بی‌توجهی اختلالی است که تشخیص آن نیازمند دقت است.
والدین و مربیان کودکان بی‌توجه باید سعی کنند تا با تشخیص مناسب و به هنگام این اختلال از بروز هرگونه مشکلی که به دنبال این اختلال ظاهر می‌گردد،جلوگیری کنند.
امروزه به منظور تشخیص این اختلالات از آزمون‌های رواشناختی مختلفی استفاده می‌شود.
تمامی این آزمون‌ها در بخش روانسنجی مرکز آتیه انجام می‌شوند؛ می‌توان گفت که آتیه تنها مرکزی است که از بیشتر آزمون‌های به روز و معتبر در تشخیص اختلالات استفاده می‌کند
موضوع امرووووووززز : مجوزی برای موفقیت تحصیلی
گاهی اوقات علی‌رغم تمام تلاش‌های والدین،فرزندان انگیزه کافی برای درس خواندن ندارند و یا در حین انجام تکالیف از تمرکز کافی برخوردار نیستند.
فرآیند یادگیری بدون تمرکز حواس و توجه لازم،نمی‌تواند انجام پذیرد.بسیاری از دانش‌آموزان علی‌رغم اینکه از ظرفیت هوشی متوسط یا بالاتر برخوردارند، صرفا به لحاظ اینکه دامنه توجه آنها فوق‌العاده اندک است،قادر نیستند به‌گونه‌ای که انتظار می‌رود توفیقات چندانی در یادگیری مطالب و پیشرفت تحصیلی داشته باشند.
در واقع،«اختلال در توجه»امروزه از شایع‌ترین اختلالات رفتاری در بین دانش‌آموزان به‌ویژه در سنین دبستان محسوب می‌شود. همواره بسیاری از والدین دانش‌آموزان و معلمان مدارس احساس نگرانی خود را از کم‌توجهی یا بی‌توجهی بعضی از کودکان اعلام داشته و طالب مشاوره،راهنمایی و کمک هستند.
-> یکی از ویژگی‌های مورد توجه در کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری، حواس‌پرتی آنان بوده است.
کودک مبتلا به ناتوانی یادگیری که دچار حواس‌پرتی است نمی‌تواند حواس خود را بیش از چند دقیقه بر یک فعالیت متمرکز کند و توجه وی به آسانی به محرک‌های نامربوط به فعالیت منحرف می‌شود.
کودک حتی زمانی که از مساله آگاه است درمی‌یابد که تمرکز داشتن بر یک کار بخصوص برایش فوق‌العاده دشوار است.
ویژگی حواس‌پرتی در کودکان مبتلا به ناتوانی یادگیری، احتمالا در همه درس‌ها در مدرسه مورد توجه قرار می‌گیرد.
فرآیند توجه و تمرکز در کودکان به تکامل سیستم عصبی،حواس و.. بستگی دارد
با گذشت زمان،کودک انسان یاد می‌گیرد که اشیا و امور را بهتر و صحیح‌تر ادراک کند و نیز می‌آموزد که محرک‌های بیشتری را درک نماید.
همچنین با رشد کودک میزان دقت و توجه او به امور زیادتر می‌شود و مطالب بیشتری را مورد بررسی و مطالعه قرار می‌دهد و چه بسا به موضوعات ویژه‌ای علاقمند می‌گردد.
تشخیص علت کم‌توجهی در کودکان بهتر است در تیم توانبخشی و با حضور متخصصان و کارشناسان صورت گیرد.
سپس هریک از روش‌های دارو درمانی،روانشناسی، کاردرمانی و گفتار درمانی وارد عمل خواهد شد.
دکتر رضا رستمی : توجه انواع مختلف دارد،کوتاه‌مدت و بلندمدت.برخی از افراد ممکن است توجه کوتاه‌مدت خوبی داشته باشند اما در توجه بلندمدت ضعف داشته باشند.خیلی از دانش‌آموزان در توجه کوتاه‌مدت مشکل دارند و به همین دلیل در یادگیری ضعف دارند.انواع دیگری از توجه نیز وجود دارد؛ توجه بینایی و شنوایی.بعضی ممکن است دیدن خوبی نداشته باشند اما شنیدن خوبی داشته باشند.مثلا ممکن است فردی هر چه به او گفته می‌شود را خوب متوجه نشود اما اگر خود او بخواند متوجه شود.نکته دیگری که در مورد توجه وجود دارد این است که توجه همیشه کم نیست.برخی مواقع توجه به صورت غیرمعمول زیاد است که می‌تواند به درس خواندن آسیب برساند، به این صورت که فرد آنقدر به چیزی توجه می‌کند که نمی‌تواند به سادگی توجه خود را از آن بردارد.مثلا به خط،یا به یک کلمه به صورت وسواسی توجه می‌کند. ما به این افراد می‌گوییم«بی‌توجه‌های باتوجه وسواس‌گونه».این افراد عملا توجه غیرمعمول به یک موضوع دارند.مثلا معلم می‌گوید که بابا آب داد.او آنقدر به این آب توجه می‌کند که نمی‌تواند به جمله بعدی برود.
در خصوص توجه کوتاه‌مدت و بلندمدت هم، اگر بخواهیم در کلاسی دوساعته مطلبی را یاد بگیریم نیاز به توجه بلندمدت داریم. توجه کوتاه‌مدت حواس‌پرتی‌هایی هست که به صورت مکرر سراغ کودک می‌آید.مثلا معلم دارد مطلبی را پای تخته می‌نویسد اما کودک مشغول حرف زدن است.این تغییر توجه از گفتن به نوشتن و از نوشتن به گفتن،نیاز به توجه کوتاه‌مدت دارد.
>>>>>>>>>>>>> خودسنجشی توجه
زیاد می‌شنویم که کسی بی‌توجه است، دقت ندارد،بیش‌فعال است،اما معمولا شناخت صحیحی از این کلمات نداریم واقعا بی‌توجهی چیست؟چطور می‌توان گفت کسی بی‌توجه یا بیش‌فعال است؟
بی‌توجهی
عدم توجه حداقل در سه مورد از موارد زیر در رفتار کودک یا دانش‌آموز مبتلا قابل مشاهده است:
1-در اغلب مواقع در تمام کردن کارهایی که خود شروع نموده است،با شکست و ناکامی مواجه است
2-غالبا به نظر می‌رسد که به موضوع موردنظر گوش نمی‌دهند.
3-همواره به آسانی آشفته و دچار حواس‌پرتی می‌شود.
4-در تمرکز حواس روی تکالیف مدرسه و یا کارهایی که نیاز به توجه جدی دارد،با مشکل مواجه است.
5-در انجام فعالیت‌های مربوط به بازی نیز با مشکل روبه‌رو می‌شود.
برانگیختگی سریع
در کودکی که دچار اختلال کمبود توجه است،حداقل سه مورد از موارد زیر قابل ملاحظه است:
1-اغلب قبل از فکر کردن کاری را شروع می‌کند.
2-به‌طور افراطی از یک فعالیت به فعالیت دیگری می‌پردازد.
3-بدون آن‌که از نظر شناختی اختلالی داشته باشد،در نظم دادن به کار با مشکل مواجه است.
4-نیاز به نظارت و سرپرستی مداوم دارد.
5-دایم در کلاس فریاد می‌زند.
6-تحمل رعایت نوبت در بازی‌ها و فعالیت‌های گروهی ندارد.
بیش‌فعالی
اختلال کمبود توجه می‌تواند همراه با بیش‌فعالی و یا بدون آن مورد تشخیص واقع شود.کودک مبتلا حداقل دو ویژگی از ویژگی‌های زیر را دارا خواهد بود:
1-مرتب این طرب و آن طرف دویده،از روی چیزهای مختلف بالا می‌رود.
2-نمی‌تواند آرام و ساکت بنشیند،مرتبا وول خورده،بی‌قراری و ناآرامی از خود نشان می‌دهد.
3-قادر نیست برای مدتی در جای ثابت بنشیند
4-به هنگام خواب نیز مرتب به این طرف و آن طرف می‌چرخد.
5-همیشه در حال حرکت و انجام کاری است و قرار ندارد،گویا به وسیله موتوری حرکت داده می‌شود.
>>>>>>>> چگونه والدینی موثر باشیم
در این خصوص می‌توان به چند مورد اشاره کرد از جمله اینکه:
-به جای اینکه شما برای فرزندتان مطالبی را بخوانید و او گوش کند بهتر است جایتان را عوض کنید.دانش‌آموزانی که در منزل و برای والدین به خواندن کتاب،مجله،روزنامه و...می‌پردازند در مدرسه عملکرد بهتری دارند.
-وقتی دانش‌آموز مطلبی را برایتان می‌خواند درباره چگونگی و مفاهیم آن با وی گفتگو کنید تا درک مطلب و تفکر او نیز تقویت شود.
-از تلویزیون به نحو مطلوب استفاده کنید.بررسی‌ها نشان می‌دهد کارایی دانش‌آموزانی که هرروز به مدت چند ساعت متوالی پای تلویزیون می‌نشینند به مراتب کمتر از افرادی است که در نهایت روزی دو ساعت تلویزیون می‌بینند.پس برنامه‌ریزی صحیی برای تماشای تلویزیون داشته باشند،در ضمن انتخاب برنامه‌های تلویزیونی و محتوای آنها نیز باید به دقت و با نظارت شما انجام شود.
-برای کمک به فرزندان یک برنامه‌ریزی درسی منظم داشته باشید تا هرروز سر ساعات مشخص به انجام تکالیف خاص بپردازد و شما نیز طبق برنامه معین شده در زمان‌های مشخص به او کمک می‌کنید نه اینکه مرتب و در هر درسی شما را صدا بزند تا کنارش باشید و با او درس‌ها را مرور کنید.برای مثال هفته‌ای سه روز سر یک ساعت معین به او کمک کنید.
-با مدرسه و معلمان در تماس باشید.منتظر نباشید تا از طرف مدرسه برای شرکت در یک جلسه خاص دعوت شوید.با معلمان در تماس باشید تا بدانید فرزندتان در چه دروسی قوی‌تر و در کدام دروس ضعیف‌تر است که در برنامه‌ریزی‌های منزل وقت بیشتری را برای از میان بردن نقاط ضعف اختصاص دهید.
-زمانی را برای گفتگو و نه سوال و جواب‌های گزارشی و خسته‌کننده با دانش‌آموز اختصاص دهید.براساس آمار بیش از 27 درصد از دانش‌آموزان تمایل دارند درباره مسایل مختلف که بعضی نیز لزوما درسی نیستند و شاید محیطی و ارتباطی باشند با والدین صحبت کنند، البته در شرایطی آرام و دوستانه نه این که دایم مورد انتقاد واقع شوند.همین مساله می‌تواند موجب صمیمیت بیشتر دانش‌آموزان با والدین شده و انگیزه آنها را به تحصیل افزایش دهد.
-برای کمک به تحصیل فرزندانتان باید از شیوه‌های معلمان در کلاس نیز آگاه باشید تا هماهنگ با آن عمل کنید.در غیر این صورت ممکن است اقدام به شیوه خودتان موجب بروز اختلاف و سردرگمی در روش‌های مدرسه شود.
-در دسترس باشید،اما در هنگام لزوم عمل کنید.متاسفانه برخی والدین به دلیل توجه بیش از حد به فرزندانشان مرتب هنگام درس خواندن به او سر می‌زنند و از او می‌پرسند صفحه چندم است و اوضاع چگونه پیش می‌رود و تمرکز او را برهم می‌زنند.کارشناسان توصیه می‌کنند که والدین در دسترس و در صورت امکان در منزل باشند،اما مشغول کارهای خود باشند تا دانش‌آموز نیز در آرامش به درس‌های خود برسد.
-می‌توانید از منابع جالب و سرگرم‌کننده غیردرسی برای کمک به فرزند دانش‌آموزتان کمک بگیرید.
در مقطع راهنمایی هفته‌ای سه ساعت برای کمک به انجام تکالیف دانش‌آموزان توسط والدین کافی است
همکاری والدین در کمک به انجام تکالیف و مطالعه دانش‌آموزان لزوما به‌معنای موفقیت آنها در تحصیل نیست.
پس بهتر است از وقتی که دانش‌آموزان به سن نه سال می‌رسند و هنوز به دبستان می‌روند والدین آنها را به مطالعه و پیشرفت‌های تحصیلی علاقه‌مند کنند و به تدریج مسولیت‌های درسی را به عهده خودشان بگذارند تا اینکه پا به پای آنها و در کنارشان درس‌ها را مرور و تمرین کنند
اولین مرور بعد از مطالعه،42 ساعت بعد از اولین یادگیری است.
یک هفته بعد،باید برای بار دوم،مطلب را مرور کنید
اما یک ماه بعد،دوباره باید مطلب موردنظر را مطالعه کنید
و آخرین مرحله، چهار ماه بعد است.
اگر مرحله‌های مرور را به‌طور دقیق اجرا کنید،مطمئن باشید که مطلب برای همیشه در(حافظه بلندمدت) شما باقی خواهد ماند.
چهار دلیل عمده وجود دارد که داوطلبان،مطلب‌ها را به خوبی یادآوری نمی‌کنند،که در اینجا آنها را مورد بررسی قرار می‌دهیم:
عدم رعایت واحد زمانی مطالعه
در هر واحد زمانی مطلب‌های ابتدایی و انتهایی در هر واحد مطالعه،بهتر یادآوری می‌شوند. بنابراین باید مطالعه را از نظر زمان در حدود 57 تا 09 دقیقه انتخاب کنیم تا مطلب‌های بیشتری را یادآوری کنیم.
عدم مطالعه درس هرروز در همان‌روز
داوطلبانی که در حال تحصیل هستند یا در برخی از درس‌ها به کلاس می‌روند،باید درس‌های داده شده در هرروز را،همان‌روز مطالعه کنند،در غیر این صورت،مطلب‌ها به خوبی یادآوری نخواهند شد.
عدم رعایت فاصله‌های زمانی مرور
اگر فاصله‌های زمانی مرور،به درستی رعایت نشوند،سبب عدم یادآوری مطلب خواهند شد.
عدم دسته‌بندی اطلاعات
در سال‌های پایه،اطلاعات،حجم بسیار محدود داشتند،بنابراین با مطالعه شب آزمون، امکان مطالعه آنها در جلسه‌ی آزمون وجود داشت.فرض کنید حجم مطلب‌های سال‌های پایه به اندازه‌ی یک(کشو)باشد،یادآوری این مطلب‌ها(یعنی پیدا کردن یک مطلب از بین مطلب‌های دیگر)کار به نسبت ساده‌ای است، اما حجم مبحث‌های کنکور،بسیار زیاد است، به اندازه یک(کمد).بنابراین،یادآوری مطلبی از بین همه‌ی مطلب‌ها،کار بسیار دشواری است.اما اگر اطلاعات را به صورت دسته‌بندی شده در ذهن خود(در کمد)ذخیره کنید، یادآوری آن بسیار ساده‌تر خواهد بود.
>>>>>>>> تمرینات مربوط به پرورش حواس به منظور افزایش میزان توجه و تمرکز
پرورش حس بینایی
* از کودک بخواهید یک شی نورانی در حال حرکت را با چشم تعقیب کند.شی را در جهات مختلف به صورت صاف یا دورانی حرکت دهید(به تدریج زمان تمرین را افزایش دهید).
* از کودک بخواهید به‌طور متناوب به دو شی دور و نزدیک که شما به او نشان می‌دهید،نگاه کند(به تدریج زمان تمرین را افزایش دهید).
* شما و فرزندان مقابل هم روی زمین بنشینید،توپی را به سمت او بفرستید،از وی بخواهید پس از گرفتن توپ مجددا آن را به شما بدهد و این کار را تکرار کنید(به تدریج مدت زمان تمرین را افزایش دهید).
* توپی را به یک نخ آویزان کنید و مقابل کودک بگیرید و از او بخواهید با دو دست و بعد با یک دست(به‌طور یک در میان)به توپ بزند.
پرورش حس شنوایی
* جغجغه‌ای را به صدا درآورید و از کودک بخواهید هروقت صدا شنید دستش را بالا ببرد(در حین انجام تمرین چشم‌های کودک را ببندید)
* جغجغه‌ای را به صدا درآورید و از کودک بخواهید جهت صدا را با دست به شما نشان دهد(در حین انجام چشم‌های کودک را ببندید).
* با کودک قرار بگذارید که فعالیتی را انجام دهد و به محض شنیدن صدای سوت آن کار را متوقف کند به‌عنوان مثال در یک اتاق کودک پشت به شما راه برود و هر زمان صدای سوت را شنید بایستد مجددا با فرمان شما شروع به حرکت کند و با شنیدن صدا متوقف شود
* چند وسیله صداساز(به‌عنوان مثال سوت،جغجغه، سنتورک،شیپور و...)و از هرکدام 2 عدد تهیه کنید. این وسایل را به کودک بدهید تا مدتی با آنها بازی کند و با صدای هرکدام آشنا شود.سپس یک نمونه از وسایل را مقابل کودک بگذارید.خودتان پشت او قرار بگیرد و جفت دیگر هر وسیله را به صدا درآورید.از کودک بخواهید پس از شنیدن صدا وسیله موردنظر را نشان دهد.
: