فاطمه عسگری نوشت: *فعالیت ها کودکان برونگرا را فعالمی کند در حالی که تعامل با دیگران کودکان درونگرا را خسته می کند. *کودکان برونگرا مایل به بحث و بیان احساس خشم هستند در حالیکه کودکان درونگرا مایل اند احساسات شان را در خود نگه دارند. *کودکان برونگرا نمی فهمند که چه وقت افکار بزرگسالان درونگرا را قطع می کنند. درخواست قدری مکث قبل از شروع به صخبت برای آنان مفید خواهد بود. *مشخص کردن زمان و محدوده برای گفتگوی کودکان با بزرگسالان باعث کم شدن تنش و اضطراب در دو طرف گفتگو شده و احترام به تفاوت تیپ شخصیتی آنان است. *آموزش راهکارهای به خاطر سپردن و در ذهن نگه داشتن به کودکان برونگرا در زمان مکث تا نوبت صحبت آنان شود یا در هنگام گفتگوی دیگران کمک کننده است و پریدن وسط حرف دیگران را در آنان کمتر می کند. *برای به صحبت درآوردن کودک درونگرا به جای سئوال پرسیدن پشت هم با او صحبت کنید و بین صحبتهای خود مکث و وقفه داشته باشید تا او فرصتی برای گفتگو داشته باشد. *سکوت علامت مشکل در رابطه شما با فرزندتان نیست. *برای کنترل و و هدایت رفتار فرزندتان راهکارها را مطابق با تیپ شخصیتی او یا با استفاده از هم تیپ خودتان و هم تیپ او انتخاب کنید نه هرطور که خودتان راحت هستید(مطابق تیپ خودتان) تا از بروز سوء تفاهم جلوگیری کنید. و ... ضمنا کودکان درونگرا با کودکان خجالتی فرق دارند چون درونگراها علاقه ای به جمع ندارند اما خجالتی ها دوست دارند با جمع باشند اما نمی توانند.😊سورسافزودن عکسثبت نظربازگشت به تاپیک