به نظرم نکته مهم اینه که خیلی از خانوادهها لزوماً به خاطر نارضایتی از مدرسه غیردولتی به فکر مدرسه دولتی نمیافتن؛ گاهی شرایط اقتصادی دیگه اجازه ادامه نمیده. من خودم فکر میکنم قبل از هر قضاوتی باید دید یک مدرسه چقدر میتونه کیفیت آموزش و توجه به دانشآموز رو حفظ کنه. البته نگرانی درباره محیط مدرسه و نحوه برخورد معلمها هم کاملاً قابل درکه. کاش تجربه خانوادههایی که این تغییر رو انجام دادن هم مطرح بشه تا ببینیم در عمل چه تفاوتهایی وجود داشته و بچهها چطور با محیط جدید کنار اومدن.