پیش دبستانی ها و دبستان های مناطق تهران

زهره خانم گل
ممنونم از مطالبی که نوشته بودی. در مورد سؤالی که پرسیدی باید یک کم زیاد توضیح بدم. راستش همونطور که قبلا گفتم پسر من از پارسال که پیش می رفت فرهنگ سعادت رفته. علت اینکه حالا دلم می خواد مدرسه اشو عوض کنم اینه که مدیران مجموعه از نظر مدیریت خیلی بی تجربه هستند. راستش اول که من بعد از کلی پرس و جو و وسواس فرهنگ سعادت رو انتخاب کردم جوونی کادر مدیریت رو یک حسن می دیدم. اینکه مدیر بخش پیش دبستانی و اول (شعبه 1) خیلی خوب و جوون و مهربون بود برام یک حسن مهم بود. انصافا هم بچه ها دوستش دارند و با بچه ها خیلی رفتار خوبی داره اما خوب اینا کافی نیست. یه مدیر خوب می تونه جوون و مهربون باشه اما مدیریت هم بلد باشه. پرسنلش ازش حساب ببرن. بتونه به زیردستاش جهت بده هدف بده هدایتشون کنه پیشرفتشون بده اما حقیقت اینه که حالا که دو سال می گذره می بینم این قضیه یه روی دیگه هم داره و شاید این روی سکه مهمتر باشه. اونم اینه که وقتی مدیریت ضعیف باشه انتخاب کادر و مدیریتشون هم ضعیف میشه. تو فرهنگ سعادت هم این قضیه مشهوده و علت اصلی نگرانی من هم همینه. حالا بیشتر توضیح می دم. چیزی که من تو این دو سال دیدم اینه که معلم های خوب و حتی معاون های خوب خیلی طولانی نمی تونن با مدیریت بسازن چون همونطور که گفتم بی تجربگی مدیر باعث میشه تو مواقع خاص مثل وقتایی که معلم یو یا هریک از پرسنل مسئله ای پیدا میکنن که نیاز به دخالت مدیر احساس میشه، مدیر ناوارد برخورد درستی نمی کنه و همین باعث میشه که در بلند مدت سرخوردگی بوجود بیاد. بنابراین به عنوان یک مادر آخرای سال که میشه مدام دلم شور میزنه که آیا سال دیگه مثلا فلان معلم دوم می مونه یا نه؟ گرچه اگه این مسئله رو با مدرسه در میون بذاری هزارتا دلیل و شاهد برات میارن که مثلا فلان خانم خونه اش عوض شد دیگه نیومد. اون یکی مریض شد. اون یکی ازدواج کرد و از این حرفا اما خوب مثلا وقتی من رفتم برای اولین بار برای آشنایی با مدرسه خانمی رو به عنوان معاون ملاقات کردم و همون از پسرم آزمون گرفت که وقتی سال شروع شد اثری از ایشون تو مدرسه نبود. در حالی که یکی از عواملی که تو جذب من به مدرسه مؤثر بود همون خانوم بود که به نظرم خیلی خوب و وارد می اومد. از این قبیل موارد زیاد دیده شده تو این دو سال. یا از یه دید دیگه من یکی از نقاط قوت مدرسه رو تو انعطاف مدیراش دیدم. انصافا تو این دو سال هم خیلی انتقادپذیری هم از خودشون نشون دادن. اما همین خامی و بی تجربگی که اشاره کردم باعث شد که احساس کنم یه جاهایی از اونور پشت بوم میوفتن. یعنی انقدر به حرف پدر و مادرا گوش میکنن که گاهی باعث میشه کیفیت کارشون پایین بیاد. یه جاهایی هم سر یه مسائل خاله زنکی با اولیا درگیر میشن که خنده داره! از دید دیگه هم اگه بخوایم به چنین ضعفی نگاه کنیم بی برنامگی و بهم ریختگی سیستم کاری هست. به نظر من خود مدرسه هم همچنان درحال سعی و خطا خیلی از کاراش رو پیش می بره. این قبیل مسائل باعث میشه که ندونی اگه امسال نتیجه ی کار مدرسه خوب یا بد بود آیا سال دیگه همینطوره یا بهتر یا بدتر میشه؟ اما حالا که اینارو گفتم بذار خوبیاشم بگم. به نظر من سیستم آموزش فرانسه شون و و کادر فرانسه شون خیلی خوبند. انگلیسی شون داره بهتر میشه. سیستم آموزشی دروس اصلیشون در کلاس اول خوب بود اما به نظر من خیلی معلم ها با هم چشم و همچشمی داشتن و این مسئله رو به مامانا هم تسری دادن و همین خیلی آزاردهنده بود. تو این مورد من ضعف مدیریت رو خیلی خیلی احساس کردم. فوق برنامه های دیگه اش مثل شاهنامه خوانی و کامپیوتر و نقاشی و ... خیلی معمولی بود. ساعت طولانی مدرسه هم مزید بر علت میشد. خیلی وقتا احساس می کنم که خیلی به بچه ها دارن فشار میارن اما خوب نمی دونم که جاهای دیگه تا چه حد این مسئله هست. وضعیت ساختمون هم کاملا نقطه ی منفی داستان هست. من که اصلا راضی نیستم. همونطور که گفتی بهم ریخته، بی نظم، قدیمی و حتی گاهی کثیف هم هست. در مورد ورزش بچه ها رو می برن باشگاه انقلاب خوب این به نظر من خوب نیست. رفت و آمد برای بچه ها هم خطرناک میتونه باشه هم کلی از وقتشونو می گیره. بعد هم همه بچه های هر مقطع رو با هم می برن مثلا حدود 60 تا بچه ی کلاس اول رو با هم می برن و به همین دلیل من که فکر نمی کنم چندان کارایی داشته باشه. اینا همه رو گفتم اما راستش هنوز نمی دونم که آیا می تونم جایی رو پیدا کنم که در عین داشتن نقاط قوت فرهنگ سعادت نقاط ضعفش رو هم نداشته باشه؟ خیلی ها بهم میگن همه همینن... نمی دونم. راستش رهیار رو که رفتم دیدم ساختمونش که خیلی اصولی و درست و منظم و تمیز به نظر میرسه. تو نظرات مامانا تو وب هم که تا جایی که دیدم همه راضی بودن. خودم هم با توجه به وبسایتشون و دیگاهشون که نوشته بودند احساس کردم می دونن دارن چیکار می کنند و به نظر میرسید که مدیر توانایی داشته باشه. اما خوب هنوز اصلا مطمئن نیستم چون باید خودم از نزدیک باهاشون حرف بزنم و با مامانایی که بچه هاشون چندساله اونجا میرن صحبت کنم. اصلا نمیشه به حرف خود مدرسه اعتماد کرد. راستش خیلی برام سخته تصمیم گیری. تعریف ایران زمین و فجر دانش رو هم شنیدم اما اطلاعات خیلی کمی در موردشون دارم. راجع به اون نکاتی که گفتی رهیار تو زبان و موسیقی و ورزش قوی نیست خوب راستش من به این مسئله فکر کردم که بجه ها یک ساعت زودتر تعطیل میشن پس میشه یه روزایی که برنامه فرداشون سبکتره بردشون کلاس یا معلم گرفت. خوب فرهنگ سعادت موسیقی نداره. زبان انگلیسیشم خیلی قوی نیست. ورزش هم که خوب نیست. فقط یه فرانسه داره که رهیار نداره که اونم میشه معلم گرفت. از نظر هزینه هم من پرسیدم رهیار گفت امسال 2700 به علاوه 600 ناهار بود که فرهنگ سعادت یه چیزی حدود 1.5 میلیون گرونتره. در طول سال هم گرچه مدرسه پولی از ما نخواست اما معلم کلاس اول یه سری خرجایی رو دستمون گذاشت که حدود 300 تومن آب خورد که البته ظاهرا روتین مدرسه بود این کارا.
...چقدر حرف زدم! امیدوارم اطلاعات کافی بهت داده باشم. بازم اگه سؤالی در مورد فرهنگ سعادت داشتی درخدمتم.