*فعالیت ها کودکان برونگرا را فعالمی کند در حالی که تعامل با دیگران کودکان درونگرا را خسته می کند.
*کودکان برونگرا مایل به بحث و بیان احساس خشم هستند در حالیکه کودکان درونگرا مایل اند احساسات شان را در خود نگه دارند.
*کودکان برونگرا نمی فهمند که چه وقت افکار بزرگسالان درونگرا را قطع می کنند. درخواست قدری مکث قبل از شروع به صخبت برای آنان مفید خواهد بود.
*مشخص کردن زمان و محدوده برای گفتگوی کودکان با بزرگسالان باعث کم شدن تنش و اضطراب در دو طرف گفتگو شده و احترام به تفاوت تیپ شخصیتی آنان است.
*آموزش راهکارهای به خاطر سپردن و در ذهن نگه داشتن به کودکان برونگرا در زمان مکث تا نوبت صحبت آنان شود یا در هنگام گفتگوی دیگران کمک کننده است و پریدن وسط حرف دیگران را در آنان کمتر می کند.
*برای به صحبت درآوردن کودک درونگرا به جای سئوال پرسیدن پشت هم با او صحبت کنید و بین صحبتهای خود مکث و وقفه داشته باشید تا او فرصتی برای گفتگو داشته باشد.
*سکوت علامت مشکل در رابطه شما با فرزندتان نیست.
*برای کنترل و و هدایت رفتار فرزندتان راهکارها را مطابق با تیپ شخصیتی او یا با استفاده از هم تیپ خودتان و هم تیپ او انتخاب کنید نه هرطور که خودتان راحت هستید(مطابق تیپ خودتان) تا از بروز سوء تفاهم جلوگیری کنید.
و ...
ضمنا کودکان درونگرا با کودکان خجالتی فرق دارند چون درونگراها علاقه ای به جمع ندارند اما خجالتی ها دوست دارند با جمع باشند اما نمی توانند.