خانمی که تقریباً در همین شرایط قرار گرفته بود برام تعریف کرد: " همسرم قبلاً شرکت موفقی داشت، اما با مشکلاتی که بهخاطر تحریمها و محدودیتهای اقتصادی پیش اومد، درآمدمون بهشدت افت کرد. دخترم تا دبیرستان و پسرم تا کلاس سوم دبستان در مدرسه غیردولتی درس خوندن، ولی هزینهها دیگه واقعاً قابل پرداخت نبود و مجبور شدیم به فکر مدرسه دولتی بیفتیم. راستش برای ما فقط بحث شهریه نیست؛ نگران کیفیت آموزش، میزان توجه معلم به بچهها و محیطی هستیم که قراره هر روز توش باشن."
اگر بخوام سه معیار برای انتخاب مدرسه بگم، اول از همه **معلم خوب و مسئولیتپذیر**، دوم **توجه به وضعیت درسی و روحی دانشآموز** و سوم **محیط امن و مدیریت درست مدرسه** است. امکانات و کلاسهای فوقبرنامه هم مهماند، اما به نظرم اگر این سه مورد نباشه، حتی مدرسهای با امکانات زیاد هم نمیتونه انتخاب خوبی باشه.
دوست دارم بدونم خانوادههایی که از غیردولتی به دولتی رفتن، در عمل چه تجربهای داشتن. آیا نگرانیهاشون درست از آب درآمده یا تونستن مدرسه دولتی خوبی پیدا کنن؟