آزیناز عزیز
جمعیت مدرسه کم است بنابراین تعامل تک به تک کادر مدرسه با بچه ها بیشتر است، و مدیر و موسس مدرسه ارتباط نزدیکی با بچه ها و کادر مدرسه دارند.
حیاط بزرگ مدزسه و کادر جوان چیزی است که در کمتر مدرسه غیر دولتی (غیرانتفاعی) این روزها پیدا می کنی، شاید نظم و ترتیب " ظاهری" مدارس به نام رو این جا نبینی، از تقویم اجرایی و یک سری "قرتی بازی" مدرسه های اسم و رسم دار این جا خبری نیست! ولی بچه ها خوش حال هستن! به کسی برچسب زده نمیشه، بچه ها پز ماشین بابا و آخرین مدل آیفون و کفش آن چنانی رو به هم نمی دن چون مدیر مدرسه به خوبی این مسئله رو مدیریت کرده! وقتی بچه ها به سن بلوغ و هزار و یک مسایل اون می رسن براشون کلاس آموزشی گذاشته میشه مسایل به زبون خودشون براشون توضیح داده میشه، باز در نگاه اول از کلاس های آموزش خانواده و جلسا مشاور پرطمطراق خبری نیست!!!
همه این ها رو تکرار می کنم چون سال ها در مناطق به اصطلاح "بالای شهر" در مدارس به اصطلاح " به نام" یا زندگی کردم یا دختر بزرگم که الان کلاس هقتم هست اون جا مهد و مدرسه رفت یا دوستان و آشنایان به این گونه مدارس رفتند، خودم درس های سختی گرفتم، خصوصا که در برهه ای از زندگی شخصی دچار بحران های سختی هم بودم
این مدرسه با کمترین ادعا، بی هیچ قرتی بازی بچه ای با سلامت روحی!!! ( در شرایطی که خودش در بحران بود) برای من تربیت کرد! من دست خواهران ملایی رو می بوسم! به ترافیک تهران و اعصاب داغون خودم لعنت می فرستم !!!! وگرنه این یکی دخترم هم بی هیچ فکری در آتیه سازان ثبت نام می کردم و مطمئن بودم با هوش و استعدادی که داره دختر موفقی تحویل می گیرم!!! ( وای چقدر پر چونگی کردم!!!)
من الان منزلم مجیدیه شمالی هست و فقط یه پسش ثبت نام کردم اونم تو تلاش!!!! خاک عالم بر سرم!!!