داستان آموزنده و کوتاه

لئوناردو باف يک پژوهشگر دينى معروف در برزيل است. متن زير، نوشته اوست ...
در ميزگردى که درباره «دين و آزادى» برپا شده بود و دالايى‌لاما هم در آن حضور داشت، من با کنجکاوى، و البته کمى بدجنسى، از او پرسيدم : « عالى جناب، بهترين دين کدام است؟ »
خودم فکر کردم که او لابد خواهد گفت : «بودايى» يا «اديان شرقى که خيلى قديمى‌تر از مسيحيت هستند.»
دالايى‌لاما کمى درنگ کرد، لبخندى زد و آنگاه گفت : «بهترين دين، آن است که از شما آدم بهترى بسازد.»
من که از چنين پاسخ خردمندانه‌اى شرمنده شده بودم، پرسيدم : «آنچه مرا انسان بهترى مى‌سازد چيست؟»
او پاسخ داد :
«هر چيز که شما را دل‌رحم‌تر، فهميده‌تر، مستقل‌تر، بى‌طرف‌تر، بامحبت‌تر، انسان دوست‌تر، با مسئوليت‌تر و اخلاقى‌تر سازد. دينى که اين کار را براى شما بکند، بهترين دين است»
به نظر من پيامى که در پشت حرف‌هاى او قرار دارد چنين است :
دوست من! اين که تو به چه دينى اعتقاد دارى و يا اين که اصلاً به هيچ دينى اعتقاد ندارى، براى من اهميت ندارد. آنچه براى من اهميت دارد، رفتار تو در خانه، خانواده و در کل جهان است. بیاد داشته باش، عالم هستی بازتاب اعمال و افکار ماست.