بیاید از خاطرات اولین ها مون بگیم..

 بیاید از خاطرات اولین ها مون بگیم..مثلا اولین زایمان ، اولین دندونی که افتاد ، اولین باری که پری خانم اومد خونتون   ، اولین روز مدرسه و... اولین های گفتنیه دیگه

چه فکره خوبی کردی

چرا می خند؟

خوب می خوام از خاطره ی اولین باری که پری خانم اومد بگم

ای داد بیداد

آخه داستانیه واسه خودش

پس بگو

خانمی که شما باشی..من کلاس دوم راهنمایی بودم ، سر کلاس ریاضی نشسته بودیم معلممون هم آقا بود.
آقای معلم منو صدا کرد که بیام پای تخته که تمرین حل کنم . من تا بلند شدم بغل دستیم دید که پشت مانتوم که طوسی بود گل گلی شده ، این شد که بغل دستیم منو گرفت و نشوند .
گفتم چرا اینجوری می کنی؟؟
گفت پشتت گل گلی شده..
وااای منو می گی از خجالت سرخ شدم
حالا هی معلم می گفت پاشو بیا...هی من می گفتم نمیااام
خلاصه آقا معلم عصبانی شد و یه نمره منفی بهم داد

ای بابا بگردم چی زجری کشیدی

حالا گوش بده داستان بامزه ترم میشه.....

خوب

خانم زنگ تفریح خورد منم گریه کنون رفتم دفتر مدرسه و جریانو به ناظم گفتم و ناظم زنگ زد به خونمون که مامانم بیاد و برام لباس بیاره...از قضا فقط داداش غیرتی من خونه بوده...
خانم ناظم به داداشم میگه : مادرتون خونس؟ من ناظم مدرسه ی آسیه هستم.
داداشم میگه : نه نیست . کاری هست به من بگید
ناظم میگه : نه نمی شه . یه مسئله ی خانومانس!!
داداش منم یهو فکر می کنه که منو با پسر دیدن و الان ناظم می خواد اینو به مامانم بگه !!!
این میشه که بلافاصله زنگ می زنه اداره ی بابام و میگه چه نشسته ای که معلوم نیست آسیه چی کار کرده که ناظمشون دیده و زنگ زده خونه! تازه به ما هم نمی گن و فقط می خوان به مامان بگن که ما آسیه رو دعوا نکنیم!

خلاصه بابای منم ناراحت و نگرون پا میشه میاد مدرسه....

از اون ورم مامانم میرسه خونه میفهمه که از مدرسه زنگ زدن و با ناظممون تماس میگیره و با لباس میاد سمت مدرسه که اونجا میبینه بابامم اوومده....

خانم چشمت روز بد نبینه . حالا من دم دفتر وایستادم هی بابام میگه بیا پایین من مثله این خلاف کارا وایسادم گریه می کنم و می گم نمیام نمیام....تا مامانم اومد.....خلاصه مامانم در گوش بابام میگه جریان چیه و بابام میره تو ماشین میشینه تا ما بریم

حالا باز تا اینجا هیچی وقتی نزدیک خونه شدیم دیدم داداشم عصبانی سر کوچه وایستاده .....

دم در خونه مگه روووم میشد پیاده شم ... هی داداشم میگه تا نگید چی شده نمیام توو خونه ....

خلاصه که فقط خواجه حافظ شیرازی نفهمید که خاله پری مهمونم شده

نمی دونی چقدر خجالت کشیدم . اما حالا یادم میوفته کلی می خندم

سلام دوستان
وااای آسیه خاطرت خیلی خنده بود.
الانم داداشت همونطوریه؟

سلام .... نه بابا تویه سنی خیلی اینجوری بود الان دیگه نرمال شده

حالا من خاطره ی اولین باری که دچار شکستگی شدم رو تعریف می کنم اما مطمئنا به بامزگی خاطره تو نیست آسیه

خیلی کوچیک بودم و شیطون . برای خاکسپاری داییم رفته بودیم بهشت زهرا و با بقیه بچه های هم سن و سال خودم داشتیم واسه خودمون بازی می کردیم که اون اطراف یه آقای عقب مونده ی ذهنی بود که سیگار و آدامس و کلاب و ازین چیزا می فروخت.
بچه ها گفتن کی ازین نمی ترسه؟
من گفتم : من !
بچه ها هم گفتن اگه نمی ترسی برو کنارش وایسا
منم با وجود اینکه می ترسیدم و سعی می کردم به روی خودم نیارم رفتم سمتش. اما اون تا دید من دارم بپر بپر کنون می رم سمتش شروع کرد به دو فرار کردن.
منم نمی دونم چرا خوشم اومدو گذاشتم دنبالش
هی اون بدو من بدو
تا این که یهو حس کردم داریم خیلی از جای اول دور می شم . یه نگاه به پشتم کردم ببینم چقدر دور شدم بعد که رومو برگردوندم دیدم آقاهه وایساده و یهو پخ کرد تو صورت من . منم ترسیدم و افتادم سرم خورد به یه آهنی که بالای یه قبری بود و سرم شکست.

نتیجه ی اخلاقی:
1. با بچه های هم سن و سالتون کل کل نکنید
2. دنبال کسایی که دچار عقب موندگی ذهنین ندوید . چون کاملا غیر قابل پیش بینین. (اونا آدمای بی آزارین اون موقع هم حتما خیلی بچه های دیگه اذیتش کرده بودن که وقتی دید من با سرعت میرم طرفش فکر کرده بود که منم می خوام اذیتش کنم!)