پیش دبستانی ها و دبستان های مناطق تهران

دختر امرداد  : 
امروز رفتیم برای آزمون نیمایوشیج. 30 نفر برای پایه دوم در دو روز یعنی امروز و فردا دارن امتحان میدن برای اینکه فقط 2 نفر رو بگیرن!! احتمال قبولی توش قاعدتا باید خیلی کم باشه. مخصوصاً که دیدم خیلی از بچه‌هایی اومده بودن که نیمه دومی بودن. یعنی متولدین سال 84. پسر من متولد مرداد 85 هست و بالطبع این نزدیک یک سال کوچکتر بودن خیلی در همه مهارت‌ها تاثیر داره.
نمیدونم چی میشه و خیلی هم برام قبولی توی این آزمون مهم نیست، چون حقیقتش از برخوردشون اصلاً خوشم نمیاد. آقای مدیرش که خیلی از خود راضی و حالت کاسب‌کارانه داره. مثل اینکه موقع پیش ثبت نام به ما گفت از کدوم مدرسه اومدین؟ و وقتی که اسم مدرسه رو گفتیم گفت وای اونجا که معلومه چیه!! منم هول شدم و گفتم مدرسه چه مشکلی داره؟ بازم برگشت گفت مدرسه فرهنگ سعادت که وضعیتش معلومه!! یعنی توضیح قابل قبولی برای این اظهار نظرش نداد و به قول همسرم عین بقال‌ها رفتار کرد که یعنی مغازه‌ی من از اون یکی بهتره! ما که از برخوردش اصلا خوشمون نیومد. خدایی‌ش برخورد مدیرهای مدرسه فرهنگ سعادت فوق‌العاده عالیه و هرگزززز توی سر کسی دیگر نمیزنن. به نظر من نفی یکی دیگه در اولین برخورد، دلیل بر خوبی خود آدم نمیشه و بُخل و تکبر آدم رو میرسونه. و خودش یک ضعف اخلاقیه.
بیتا جون این بچه‌های همسایه‎تونم که گفتی به دلیل فشار درسی و انضباطی دارن از مدرسه میرن و اظهار نظر بعضی از دوستان دیگه که از فضای پادگانی نیمایوشچ گفتن منو خیلی مردد کرد و ترسوند. حقیقتش فکر کردم اگه آزمونم قبول بشه اینجا ثبت‌نامش نکنم. روح و روان بچه‌م از همه چیز برام مهتره. وگرنه درس رو توی همه مدارس میدن و قرارم نیست که اینا با درس خوندن توی این دبستانهای غیر دولتی (غیرانتفاعی) موشک طراحی کنن و به هوا بفرستن! اینم بگم که من از اون مادرهایی نیستم که بچه‌م رو لوس کنم و اصولاً با نظم و انضباط و... موافقم ولی همه چیز به تعادل. نه فشار غیرمتعارف.
بعد از آزمون، 3 تایی مستقیم رفتیم به مدرسه اروند که قبلاً گفته بودم. برخورد مدیر بسیار خوب و دلسوزانه بود.مدیر البته چند سال پیش همکار همسرم در یک مدرسه دیگه‌ بوده ولی فکر میکنم با سایرین هم (اینطور که من در چند برخورد دیده بودم) همینطور هست. دید فکری و جوری که از بچه‌ها صحبت میکرد بسیار انسانی و مهربانانه بود. برنامه و شیوه درسی‌شون رو هم که گفتن، به نظر منسجم و خوب میومد. زبانش هم با موسسه ندای جاوید هست که مقرشون توی مدرسه جاویده. من زیاد با متدشون آشنایی ندارم ولی گفتن که ترمی کار میشه و هرکسی بنا به ترمی که تعیین سطح شده در کلاس مربوط به اون میره. هر دو معلم نقاشی‌شون هم فوق لیسانس هنر هستن و خودشون آتلیه دارن. ورزششون هم در باشگاه خارج از مدرسه برگزار میشه.
فقط خود مدرسه (لوازمش) یکم قدیمی بود - که احتمالا از همون سال 70 که تاسیس کردن هیچی رو عوض نکردن!- و به شیکی نیمایوشیج نبود. ولی خب به قول همسرم مگه قراره مدرسه رو بخریم؟!! خلاصه.... ما دبستان اروند ثبت نام کردیم. شهریه‌ش هم بسیار مناسبه بود: 2 میلیون. یک دست لباس فرم هم که سر شهریه‌س بهمون دادن
امیدوارم خوب باشه و انتخاب درستی کرده باشیم. فقط وقتی چند ماه از سال بگذره و همه چی خوب باشه من به آرامش واقعی میرسم. دعا کنین.