و نشاندهنده عملکرد صحیح احساسات افراد است، چیزی که عصبانی شدن را ناموجه میکند، رفتارهای نامناسب متاثر از این احساس است.رفتارهایی که موجب آسیب فیزیکی و غیر فیزیکی(روانی) به خود فرد و یا اطرافیان میگردد. در واقع مطلبی که در کنترل خشم آموزش داده میشود این است که قبل از اینکه عصبانیت فرد به خشم و پرخاشگری تبدیل شود، بتواند آنرا کنترل کند، برای این کار شیوه های متفاوتی وجود دارد که همانطورکه گفتم در افراد مختلف، متفاوت است. تکینکهای زیادی متناسب با شخصیت فرد وجود دارند که از پرکاربرد ترین آنها میتوان به مکث ( یعنی سکوت کردن در زمان عصبانیت شدید و صحبت پس از فروکش کردن خشم اولیه) تنفس عمیق (این روش کمک بسزایی در فروکش کردن خشم اولیه دارد/ در زمان دم شکم بیرون می آید و در زمان بازدم شکم به داخل میرود / زمان بازدم دوبرابر زمان دم طول میکشد) آرام سازی ( با چشمانی بسته در محیطی آرام سعی بر تمرکز روی عضلات بدن و خارج کردن آنها از انقباض میکنیم/ در زمان اضطراب و عصبانیت بصورت غیر ارادی عضلات منقبض میشوند، با خارج کردن آنها از این حالت میتوان به فروکش شدن احساس شدید کمک کرد) و ... اشاره کرد.

پیش بینی مسائل خشمگین کننده، سعی بر درک فرد مقابل ، کاهش افکار منفی ، یافتن راه حلی مناسب و منطقی و دیگر روشها نیز میتوانند به فرد در جلوگیری از رفتار نادرست کمک کنند.



موفق باشید

با درود دوست عزیز

با توجه به سن دخترتان و مسائلی که فرمودید، تشخیص دقیق فقط با مصاحبه حضوری امکان پذیر است، تشخیص اینکه کدام اختلال از مجموعه اختلالات هیجانی است بسیار اهمیت دارد و یا حتی ممکن است اختلالات هیجانی نباشد...

ترس و نگرانی فرزندتان نسبت به دکتر را درک میکنم اما این مسئله به کمک خانواده، به تنهایی و بدون مداخلات تخصصی امکان پذیر نیست و ممکن است در آینده، خدای نکرده، مشکلات بیشتری و جدی تری را باعث شود. پیشنهاد میکنم با روانشناس یا روانپزشک متخصص کودک و نوجوان، ترجیحاً خانوم، ملاقات داشته باشید.

نوع درمان و زمان درمان متناسب با تشخیص متخصص است و از الان قابل پیش بینی نیست، اما در کنار درمانها، از شما نیز برای تمرینهای خانه کمک خواهند گرفت، و برای چگونگی برخوردهای خانواده توضیح خواهند داد.



پاینده باشید

دوست گرامی



فوبیا یا ترس از حیوان خاص ، عموماً ریشه در گذشته دارد، خاطره یا اتفاقی خاص مرتبط با آن حیوان ممکن است به وجود آورنده این حس باشد، جستجو در گذشته و پیدا کردن این خاطره یا اتفاق کمک بسیار زیادی به حل آن خواهد داشت، پس از آن مواجهه تدریجی ، به فرد در روبه رو شدن با مشکل ، کمک خواهد کرد. با توجه به حالات اضطرابی شدیدی که موقع مواجهه برای فرد پیش خواهد آمده، آموزش مقابله با اضطراب از اهمیت بسیاری برخوردار است، از سوی دیگر مواجهه باید تدریجی، بسیار دقیق و متناسب با شرایط فرد صورت گیرد، یعنی نمیتوان به یکباره فرد را در معرض آن حیوان قرار داد.... به همین دلیل پیشنهاد میکنم زیر نظر متخصص انجام گیرد تا مشکل ایشان بیشتر نشود...



پیروز باشید

سلام مشاور عزیز پسر من کلا علاقه ای به گوشت نداره . چه گوشت دام چه پرنده
چکار باید بکنم؟ نه اینکه به خاطر فوبی گوشت نخوره ، نه این طوری نیست
اصلا علاقه نداره و گوشت حالشو بد می کنه و از دهنش در میاره فرقی هم نمی کنه که چطور پخته شده باشه
گیاههای پروتئینی و خونساز هم بهش میدم اما چکار کنم که من فکر می کنم برای رشدش لازمه که گوشت بخوره و اگر نخوره کم بنیه میشه
لطفا من راهنمایی کنید که چطور پسرمو به گوشت علاقه مند کنم؟!

با درود دوست عزیز



علاقه کودکان به طعم مواد غذایی از دو جنبه مورد بررسی قرار میگیرد : 1) مسائل رفتاری مانند جلب توجه و ... (به زبان عامیانه لوس شدن)  2) بلحاظ پزشکی نسبت به دریافت برخی مواد مقاومت نشان میدهند.  در صورت تمایل میتوانید با متخصص تغذیه مشورت کنید اما بطور کل بعضی از افراد بدون وجود هیچ مشکلی نسبت به خوردن انواع گوشت بی میلی نشان می دهند پس جای نگرانی نیست.



پاینده باشید