مدرسه در خانه

سلام به همه دوستان. نخست متشکرم بخاطر مشارکت خوبی که دارید و از اینکه با شما هستم خیلی خوشحالم. از ابتدا شروع میکنم . پاسخ دوست خوبم خانم زهرا احمدی. :

نظر شما رو صد در صد قبول دارم. اینکه این نظر و سوالی رو که مطرح کردم دلیل بر موافقتم باهاش نیست. اصلا. مسلما کودک ما به فاکتورها و ابعاد بسیار فراتر از علم و دانش نیاز داره. فاکتورهایی که پیش زمینه موفقیتهای اتی اون در زمینه های علمیش هم هستن. درست مثل این میمونه که شما بهترنی گیاه رو از دورترین مکان بیراید و خاک خوب نداشته باشه!!!! تمام درون اون گیاه از بین خواهد رفت. مطمئنا کودک من به مدرسه دوست یابی ارتباط با همسنها تجربه تلخی و شکست رقابت با دوستان..باز شدن دید ش نسبت به جامعه و بسیار عوامل دیگر نیاز دارد. اما اینکه این موضوع را مطرح کردم بیشتر به دلیل نا امن بودن محیط های تحصیلی و نداشتن امکانات ساده از قبیل معلم خوب و دوستان خوب هستند. من اصلا معتقد نیستم که کودک باید ایزوله بشه و با افراد بد یا دارای اخلاقها و رفتارهای ناهنجار روبرو نشه. مساله من این هست که چنانچه قرار باشه خلاقیت و داشته ها و علمی که من مادر در 6 سال براش فراهم کردم به سخره گرفته بشه اونوقت چاره چیه؟؟؟ منظورم از انسانهای موفق و زمینه موفقیت اون گستردست. ببینید دیروز نخبه ای رو در اخبار دیدم که کل درسش رو در منزل خونده بود. اینکه چقدر روابط اجتماعی داشت یا در چه زمینه ای مشکل داشت رو واقعا نمیدونم اما در علم فیزیک تک بود با 23 سال سن. بچه های اقای مخملباف نمونه دیگرش هستن از این موفقها. در زمینه هنر. باز اینکه چه خصوصیات منفی و ناهنجاریهایی دارن یا ندارن هم اطلاعی ندارم. در مقابل بچه هایی رو هم دیدم که تمام مدارس خوب برو رفتن درس خوندن اما اصلا ارتباط اجتماعی خبو یندارن اعتماد به نفس ندارن عزت نفس ندارن همیشه تحت فشار والدین هستن . بچه هایی رو دیدم که والدین تمام دست نیافته های خودشونر و در اونها جستجو میکنن حتی فرصت بازی ندارن بچه هایی خمود و خسته. واقعا ملاک موفقیت چیست؟ این سوال زهرای عزیز . میتونه در هر زمینه ای موفق باشه. هنر علم..هر چیزی.
در مقابل فکر نمیکنم تمام بچ ههایی که مراحل مدرسه رو به موقع و بدون مشکل طی کردن دارای توان دفاع از خودشون باشن در جامعه. این امر نسبی هست. خیلی افراد هستن که با وجود دوران خوب تحصیلی موفقیت دفاع از حریم شخصی خودشون رو حتی ندارن. و دلیل این امر رو نداشتن فاکتورهای مناسب، الگوهای درست نداشتن محیط مناسب در منزل برای رشد خلق و خوی اجتماعی و خیلی عوامل دیگه. نیمی و در واقع بیشتر خصوصیات مثبت کودک از جمله پاک بودن ، نگاه مثبت به همه چیز ، تلاش برای رسیدن به ارزوها ، عزت نفس، اعتماد به نفس ، کنترل رفتار ، صبوری ، صداقت ، پشتکار ، روابط اجتماعی خوب ، قدرت نه گفتن ، قدرت مقابله با مشکلات ، و بسیار بسیاری موارد دیگر همه و همه در 6 سال اولیه کودک بوجود آمده و رشد میکند. توسط محیط منزل وجود مادر اول و بعد پدر آگاه و بعد محیط سالم مهد کودک. پس کودکی که تمام این موارد را بدست آورده می بایست فقط کمی در محیط مدرسه خوب و سالم قرار بگیرد و بداند از داشته هایش چگونه استفاده کند. و شاید حتی اگر مدرسه هم نرود به تمام این عوامل دست یافته است قبلا اما زمینه رشد بیشتر آن برایش مقدور نخواهد بود. منظورم این است که وقتی مدرسه ای دارای فاکتورهای خوب نباشد چه باید کرد؟ الان مدرسه ای که من برای دخترم انتخاب کرده ام از دو سال پیش در باره ان تحقیق کرده ام دو مدرسه است. یکی دو زبانه یکی عادی. هر دو دارای فاکتورهای مناسب. بین این دو نمیدانم چه کنم. در حالیکه هر روز از هر کدام خبری به گوشم میرسد. میدانید بحث من این است که یک مادر همیشه نگران است. چرا نمیدانم . حس من این است من احساس باغبانی را دارم که برای گلم هر کاری کرده ام و اکنون باید او را در زمینی بکارم. نمیدانم چه خوهد شد... نسبی است. حداقل خوشحالم تمام کارهایی که باید در این 6 سال بکنم را کرده ام تا حد توانم.

با سهراب عزیز موافقم. تجربه داشتن محیطی خوب دوستانی خوب شیطنت کردن را نمیش.د برای انهایی که در منزل درس میخوانند فراهم کرد.

تجربه حقوق اجتماعی و مهارتهای اجتماعی در مهد هم صورت گرفته است. من نگرانم تجاربی نادرست ان داشته ها را خراب کند و شاید هم نگرانیم نا بجاست.میدانم.

خانم صالحی عزیز ممنون واقعا ممنون از مشارکت شما. پاسخ تمام سوالاتتان را بالا فکر میکنم دادم. در آخر اضافه کنم من به هیچ عنوان موافق مدرسه نرفتن هیوا دخترم نیستم. فقط دوست داشتم سوال کنم و بدانم دلایل را . دلیل به وجود آمدن این سوال فقط یک ذهن جستجوگر است.
منتظر پاسخهای شما هستم.