پیش دبستانی ها و دبستان های مناطق تهران

نسرین عزیزم
اول از همه خیلی ممنون از این توضیحات کامل. در مورد فرهنگ سعادت درست تشخیص دادی البته راجع به تا 4 موندن بچه ها باید بگم که تا حدودی درسته. البته پیش دبستانی چون اصلا کار تو خونه نداشتن خیلی محسوس نبود. تو مدرسه هم محیطش طوری بود بچه ها دوست داشتن البته بگم شانسی که من آوردم، معلم پسرم بهترین معلم پیش مدرسه بود. اما تو کلاس اول من خیلی وقتا این موضوع رو احساس می کردم خصوصا اول سال که فشار روی بچه ها بیشتره. البته چون محیط شاده بچه ها خیلی شاکی نمی شن اما به عنوان یک مادر این مسئله جدیه.
در مورد رهیار متاسفانه منم نه تنها نتونستم توی مدرسه رو ببینم بلکه با یه مسئول درست و حسابی هم نتونستم ملاقات کنم ببینم چطور آدمی هستند. باید منتظر شد. اینم بگم که دبستانشون تا یک ربع به 3 هست.
اما منم از ساختمون و نظم و تمیزی خیلی خوشم اومد.
در مورد موسیقی و کامپیوتر و فوق برنامه ها هم باهات موافقم با این کلاس اون کلاس بردن بچه هم به شدت مخالفم. فقط در مورد زبان دلم می خواد از سن کم پایه های قوی داشته باشه. حالا هم که فرانسه رو شروع کرده حیفم میاد ولش کنه اما در مورد بقیه چیزا اگه مدرسه نداشته باشه اهل بیرون کلاس بردن نیستم. فقط در مورد اینکه گفتی رهیار سطح بالا کار میکنه و روی تیزهوشان و المپیاد تمرکز داره یک کم ترسیدم. راستش دلم نمی خواد تو مدرسه بمباران اطلاعاتی بشن چون به هر حال بهشون فشار میاد. اگه یه کارای مفرح هم انجام بدن بد نیست.
در مورد نیما یوشیج پیشنهاد می کنم خودت بری ببینی. من وقتی برای پیش پسرم دنبال مدرسه می گشتم (2 سال پیش) رفتم اونجا. اصلا از رفتارشون با بچه ها خوشم نیومد. خودشون خیلی به نظمشون پز می دادن . وقتی بچه ها داشتن می رفتن سر کلاس صحنه ای از برخورد ناظم و مدیر با بچه ها دیدم که به نظرم مصداق واقعی تخریب شخصیت بود. به نظر من دستیابی به دیسیپلین به قیمت خورد کردن و له کردن بچه ها خیلی وقته که باطل شده. اما خوب شاید الآن فرق کرده باشه. اگه رفتی پیشنهاد می کنم رو این موضوع بیشتر دقت کنی.
برای رهیار پیش ثبت نام کردی؟