حکایت پیرمرد و دزد که بیانگر حفظ مال حلال از سمت خداوند است.
در گذشته هاي دور هنگامي كه افراد براي سفر كردند باز مي شدند به دليل نبودن اسباب مناسب سفر مانند هواپيما و يا ماشين مطمئناً خطراتي آن ها را تهديد مي كرده است ، يكي از اصلي ترين خطرات دزدهاي غافل بوده اند كه شبانه به كاروان ها حمله كرده و تمام اموال آنان را به سرقت مي بردند، يكي از حكايت هاي قديمي پيرمردي را نقل مي كند كه وقتي به همراه دوستان و خويشان خود به سفر مي رفت به جاي اينكه مانند هم سفران خود تا صبح بيدار بماند و از اموالش مراقبت نمايد به عبادت و سپس خواب مي پرداخت و هنگامي كه از وي مي پرسيدند چرا از اموالتان محافظت نمي كني، مي گفته است كه من اموالم از راه حلال به دست آمده و خمس آن ها را پرداخت كرده ام ، بنابراين مطمئنم دزد آن ها را نخواهد برد.
يك شب هم سفران وي براي اينكه او را اذيت نماينده تمامي وسايلش را به جايي ديگر در بيابان برده و بر روي آن با خار و خاشاك پوشاندند و هنگامي كه به اموال خود برگشتند تا از آن ها مراقبت نمايند دزدان به آن ها حمله كرده و حسابي كتكشان زدند و تمام اموال آن ها را به سرقت بردند، هنگامي كه پيرمرد صبح از خواب بيدار شد ديد تمامي افراد دست و پا شكسته و سرهاي آن ها خوني است ، از آن ها پرسيد چه اتفاقي افتاده و در جواب هم سفران هشت به وي گفتم كه ديشب تمام اموال ما را دزد برد، پيرمرد گفت مطمئناً اموال من را دزد نبرده است ، در آن هنگام آن ها جريان مخفي كردن وسايل وي را برايش تعريف كردند.
