مدرسه عشایری

عکس هایی از مدرسه عشایری در گنبد کاووس

مقایسه ش با مدرسه ها تهران با شما

خدایا برای این همه نعمت از تو سپاسگزاریم

یاد یه خاطره ای افتادم
یه روز خیلی خیلی گرم تابستون رفتم زمین فوتبال دنبال پسرم
وقتی رسیدم هنوز بازیشون تموم نشده بود
توی ماشین منتظرش بودم و از این ور نرده ها داشتم نگاش میکردم
وقتی اومد خیس عرق
خسته
ساکشو گذاشت صندلی جلو و خودش رفت عقب آبمیوه خورد و رو صندلی دراز کشید
راه افتادم
تو راه میگفت آخیش چقدر تو ماشین خنکه ، وای مردیم زیر آفتاب انقدر دویدیم
پشت چراغ قرمز یه پسر بچه هم سن و سال پسرم اومد آویزون پنجره شد که دستمال کاغذی بفروشه
پسرم بلند شد
یه ماچ محکمم کردو گفت مرسی بابا ، مرسی که هستی
خیلی دلم واسه اون پسر بچه بدرد اومد . هم واسه اون هم واسه بچه های دیگه ای امثال اون
خداروشکر کردم که پسرم متوجه هست و شاکره
چشماش بازه و میبینه
ما کمک می کنیم تا جایی که بتونیم
اما دادن امکانات و شرایط خوب زندگی به همه این بچه ها از عهدمون خارجه
شاید کمک ما گوشه ی خیلی کوچکی باشه اما همین که هست خوبه
اما کـــــاش از از سرمنشا ، این کمبود ها کنترل بشه

عشایر هم مردمان بسیار ارزشمندی هستند
لیاقت داشتن امکانات بچه های مارو دارن

به فردا امید دارم

آقای حقی پور خاطره تون خیلی قشنگ بود
واقعا همین طوره
دل آدم به درد میاد