۵۴٫۷k
 

توانایی فردی - شکوفایی فرزند در خانه و مدرسه با نگرش پروفسور یونگ

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۸ اسفند ۱۳۹۲

تاکنون از خود پرسیده اید که فردیت (متمایز بودن نوزاد از والدین مثلا مادر) چگونه شکل می گیرد؟
در ابتدای زندگی، همه چیز برای کودک یکی است. نوزاد در همزیستی کامل با محیط خود زندگی می‌کند، درست مثل زمانی که در زهدان مادر بود. تولد، نخستین شوکی است که آگاهی کودک از فردیتش را نمایان می‌سازد. اما این تنها بیداری نخست است و هنوز هیچ چیز شکل نگرفته است. به مدت چندین ماه، نوزاد احساس یکی بودن با محیط پیرامونش را خواهد داشت، بدون هیچگونه احساسی از جدایی. مادر بخشی از خود اوست، یا از آن هم بهتر، نوزاد به شکلی مبهم خود را ادامه‌ای از بدن مادرش می‌داند.
وقتی محرومیت‌های کوچک دوران نوزادی کم کم پدیدار می‌گردند، در مواردی که دیر به کودک غذا داده می‌شود، یا وقتی گریه‌های حاکی از ناراحتی او بی پاسخ می‌مانند، او به این آگاهی دست پیدا می‌کند که فردیتی جدا از دیگران دارد. وقتی کودک با نخستین تکان‌های زندگی مواجه می‌شود، از شکل گرفتن وجود خود آگاه می‌گردد. بدون این اختلاف بین او و دیگران، هیچ زندگی درونی برایش وجود نخواهد داشت، که این به معنای آگاهی زندگی از خودش است. اما توجه داشته باشید این محرومیت به خودی خود نیست که موجب خودآگاهی می‌شود، بلکه آگاهی است که وقتی کودک از وجود خود مطلع می گردد، به آن دست پیدا می‌کند.
لذا، خودآگاهی محصول کناره‌گیری از دیگران و تمرکز روی خود است، نوعی انقباض در واکنش به تأثیری که محیط بیرونی روی ما دارد. اما این کناره‌گیری به فرد اجازه می‌دهد همچون یک وجود در عالم هستی آشکار گردد. در واقع، وظیفه‌ی فرد این است که واکنش‌های ابتدایی خود را به خلاقیت‌های جدید تبدیل کند که آنها نیز به نوبه خود آن را به جهان هستی بازمی‌تابانند. به همین دلیل است که می‌توانیم به ظرفیت خلاق و اعجاب‌انگیز موجودات بشری دست پیدا کنیم. لذا جریان زندگی به این ترتیب شکل می‌گیرد: عمل، واکنش، تبدیل، عمل.
مثلا کودک گرسنگی خود را به گریه تبدیل می‌کند، گریه‌ی کودک موجب واکنش والدین می‌شود و آنها واکنش شفقت‌آمیز خود را به عمل غذا دادن به کودک تبدیل می‌کنند.
همین کشمکش بین خویشتن و جهان هستی و بین خویشتن و سایرین است که زندگی روانی فرد را رقم می‌زند. این معنای انسان بودن است. فرد باید این کشمکش را بپذیرد، زیرا تعادل شخصی او در دل حرکت و تغییر را تضمین می‌نماید. کشمکشی که اغلب به فرد اجازه می‌دهد تا هویت خود را بیابد زیرا از جهتی می‌توان گفت هویت بشر از دل بی‌نظمی پدید می‌آید.
بخشی از ترجمه کتاب جدیدی پیرامون عشق

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳

آیا شما انواع کودک آزاری رو می‌شناسید؟ما کلا چهار نوع کودک آزاری داریم که عبارتند از : ۱.کودک آزاری جسمی‌ ۲.کودک آزاری جنسی‌ ۳.کودک آزاری عاطفی ۴.غفلت

بیشتر بخوانید در 30:

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳



چقدر خوب خطری رو که فرزند خانواده بعد از طلاق والدینش اون رو تهدید میکنه نشون داده شده...

شکوفایی فرزند در خانه و مدرسه با نگرش پروفسور یونگ
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳
زمانی که با بازیهای جنسی کودکتون مواجه شدید:

مطمینا احساس بدی رو در این زمان تجربه میکنید. عده ای از شما نگران آینده کودکتون میشید، به فکر فرو میرید ، تعجب میکنید، هول میشید، میترسید یا خشمگین میشید. اما فراموش نکنید که بهترین عکس العمل برخورد تند و ترساندن یا احساس گناه دادن به کودکان نیست. لازمه بدونید که اکثر کودکان کنجکاویها و بازیهای جنسی را در دوره ای از زندگی شون تجربه میکنند. پس آرامشتون رو حفظ کنید و ادامه ی این مظلب رو بخونید:

بازی های مخفیانه جنسی چه ایرادی دارد؟

کودکان را نباید شرمسار یا سرزنش کرد. از طرفی دیگر، نباید پوزشی بی زحمت و یا بهانه ای غلط برای آنها فراهم کرد، مثلاً بهانه ای از این قبیل: «فکر نمی کنید هوا برای قدم زدن با بدن لخت خیلی سرد باشد؟»



اگر چه رفتار مورد پسندی انجام نشده بدون تهدید باید به طور آشکار به کودک گفت: «شما داشتید لباس های همدیگر را در می آوردید. این کار قدغن است، اگر تو سئوالی در این زمینه داری از ما سوال کن تا کمکت کنیم که بفهمی . اما نباید لباس های همدیگر را در آورید.» رفتار ملایم ما این امکان را فراهم می کند که بدون آسیب رساندن به کودک تجربیات جنسی او را محدود کنیم. و البته باید با نظارتی دقیق و غیر مستقیم رفتار های بعدی او را کنترل نماییم . لذا سن کنجکاوی های جنسی را که شاید به سنین قبل یا آغازین مدرسه بر میگردد ،باید شناخت و با بهانه های مختلف از تنها ماندن و وارسی های آنها به بدن یکدیگر جلوگیری نمود





شکوفایی فرزند در خانه و مدرسه با نگرش پروفسور یونگ
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳


نحوه پاسخگویی به سوالات جنسی کودکان 2تا 7 ساله:

در سنين 2 تا 7 سال بزرگترين كنجكاوي كودك اين سؤال است كه: «من از كجا به دنيا آمده ام»؟ در پاسخ به اين سؤال ابتدا از كودك سؤال مي كنيم »اين سؤال چطور به ذهنت رسيد؟» به عبارتي منبع كنجكاوي كودك را شناسايي مي كنيم، اينكه در تلويزيون برنامه اي ديده، از همكلاسي ها چيزي شنيده، زن بارداري را ديده و يا...، در هرصورت در پاسخ به اين سؤال در سنين 2 تا 7 سال، توضيح ساده و مختصري مي دهيم، با آرامش شروع مي كنيم و بدين صورت براي كودك توضيح مي دهيم: ‹‹ (به زير ناف اشاره مي كنيم) بچه اينجا بزرگ مي شود، چيزي به نام رحم (از كلمات علمي استفاده شود چون بار هيجاني ندارند اما كلمات كوچه بازاري بار هيجاني دارند) كه به شكل گلابي است، وقتي آدم بزرگتر مي شود رحم هم بزرگ مي شود و بچه توي آن جا مي گيرد››. اگر كودك مجدداً سؤال كرد: '' اين بچه از كجا وارد رحم مي شود؟'' در مرحله اول ابتدا بايد توانايي شناختي كودك را درنظر بگيريم و با توجه به سطح درك و فهم وي برايش توضيح دهيم. لزومي نيست كه آبشاري از اطلاعات براي كودك سرازير شود، از او سؤال مي كنيم '' چيزي را كه به تو گفتم، مي تواني تكرار كني؟''، با اين سؤال متوجه درك كودك مي شويم.



والدين بايد بدانند كه تماشاي تلويزيون، زمان خاص و محدودي دارد و همچنين هنگامي كه كودك مشغول تماشاي تلويزيون است، يكي از والدين همراه او حضور داشته باشند تا بتوانند توضيحات لازم را ارائه دهند.



مسأله بعدي در اين سنين، بحث بازيهاي جنسي است. اين بازيها از لحاظ باليني پيامد منفي ندارد بلكه مي تواند راهگشا بوده و به علت كنجكاوي طبيعي كودك باشد. مورد بعدي توضيح اين مسأله است كه چگونه دو نفر با هم ازدواج مي كنند؟ در اينجا مي توان با استفاده از تصاوير حيوانات مسأله را براي كودك توضيح داد. مثلاً بدين صورت: '' اينها دو تا خرگوش هستند، يكي مريض مي شود، ديگري برايش آب ميوه مي برد، بالش و پتو مي برد و بعد به او مي گويد وقتي تو نيستي دلم برايت تنگ مي شود''. كودك بايد يادبگيرد كه مقدمه هر رابطه در ابتدا، احترام به خود و ديگران و همچنين داشتن ارتباط عاطفي بين دو نفر است.



كودك بايد بتواند با گروه همسال خود ارتباط برقرار نمايد، روابط دوستي در همين سنين پايه گذاري مي شود. به كودكان ياد بدهيد كه رابطه ها افت و خيز دارند، اگر وي از كسي ناراحت مي شود بايد ياد بگيرد كه چگونه ناراحتي خود را ابراز كند و چگونه جرأتمند بوده و ''نه'' بگويد

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳
گام اول تربیت جنسی کودکان:

روابط جنسي سالم در بزرگسالي مستلزم اين است كه فرد از همان كودكي روابط اجتماعي مناسبي داشته باشد. بايد به كودكان آموخت كه بدن و جسم حريم خصوصي آنهاست. براي مثال با اين جمله: ''وقتي دستشويي مي رويم در را مي بنديم، وقتي لخت هستيم، نمي خواهيم كسي ما را ببيند چون اين حريم شخصي ماست''. گاهي كودك سؤال مي كند كه چرا لباس مي پوشيم، مي توانيم بدين صورت پاسخ دهيم كه ''براي اينكه بخشهايي از بدن ما را كسي نبايد ببيند (در مردها شامل باسن و در زن ها ......)، اين بخشها نقاط حساسي است كه كسي نبايد دست بزند''.



توجه كنيد كه بحث حريم شخصي را قاطعانه مطرح كنيد و روي آن تأكيد و تكرار كنيد.

رضا شیخی
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳



تنبیه در هنگام خشم ، اصلاح نیست بلکه انتقام است . مونت نین

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳


آیا می دونستید که یکی از محصولات پدرمادرهای کمال گرا کودکان دروغگوست؟؟؟؟؟؟؟؟

عرفان سهيلي
کاربر فعال | ۳۴۰ | ۴۹۴ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳




کودک آزاری چیست؟


تعریف کودک آزاری


کودک آزاری شامل رفتارهایی است که توسط افراد دیگرخصوصاً بزرگسالان نسبت به کودکان انجام می گیرد و به نوعی به سلامت جسمی و روانی کودکان آسیب می رساند.کودک آزاری( طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی )عبارت است از آسیب یا تهدید سلامت جسم و روان و یا سعادت و رفاه و بهزیستی کودک به دست والدین یا افراد دیگر که نسبت به او مسئول هستند.


به تعریف سازمان بهداشت جهانی هر انسان کمتر از ١٨ سال ،کودک محسوب می شود.و از دیدگاه حقوقی کودک یا صغیر به کسی گفته می شود که از نظر سن به رشد جسمی و روانی لازم برای زندگی اجتماعی نرسیده باشد.


 


( تعریف سازمان بهداشت جهانی ) : عبارت است از آسیب یا تهدید سلامت جسم و روان و یا سعادت و رفاه و بهزیستی کودک به دست والدین یا افراد دیگر که نسبت به او مسئول هستند .


تعریف خشونت :


عبارتست از هر گونه رفتار عمدی بین افراد که احتمال آسیب جسمی یا روحی را به همراه داشته باشد.


 خشونت در خانواده :

( تعریف سازمان بهداشت جهانی ) : هر گونه رفتار غیر طبیعی که منجر به آزار رساندن به خود و یا دیگران باشد ( آزار به صورت جسمی روانی و یا هر دو می باشد ).

انواع کودک آزاری :

١-کودک آزاری جسمی:یعنی رفتارهایی که به جسم کودک صدمه می زند،مانند کتک زدن،سوزاندن،مجروح کردن،شکستن و ...

٢-کودک آزاری روانی:شامل رفتارهایی است که به سلامت روانی کودک آسیب می رساند.مانند توهین کردن،ترساندن،تحقیر کردن،تبعیض و ...

٣-کودک آزاری سیاسی:یعنی استفاده از کودکان برای دست یابی به مقاصد سیاسی.مثلاً سرقت کودکان زیر ١۵سال در جنگ،استفاده از آن ها برای جاسوسی و ...

۴-بی توجهی و غفلت: یعنی توجه نکردن به نیازهای اساسی کودکان مانند تغذیه،بهداشت،آموزش و ... در حدی که به سلامت جسمی و روانی آنان آسیب برسد.

سوء استفاده :یعنی استفاده از کودکان در اراتباط با مواد مخدر ،واداشتن آن ها به کارهای دشوار،سوءاستفاده جنسی به صورت های مختلف و ...

 

علل کودک آزاری:

١-ناآگاهی والدین:گاهی والدین یا افراد دیگر که به کودکان آزار می رسانند نمی داند که رفتار آن ها کودک آزاری است،مانند کسانی که کودکان را تنبیه بدنی می کنند،مورد تحقیر و توهین قرار می دهند،به نیازهای اساسی آن ها توجهی ندارند و این رفتار ها را عادی و معمولی می دانند.

٢-مشکلات اقتصادی:فقر سبب می شود که کودکان از دسترسی به نیازهای اساسی خود مانند آموزش،بهداشت،تغذیه و... محروم شوند و یا والدین به علت فشارهای مالی با رفتارهایی مانند پرخاشگری، خشونت،بی توجهی و ... مورد آزار قرار دهند.

٣-اعتیاد:به علت خصوصیاتی که در افراد ایجاد می کند مانند پرخاشگری،بی مسئولیتی،کاهش عواطف و ... سبب می شود که کودکان مورد آزار به ویژه از نوع سوء استفاده قرار گیرند.

۴-بیماری های روانی:در صورتی که والدین به بیماری های روانی مبتلا باشند با رفتارهایی مانند تندخویی،خشونت،ناسازگاری،بی توجهی و ... که ناشی از بیماری روانی آن هاست سبب آزار کودکان می شوند.

۵-مشکلات خانوادگی:مشاجرات شدید و طولانی والدین،جمعیت زیاد خانواده،شیوه های تربیتی نامناسب،در برخی از موارد وجود ناپدری و نامادری و ... سبب می شود که کودکان مورد آزارقرار گیرند.

۶-مشکلات کودکان:کودکانی که مشکلات نسبتاً شدید و پایدار نسبت به کودکان دیگر دارند،بیشتر از سایر کودکان مورد آزار قرار می گیرند.،مانند کودکانی که دچار بیماری های جسمی،مزمن و طولانی مدت یا مشکلات رفتاری از قبیل پرخاشگری،بی قراری ،بیش فعالی،اضطراب،شب ادراری و ... هستند به علت مشکلاتی که برای بزرگسالان ایجاد می کنند و نیز به سبب ناآگاهی والدین از این مشکلات اغلب مورد آزار جسمی و روانی قرار  می گیرند.

٧-مشکلات مدرسه: مشکلاتی که در مدرسه برای دانش آموزان ایجاد می شود،مانند انتظار بیش از حد، ندیدن تفاوت ها،ایجاد اضطراب،ترس و رقابت های شدید،تبعیض،تنبیه بدنی،تحقیر و توهین و... سبب آزارهای جسمی و روانی کودکان می شوند.

 

تاریخچه کودک آزاری در جهان :

کودک آزاری پدیده ی جدیدی نیست و سابقه طولانی دارد . در رم کشتن فرزند حق قانونی والدین بوده است اعراب قبل از روی آوردن به دین مقدس اسلام دختران خود را زنده به گور می کردند و فروش دختران در چین قدیم رایج بود . همچنین کتاب آسمانی مسلمانان ( قرآن ) به فرمان قتل نوزادان پسر اشاره فرموده است . حدود ١٠٠ سال قبل آقای تاردیو متخصص پزشکی قانونی کشور فرانسه سنروم کودک آزاریجسمی خصوصا آزار جسمی علیه کودکان ناتوان را گزارش نموده است .

در سالهای ١٩۴۶ تا ١٩۶٢آقای کافی رادیولوژیست گزارشی در مورد شکستگیهای متعدد استخوانی ناشی از کودک آزاری جسمی را منتشر کرد. همچنین آقای کمپه کودک آزاری را کاملا شرح داد به طوریکه اقدام او منجر به تصویب قوانینی در جهت حمایت از کودکان در سال ١٩٧۴گردید .

 

روشهای اعمال خشونت :

خشونت می تواند به صورت مستقیم ( مانند کتک زدن ) و یا غیر مستقیم ( بی توجهی و سهل انگاری ) اعمال شود .معمولا یکی از والدین به عنوان آزار دهنده فعال عمل میکند یعنی مستقیما اقدام به اجرای خشونت علیه کودک می نماید و والد دیگر نظاره گر اعمال خشونت علیه کودک بوده و هیچ گونه دفاعی از او به عمل نمی آورد و یا غافل از آنچیزی است که علیه کودک اتفاق می افتد در این موارد چنین والدی آزاردهنده ی غیر فعال محسوب و در کشورهای توسعه یافته مستوجب مجازات قانونی میباشد .

کودک آزاری چه زیان هایی برای کودکان دارد ؟

کودکی دوران رشد و شکل گیری شخصیت است . انواع کودک آزاری در این سالهای حساس و مهم ، به رشد و سلامت آنان آسیب های جدی می رساند . کودکان آزار دیده در همه جنبه های رشد مانند رشد جسمی ، ذهنی ، روانی و اجتماعی با مشکلات و نارسایی های فراوانی روبه رو خواهند شد . بررسی های انجام شده نشان می دهد بسیاری از کودکانی که در دوران کودکی خود قربانی آزار و بد رفتاری بوده اند ، در بزرگسالی خود به آزار کودکان پرداخته اند و این بزرگترین زیان کودک آزاری است که سبب تداوم آن می شود.

آمار تکان دهنده خشونت علیه کودکان در جهان :

بر اساس آمار گزارش جهانی خشونت علیه کودکان طی سال ٢٠٠٢ ،١۵٠میلیون دختر و ٧٣میلیون پسر بچه به نوعی مورد سوء استفاده جنسی قرار گرفته اند ، از ٢١٨میلیون کودک کارگر در سال ٢٠٠۴، ۵میلیون و ٧٠٠هزار نفر به طور اجباری به کار گمارده شده اند ، یک میلیون و ٨٠٠هزار کودک مجبور به فحشا و یک میلیون و ٢٠٠هزار نیز قربانی قاچاق انسان بوده اند.

        آمار کودک آزاری در ایران :

بر اساس آمار سازمان بهزیستی ، ۶۶درصد کودک آزاری ها از سوی مردان اعمال می شود و دختران بیش از پسران در معرض کودک آزاری قرار می گیرند . همچنین ٢۵درصد کودک آزاری ها در خانواده های طلاق اتفاق می افتد و این در حالی است که آمارها نشان می دهد ۵٠درصد والدین ایرانی معتقدند تنبیه برای کودک لازم است و ۴٠درصد والدین نیز به تنبیه بدنی گرایش دارند

بررسی ها در خصوص روابط میان خانواده و فرزندان نشان می دهد ، در مقابل یک مورد کودک آزاری که فاش می شود ، حداقل ٢٠مورد دیگر پنهان می ماند . تحقیقات نشان می دهد بیش از ٩٠درصد کودک آزاری ها در محیط خانه اتفاق می افتد و این در حالی است که پدران با ۵/۴٨درصد ، بالاترین و پس از آن مادران با ٨/٢٣ درصد در ردیف بعدی عوامل کودک آزاری جسمانی در خانواده های کودک آزار قرار دارند .
عرفان سهيلي
کاربر فعال | ۳۴۰ | ۴۹۴ | ۲۹ خرداد ۱۳۹۳
چگونه می توانیم از کودک آزاری پیشگیری کنیم ؟





پیشگیری همیشه بهتر ، آسان تر و سریع تر از درمان است . 

برای پیشگیری از کودک آزاری می توانیم از راه کارهای زیر استفاده کنیم : 

١)دقت در ازدواج و تشکیل خانواده ، خودداری از ازدواج های تحمیلی ، ناشناخته ؛ شتاب زده و ازدواج در سنین پایین . 

٢)توجه به تنظیم خانواده و شمار مناسب فرزندان . 

٣)افزایش آگاهی خود در زمینه پرورش فرزندان و شیوه های مناسب رفتار با آنان. 

۴)پذیرش مسئولیت ها و انجام وظایف خود به عنوان پدر ، مادر ؛ معلم ، سرپرست و ... نسبت به کودکان . 

۵)آشنایی با حقوق و نیازهای اساسی کودکان . 

۶)توجه به سلامت جسمی و روانی خود و کاهش فشارهای عصبی و مشکلات رفتاری خود که سبب کودک آزاری می شود . 

٧)تقویت روحیه کمک کردن ، هنگام برخورد با مشکلات ، و آشنایی با مراکز حمایتی ، مشاوره و امداد در مورد کودکان و خانواده ها .
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۳۰ خرداد ۱۳۹۳
مثل همه والدین دیگر، من هم بهترین چیزها را برای فرزندم می‌خواهم. من همه کار می‌کنم تا دخترم در طول روز فعالیت‌های سرگرم‌کننده‌ای داشته باشد، اوقاتش را به خوبی پر کند و بی‌دریغ از محبت من سرشار شود. با این حال، مثل مادرهای دیگر، من هم دست آخر از خودم می‌پرسم: «آیا کودک من شاد است؟» این، سوال خیلی از مادرهاست اما جوابش شما را شگفت‌زده خواهد کرد. مطالعاتی که روی پیشرفت‌های کودکان انجام شده، نشان می‌دهد شادی چیزی نیست که شما آن را مثل یک هدیه یا جایزه خوشگل به فرزندتان «بدهید». در عوض آنها می‌گویند بچه‌های لوس، آنهایی که زیر آبشار اسباب‌بازی‌ها یا سقف بدون روزنی از محبت زیادی قرار گرفته‌اند، احتمال بیشتری برای تبدیل شدن به نوجوان‌های بی‌انگیزه و افسرده دارند. «بهترین عوامل شادی، درونی هستند، نه بیرونی.» این را یک محقق انگلیسی می‌گوید که سال‌ها روی ریشه‌های شادی بزرگسالان در کودکی کار کرده است؛ کسی که تاکید دارد آن چیزی که مهم است، کمک کردن به بچه‌ها برای پیش بردن ابزارهای درونی است که آنها بتوانند در تمام زندگی به آن تکیه کنند. خبر خوب این است که لازم نیست شما یک روانشناس تجربی کودک باشید تا نیروهای درونی کودک را کشف کنید و در بالا و پایین زندگی آن را به یادش بیاورید. با مراقبت و انعطاف، هر پدر و مادری می‌تواند زمینه‌ای برای زندگی شاد کودک آماده کند.
منبع: برترين ها
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۳۰ خرداد ۱۳۹۳


كودكان شاد، مادران شاد دارند!

شادي مسري ست، لبخند بزنيد. حتي اگر سخت است، لبخند بزنيد، حال خوب خواهد آمد!

موهبت داشتن فرزندي سالم كم نيست. به داشته هايتان نگاه عميق تري بيندازيد و به مادراني فكر كنيد كه در اين لحظه در حسرت كودكي هستند، مادراني كه حاضرند تمام زندگي خود را بدهند تا فرزند بيمارشان سلامت شود. همين الان شكرگذار داشته هايتان باشيد:) زندگي زيباست..

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۳۰ خرداد ۱۳۹۳

 پیام عشق برای کودکان



1- بگویید که دوستش دارید:

این جمله باید اولین چیزی باشد که کودکتان صبح ها ، پس از بیدار شدن از خواب می شنوند و نیز آخرین جمله ای باشد که پس از شنیدن آن به خواب می رود . موقع دعوا و مشاجره و هر زمانی که انتظارش را ندارند بگویید که دوستش دارید .

2-در آغوشش بگیرید.

هیچ مانعی برای در آغوش گرفتن کودکتان وجود ندارد .

3- لمسش کنید:

آرام به پشت او بزنید ، بازوهایتان را دور شانه هایش حلقه کنید ، موهایش را به هم بریزید.

4-در بازی اش شریک شوید :

توپ بزنید ، برای پرندگان دانه بریزید ة‌باد بادک هوا کنید و با او مسابقه دهید .

5-گوش دهید ،‌واقعاً گوش دهید :

درحین گوش دادن جملاتی به زبان بیاورید که نهایت توجه تان را به صحبت های او نشان دهید . کانند (وای چه جالب) ( من اصلاً نمی دانستم ) (بیشتر در این مورد توضیح بده )

6- بدون به زبان آوردن کلمه ای با او حرف بزنید :

به تماشای بازی او در مدرسه یا زمین بازی بنشینید . لحظه هایی که به شما نگاه می کند یا نگاهتان باهم تلاقی می کند ،‌به او لبخند بزنید . علائم خاصی برای رابطه تان تعریف کنید که فقط خودتان دونفر معنی آنها را بدانید .

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۳۰ خرداد ۱۳۹۳


پسرم مرا کتک می‌زند!

این یک وضعیت بسیار معمول است که بسیاری از والدین با آن درگیر هستند. از 2 سالگی کودک درک می‌کند که کارهایش پاسخ‌هایی را از جانب والدین به همراه خواهد داشت و این به والدین بستگی دارد که پاسخ مثبت منتقل کنند یا منفی. آنها در این سن شروع به پیدا کردن رفتارهای درست و غلط می‌کنند. به همین دلیل باید حواس‌تان باشد که از روش تربیت سهل‌گیرانه استفاده نکنید و بدانید در هر رفتار پرخاشگرانه کودک، چطور باید واکنش نشان دهید.

راه‌حل ارائه:

نگذارید از خجالت شما سوء استفاده کند:

وقتی بیرون خانه هستید و او برای یک بستنی خریدن شما را می‌زند، حواس‌تان باشد که به دلیل خجالت کشیدن از دیگران، تسلیم رفتارش نشوید و او را محکم بگیرید و بگویید: «باید آرام باشی والا خواسته تو بی‌جواب می‌مونه»اگر هم اصرار کرد قاطعانه اما با مهرباني بگوييد: «تا زماني که اين طور رفتار کني من خواسته تو را انجام نخواهم داد.» اگر خجالت بکشید و خیلی زود بستنی را به دستش بدهید، رفتارش را تحکیم می‌کند.

ارتباط درست را یاد دهید:

با يک گفت وگوي دوستانه و سرشار از ابراز محبت به طور دقيق آسيب‌هاي اين رفتارش را به او گوشزد کنيد. مثلا بگوييد: «من اين کار را دوست ندارم و خيلي غصه مي‌خورم.» سپس پيامد انجام آن را گوشزد کنيد. به عنوان مثال بگوييد: «اگر به کتک زدن ادامه بدی برات بستني نمي‌خرم.»

ریشه‌یابی کنید:

شرايطي که منجر به اين رفتار مي‌شود را بررسي کنيد. مثلا پيش از اين رفتارتان با او چگونه بوده است؟ آيا براي مدت طولاني به او توجه نکرده بوديد و او براي جلب نظر شما، اين واکنش را بروز مي‌دهد؟ شرايط جسمي کودک چگونه است؟ آيا هرگاه ساعات خواب يا غذا خوردنش تغيير مي‌کند، بيشتر اين رفتار را انجام مي‌دهد؟ بهتر است عوامل موثر بر اين رفتار را شناسايي کنيد و درصدد رفع آنها برآیید.

بگویید کف بزند:

اگر کودک خشمگین می‌شود، به او بگویید به جای کتک زدن شروع به کف زدن کند. به این ترتیب او به راحتی خشمش را تخلیه می‌کند و از این عادت زشت دور می‌شود.

باید او را محروم کنید:

بچه‌ها رفتارهای مثبت و منفی را تست می‌کنند. یک کودک هرقدر هم خوب باشد گاهی عصبانیت را تست می‌کند و این کاملا به ترتبیت کودک وابسته است. در این مرحله رفتار والدین تعیین می‌کند که رفتار کودک ماندگار شده و تبدیل به یک وسیله و ابزار شود یا کودک آن را ابزار مناسبی نیافته و از آن بگذرد. اگر وقتی کودک مادر را می‌زند،‌ مادر عصبانی شده یا کوتاه بیاید، این کودک است که برنده می‌شود و این رفتار را تکرار می‌کند.
منبع : روانشناسی کودکان
مرضیه قربانی
کاربر فعال | ۲۰۲ | ۵۲۴ | ۳۱ خرداد ۱۳۹۳

تحلیل رابطه والدین با مهد و مهد با والدین؛

چندی پیش به موردی برخورد کردم و جالب دیدم که آنرا در صفخه قرار دهم. یکی از دوستانم می گفت که او و چندی از والدین با مهد فرزندانشان به مشکل زیر برخوردند؛
خیلی از والدین از مهد توقع دارند که در حیطه هایی که خود با فرزندشان مشکل یا چالش دارند به آنها کمک کنند و از قدرت و محبوبیت مربی ها و مدیر مهد در نظر فرزندشان برای رفع آن چالش استفاده کنند مثلا "آرزو در خونه اصلا میوه نمی خوره شما لطفا این سیب و موز و پرتغال را به او حتما بدید بخوره,حتما بخوره ها."
یا "ساسان توی خونه خیلی حرف زشت می زنه و با خواهرش دعوا می کنه شما حتما در این مورد روی او کار کنید و در این زمینه حواستون بهش باشه لطفا."
در مقابل مهد هم برای برآورده کردن این توقعات گاهی اوقات مجبور به انکار مشکل کودک و دروغگویی می شود مثلا دور ریختن اضافه میوه کودک و بعد به دروغ گفتن اینکه کودک میوه را خورده است یا...

اما عزیزان به نظر شما چرا والدین از مهد توقع جبران ناتوانی های خود را دارند و مهد هم چرا در اینجا مجبور به دروغگویی یا انکار مشکل می شود؟
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۳ تیر ۱۳۹۳


چرا فرزندم اینقدر روی زمانبندی حساسیت دارد؟



یکی از چالشهای مهم والدین با فرزندان تفاوت تیپ شخصیتی آنان است که منجر به درک متفاوتی از زمان و واکنش به آن می شود.

باید بدانید که کودکان و والدین قضاوتی روی زمانبندی و چارچوبهای زمانی بشدت حساسیت دارند و نتیجه گرا هستند و برعکس آنان کودکان و والدین احساسی درک درستی از زمان و چارچوبهای زمانی ندارند و فرآیند برایشان مهمتر از نتیجه است (فرآیندگرا).

مثلا مادری که صبح می خواهد فرزندش را به مدرسه برساند با اینکه قول داده او را ساعت 7 به مدرسه برساند 7 را حدود 7 فرض می کند و فرزندش را 7/10 به مدرسه می رساند این مادر چون ادراکی است برایش رساندن فرزندش حول و حوش 7 به مدرسه مهم است اما برای فرزند قضاوتی او که 7/10 با علی دوستش قرار گذاشته کاردستی اش را به او نشان دهد و راجع با آن با او صحبت کند این موضوع یک بی مبالاتی از طرف مادر است که مادر آن را اصلا درک نمی کند.

همین حالت هم برای والدین قضاوتی پیش می آید که چون سرویس مدرسه سر ساعت 6/45 درب منزل است از ساعت 6/30 به فرزند شهودیشان که مدام دور خود می چرخد و وقتش را یک جوری به قول آنان تلف می کند مضطربند و هی به او تذکر می دهند که "آماده شدی؟" و "وسایلت را جمع کردی؟" اما فرزندشان فکر می کند که دارد تلاشش را می کند.

عزیزان همانطور که می بینید بیشتر تنش های والدین و فرزندان به علت تفاوت شخصیتی است و هیچکدام قصد ندارید یکدیگر را اذیت کنید بلکه همدیگر را به خوبی درک نمی کند و دچار سوء تفاهم می شود.لطفا بیشتر بیاموزید و یکدیگر را بیشتر بشناسید.




گروه روانشناسان کودک
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۲ تیر ۱۳۹۳
اکسیر در سیمای خانواده
در این برنامه به طور خلاصه از اختلالی شایع در کودکان به نام «بیش فعالی و کم توجهی» و راه‌های درمان آن صحبت شد.
چنانچه خواهان افزایش برنامه هایی از این دست در صدا و سیما توسط مرکز مشاوره و خدمات روانشناختی اکسیر هستید، می توانید با شماره های 22013902 - 22013901 تماس بگیرید و نظر خود را اعلام کنید.
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۲ تیر ۱۳۹۳


کودک از چه سنی بره مهد خوبه و چند ساعت بره؟



والدین عزیز اگر تک فرزند دارید لطفا توجه داشته باشید که مهد رفتن برای کودک شما الزامی است به علت یادگیری و رشد انعطاف و سازگاری در فرزندتان .البته از 2 سال به بعد کودکان می توانند به مهد بروند ولی 3 سالگی خیلی بهتره چون کودک کمی بزرگتر و بدنش قوی تر می شود ، حرف می زند و کمتر مشکل جسمی(بیماری) و ارتباطی پیدا می کنند در مهد و با دیگران.



اگر پدر و مادر مشغولی هستید و سرتان شلوغ است فرزندتان در مهد بماند بهتراست تا در منزل بدون شما در اتاقش بازی کند. ولی اگر دو فرزند دارید چون محیط خانواده مناسب است یا تک فرزند دارید اما با فرزندتان وقت می گذرانید می توانید عصرها او را به منزل بیاورید چون تعدادی از مهدها عصرها آموزش ندارند و استراحت،پخش فیلم و کارتون و زمان بازی دارند.



اگر فرزندتان درونگرا یا احساسی یا شهودی یا ادراکی است رفتن به مهد می تواند در رشد قابلیت هایی که هنوز در او نهفته است و نیاز به کار دارد،کمک کند مثلا کودک احساسی که قابلیت ارتباطی او نیاز به کار دارد در مهد با ارتباط با بچه ها رشد می کند یا کودک شهودی که برای کارهای عملی نیاز به جو و محیط شاد و مشوق دارد در مهد مهارتهای عملیش رشد می کند یا کودک درونگرا که کم حرف است و دوستان کمی دارد در مهد دوست پیدا می کند اونهم دوست صمیمی و کودک ادراکی که زمانبندی و نظمش نیاز به کار دارد در مهد این موضوعاتش رشد می کند.البته در مورد برونگرایا تفکری یا حسی یا قضاوتی هم آشنا شدن با کودکان با تیپ های متفاوت در مهد و ارتباط با آنها سازگاری و شناخت را در آنها رشد می دهد.



ضمنا اگر فرزندتان را به مهد نمی سپارید و در منزل خواهر یا برادر دارد و تنها نیست,لطفا او را به مراکز آموزشی و فرهنگسرا برای آموزش سفال,خلاقیت ,شطرنج و باله و ... ببرید تا فرزندتان در مهارتهای مختلف رشد کند و استعداد و توانایی های شخصیتی اش معلوم شود تا در آینده سردرگم و ناتوان و بی هدف نباشد و زندگی شاد و آرام تری داشته باشد البته زیاده روی نکنید و به علائق او احترام بگذارید.

فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۲ تیر ۱۳۹۳


اوقات فراغت فرزندان ؟



مامان و باباهای مهربون که این صفحه را دنبال می کنید در اینجا نکاتی در مورد چگونگی برنامه ریزی اوقات فراغت فرزندان متناسب با شخصیتشان را در اختیار شما قرار می دهم.

عزیزان اولین نکته ای که باید در نظر داشته باشید علائق و تمایلات فرزندتان است.دومین مورد نیازها و نقاط ضعف اوست. در گام بعدی باید به شخصیت او توجه کنید مثلا یک کودک یا نوجوان درونگرا که علاقه چندانی به جمع ندارد اگر فقط با توجه به نیازی که مادر و پدر در او تشخیص می دهند که بودن در جمع است او را در یک کلاس ورزش گروهی مثل والیبال ثبت نام کنند ممکن است در او تنش و عدم رضایت ایجاد کند اما اگر والدین به علائق و تیپ شخصیتی او هم توجه کنند با شناخت و مشورت با او تصمیم بگیرند شاید همین کلاس ثبت نام شود اما فرزند با رغبت و انگیزه بیشتر به آن کلاس می رود.

اگر توضیح بیشتری در مورد شناخت و مشورت نیاز دارید می توانم بگویم در شرایطی که شما و فرزندتان با نقاط قوت و ضعف او آشنا می شوید و آنها را می پذیرید (پذیرش بی قید و شرط که فرزندتان احساس کند شما مشکلی با ضعفهای او ندارید اما اگر او بخواهد در مورد آنها کاری بکند شما همراه و یاور او هستید) حالا او با توجه به اینکه درونگرا است و می داند که مهارت و جسارت در جمع بودن و دوستیابی را چندان ندارد و نیاز به کار کردن روی آن دارد راحتتر قبول می کند که در کلاس والبال ثبت نام کند تا مهارت بودن و ارتباط با جمع را در حین آموزش این بازی در تابستان بیاموزد.




کانون روانشناسان کودک
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۲ تیر ۱۳۹۳

*فعالیت ها کودکان برونگرا را فعالمی کند در حالی که تعامل با دیگران کودکان درونگرا را خسته می کند.
*کودکان برونگرا مایل به بحث و بیان احساس خشم هستند در حالیکه کودکان درونگرا مایل اند احساسات شان را در خود نگه دارند.
*کودکان برونگرا نمی فهمند که چه وقت افکار بزرگسالان درونگرا را قطع می کنند. درخواست قدری مکث قبل از شروع به صخبت برای آنان مفید خواهد بود.
*مشخص کردن زمان و محدوده برای گفتگوی کودکان با بزرگسالان باعث کم شدن تنش و اضطراب در دو طرف گفتگو شده و احترام به تفاوت تیپ شخصیتی آنان است.
*آموزش راهکارهای به خاطر سپردن و در ذهن نگه داشتن به کودکان برونگرا در زمان مکث تا نوبت صحبت آنان شود یا در هنگام گفتگوی دیگران کمک کننده است و پریدن وسط حرف دیگران را در آنان کمتر می کند.
*برای به صحبت درآوردن کودک درونگرا به جای سئوال پرسیدن پشت هم با او صحبت کنید و بین صحبتهای خود مکث و وقفه داشته باشید تا او فرصتی برای گفتگو داشته باشد.
*سکوت علامت مشکل در رابطه شما با فرزندتان نیست.
*برای کنترل و و هدایت رفتار فرزندتان راهکارها را مطابق با تیپ شخصیتی او یا با استفاده از هم تیپ خودتان و هم تیپ او انتخاب کنید نه هرطور که خودتان راحت هستید(مطابق تیپ خودتان) تا از بروز سوء تفاهم جلوگیری کنید.
و ...
ضمنا کودکان درونگرا با کودکان خجالتی فرق دارند چون درونگراها علاقه ای به جمع ندارند اما خجالتی ها دوست دارند با جمع باشند اما نمی توانند.
فاطمه عسگری
کاربر فعال | ۱۸۷ | ۴۴۸ | ۲۲ تیر ۱۳۹۳

*عزیزان درک و شناخت تفاوتهای شما با فرزندانتان مهمترین تأثیری که دارد این است که از ایجاد سوء تفاهم و بروز عصبانیت و خشم در شما و فرزندتان جلوگیری می کند.
*پذیرش خصلتهای ذاتی و طبیعت فرزندتان باعث ایجاد حس اعتمادبنفس و مورد قبول بوندن در او می کند و او را برای روبروشدن با زندگی آماده می کند.
*وقتی در این صفحه خصوصیات هر تیپ شخصیتی گفته می شود ارتباط گرفتن و مدیریت رفتار با او آسانتر و کم تنشتر می شود مثلا در پست قبل در مورد کودک قضاوتی که خیلی به زمان حساسیت دارند و والدینشان بهتر است بیشتر نسبت به حساسیتهای او واکنش نشان دهند مخصوصا در مورد امور شخصی او مثل رسیدن به موقع به مدرسه و کمک به او برای انجام به موقع تعهداتش قبل از رسیدن سررسید زمانی کارهایش تا او دچار تنش و مضطرب نشود یا در مورد کودک ادراکی که درک درستی از زمان ندارد بهتر است والدین با یادآوری زمان باقی مانده از فرصت او برای یک کار یا یادآوری زمان مانده تا شروع تکلیف یا کار بعدی او آگاهیش را نسبت به زمان افزایش می دهید و مدیریت زمان را کم کم به او می آموزید.
*با توجه به اینکه هر تیپ شخصیتی مزایا و معایب خود را دارد،اگر شما فرزندتان را پذیرش کنید و با شخصیت او مبارزه نکنید، او با ضعف و قوتهای خود آشنا می شود و خود خواسته برای رشد و کسب درجه و رتبه درسی و اجتماعی روی ضعفها کار کرده و امتیاز دیگر تیپهای شخصیتی را در خود رشد می دهند.
*ضمنا چون شما بهتر از همه فرزندتان را می شناسید و علائق و حساسیتهای او را می دانید، می توانید با کمک آنها به شکل تشویق یا محرومیت می توانید به او بیشترین کمک را بکنید(البته می توانید از نکاتی که در مورد شناخت او در این صفحه می آموزید هم کمک بگیرید).
 

مدرسه یاب، جستجوی مدارس

در حال بارگذاری...

برای نظردهی، کلیک کنید