مردی درحال مرگ بود
وقتیکه متوجه مرگش شد
خدا را با جعبه ای دردست دید
خدا : وقت رفتنه!
مرد : به این زودی؟ من نقشه های زیادی داشتم!
خدا : متاسفم ولی وقت رفتنه.
مرد : درجعبه ت چی دارید؟
خدا : متعلقات تو
مرد : متعلقات من؟ یعنی همه چیزهای من ؛ لباسهام پولهایم و ـ ـ ـ
خدا : آنها دیگر مال تو نیستند آنها متعلق به زمین هستند
مرد : خاطراتم چی؟
خدا : آنها متعلق به زمان هستند
مرد : خانواده و دوستانم؟
خدا : نه ، آنها موقتی بودند
مرد : زن و بچه هایم؟
خدا : آنهامتعلق به قلبت بود
مرد : پس وسایل داخل جعبه حتما بدنم هستند؟
خدا : نه ؛ آن متعلق به گرد و غبار هستند
مرد : پس مطمئنا روحم است؟
خدا : اشتباه می کنی روح تو متعلق به من است
مرد با اشک در چشمهایش و باترس زیاد جعبه دردست خدا را گرفت و باز کرد ؛ دید خالی است!
مرد دل شکسته گفت : من هرگز چیزی نداشتم؟
خدا : درسته ، تومالک هیچ چیز نبودی!
مرد : پس من چی داشتم؟
خدا :
لحظات زندگی مال توبود ؛
هرلحظه که زندگی کردی مال تو بود
زندگی فقط لحظه ها هستند
قدر لحظه هارا بدانیم و لحظه هارا دوست داشته باشیم
آنچه از سر گذشت؛ شد سر گذشت
حیف بی دقت گذشت؛ اما گذشت!
تا که خواستیم یک «دو روزی» فکر کنیم
بر در خانه نوشتند؛ ⇦در گذشت
۴٫۵m
۱۶٫۵m
۵٫۱m
۲۳٫۵m
۲۶٫۱m
۱۱٫۲m
۳٫۷m
۱۵٫۶m
۳٫۲m
۲٫۰m