ماریا مونتهسوری، پزشک و معلم ایتالیایی است. او خالق «روش مونتهسوری» برای آموزش کودکان بود و به همین خاطر جایزه یونسکو را کسب کرد. این روش در حدود ۳۰ هزار مدارس جهان تدریس میشود. او معتقد به تشویق و ترویج کودکان برای یادگیری طی مراحل کشف و تجربه بود.
مونتهسوری در ایتالیا رشد یافت و سال ۱۸۹۳ وارد مدرسه پزشکی رم شد. به خاطر زن بودنش بارها مورد آزار و تحقیر همکلاسیها و استادان قرار گرفت. زمانی که ۱۳ سال داشت وارد مدرسه فنی شد اما همه همکلاسیهایش پسر بودند و پدرش نیز با این تصمیم مخالف بود، پس از آن تصمیم گرفت که رشته پزشکی را ادامه دهد. ماریا در کلاسهای درس عملی مجبور بود به تنهایی کالبدشکافی را انجام دهد چرا که شرکت در کلاس همراه مردان با وجود جسدهای عریان برای یک زن برخلاف رسم و سنت بود. او مجبور شد برای ادامه تحصیلش در جامعه سنتی ایتالیا از پاپ تاییدیه بگیرد. ماریا علیرغم تمام موانع در سال ۱۸۹۶ به عنوان اولین زن در ایتالیا مدرک پزشکی را کسب کرد.
به دلیل پزشک بودنش با کودکان استثنایی کار میکرد و همین موضوع علاقهاش به آموزش و تحصیل را نمایان ساخت. او اعتقاد داشت که کودکان الواحی سفید نیستند بلکه آنها عنصری ذاتی و درونی دارند و این شغل معلم است که به کودکان یاری دهد که این عنصر را پیدا کند و از دیکته کردن آنچه باید باشند یا بشوند خودداری نماید. او بر یادگیری مستقل و خود-آموخته و یادگیری از همکلاسیها تاکید داشت. کودکان باید تشویق شوند تا بتوانند تصمیم بگیرند. او نخستین معلمی بود که از میزها و صندلیهایی هماهنگ با سایز کودکان در کلاس استفاده میکرد.
ماریا مونتهسوری تدریجا به فعال حقوق زنان و کودکان ناتوان تبدیل شد. در سال ۱۹۰۱ کارش را رها کرد و به تحصیلات بیشتر در روانشناسی و فلسفه آموزش پرداخت و کم کم روشهایش را در کلاسهای درس کودکان به کار بست. در سال ۱۹۰۶ از او درخواست شد تا بر آموزش کودکان با خانوادههای کم بضاعت نظارت کند. کلاس مجهز به استاندارهای روز بود اما او تصمیم به انجام تغییراتی گرفت؛ کشف کرد کودکان به کارهای عملی مثل بازی با اسباببازی بیشتر علاقه دارند. پس اگر به آنها چندین گزینه برای فعالیت داده شود، روشها و اصول مختص به خودشان را انتخاب میکنند و رشد میدهند.
در نهایت کلاسهای قدیمی را تغییر داد؛ وسایل را در ابعاد و قد کودکان ساخت و وسایل بازی بیشتری به کلاس آورد و تمرینهایی به کودکان داد که توجه و ملاحظه بیشتری به محیط و خودشان نشان دهند؛ کارهایی مثل آشپزی، ژیمناستیک، مراقبت از حیوانات یا فعالیتهای مثل جارو زدن و شستن و پوشیدن لباسها. مونتهسوری از ابزار سوادآموزی مانند کارتهای عکسدار با برچسب استفاده کرد و سرعت و دقت دانشآموزان را در خواندن و نوشتن افزایش داد.