۲٫۹m

پیش دبستانی ها و دبستان های مناطق تهران

Parisa H
کاربر فعال | ۰ | ۲۲ | ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۲

زهره عابدینی : 
پریسا جان ممنون از کمکت . میشه بپرسم برای این مشکل دختر گلت چیکار کردی که بهتر شده . پسر من که داره روز به روز بدتر میشه . حتی منم که باهاش مثلا منچ بازی میکنم اگه ببازه به شدت عصبی میشه و گریه میکنه در صورتیکه تا چند ماه پیش اصلا اینطور نبود !!!

زهره جان
در
مورد دخترم من هم دقيقا سر بازي منچ متوجه عمق فاجعه! شدم، زماني كه ديدم
رسما داره متوسل به تقلب ميشه و با رفتارش نشون ميده كه شما ببازيد كه من
برنده شم! و وقتي من يا پدرش ميبرديم كلي گريه و زاري ميكرد و ديدم كه اين
مشكل رو ما خودمون به وجود آورديم خودمون اين حس رو ايجاد كرديم با
رفتارايي مثل اينكه وقتي اون برنده ميشه طوري تشويقش ميكنيم كه انگار رتبه
يك كنكور شده! و ما هم گره درابرو مينداختيم كه يعني ناراحتيم  كه باختيم
تا اون ذوق كنه و اين شد كه من و همسرم تصميم گرفتيم كه كلا بازي رقابتي و هر نوع مسابقه رو
از زندگيمون حذف كنيم نه منچ نه هيچ بازي ديگه اي كه برنده و بازنده داشته
باشه و بعد با مطالعه به اين نتيجه رسيدم كه اصولا بازي رقابتي براي بچه
مخصوصا زير ٧ سال نبايد وجود داشته باشه و بسيار مخربه، الان هروقت هم كه
ببينم دخترم با دوستاش داره بازي رقابتي ميكنه وارد بازيشون ميشم و ميگم
بيايد حالا يه بازي ديگه بكنيم.
در
مورد مهدش هم چون پيش دبستان ميره و لوحه نويسي و كتابهاي مخصوص خودشون رو
دارند هيچ اصراري براي انجام تكاليف منزلش ندارم، در حاليكه قبلا اينطور
نبود و حساسيت نشون ميدادم اما الان براش اينطور القا كردم كه اصلا مهم
نيست اگه دوست داري انجام بده و دوست نداري نده، نتيجه هيچ اهميتي نداره
مهم اينه كه از بازى يا تكاليفت لذت ببرى، در ضمن با مربيشم صحبت كردم  وتوجیهش کردم که سعی کنه بچه ها را وارد رقابت نکنه و حتی ناخواسته اونها رو با هم مقایسه نکنه و یکی را به خاطر عملکرد بهتر بیش از اندازه تشویق نکنه.
 دختر من همونطورکه قبلا گفته بودم در مورد یکی از همکلاسیهاش که از اون بهتر بود و بیشتر مورد تشویق قرار میگرفت، میگفت:"ازش متنفرم!" و هر بار که این حرف رو میزد من بدون اینکه اشاره ای به خوب بودن دوستش از نظر فعالیت های کلاسی (مثلا نقاشی که دوستش استعداد خاصی توش داشت و من با دیدن نقاشی هاش خیلی تعجب کردم چون فوق العاده بود و بیشتر به همین خاطر جلوی بقیه بچه ها تشویق میشد)، بکنم از خصوصیات خوب اخلاقی دوستش براش میگفتم واینکه چقدر میتونن دوستای خوبی باشن و با هم خوش بگذرونن تا اینکه الان دوستای خیلی خوبی هستن و دخترم دیگه احساس بدی نسبت بهش نداره.
رفتار بچه ها آیینه رفتار ماست، ما خودمون این حس برتری طلبی رو بهشون القا میکنیم خودمون داریم یادشون میدیم به جای اینکه از فرایند بازی و روند زندگی لذت ببرن از نتیجه و بازخوردش تو چهره ما لذت ببرن.
ببخشید پرچونگی کردم ;)

مدرسه یاب، جستجوی مدارس

در حال بارگذاری...

برای نظردهی، کلیک کنید