نوجوانی دوره ی حساسی ست. این را همه می دانیم. بخش اعظم این دوران در مدرسه سپری می شود پس باید دقت داشت تا مدارسی را برای تحصیلفرزندمان برگزینیم که مسوولان نگاه درستی به حساسیتهای سنین دانشآموزان آن داشته باشند.
پس بیایید باهم نگاهی داشته باشیم به این دوره و حساسیتهای آن در مدارس.
باید نوجوانان را قادر ساخت اجزای سلامت و رفاه خود را بشناسند، وضعیت سلامت خود را محک بزنند و بدانند از چه طریق خواهند توانست به اطلاعات و خدمات مورد نیاز برای تحقق سلامت خود دست یابند. برای این کارچه جایی بهتر از مدرسه سراغ دارید؟
حضور در مدرسه به عنوان مکانی که اکثر کودکان و نوجوانان بخش عمدهای از ساعات زندگی خود را در آن سپری میکنند ، آموزش می گیرند و در این اولین روابط اجتماعی خارج از منزل به کسب دیدگاه و نگرش میپردازند از مهمترین فرصتهای پیشروی جامعه برای آموختن رفتارهای سالم است.
این فضا باوجود عواملی مانند تاثیر بسیار زیاد همسالان بر یکدیگر، الگو بودن معلمان و دبیران، آموزههایی که از طریق برنامه رسمی درسی ارایه میشود و نیز آنچه که در ساعات غیردرسی در مدرسه با عنوان فعالیتهای فوق برنامه برگزار می شود تاثیر خود را بر شکلگیری رفتار دانشآموزان میگذارد.
با توجه به حساسیت خانواده ها در این خصوص و آگاهی و اطلاعات این چنینی والدین ، مدرسه ای می تواند موفق تر عمل کند که گفتمانهای صمیمی و دوستانه بین نوجوانان در مدرسه با حضور مربیان و مشاوران بر ارتقای آگاهی نوجوانان در خصوص بلوغ و کسب تجربیات برگزار کند.
همچنین مدرسه می تواند با تنظیم و تدوین بولتن و بروشورهایی در زمینه شناخت سلامت ، بلوغ و نوجوانی به شیوه علمی و توزیع در بین دانشآموزان و یا حتی با برگزاری برنامه های مناسب ورزشی ، آنان را در مورد مراقبت های دوران بلوغ یاری دهند.
به این صورت نهاد مدرسه میتواند به محلی امن و پلهای برای رسیدن به سلامت فردی و اجتماعی دانشآموزان و در نهایت جامعه تبدیل شود.