کارتون انیمیشن جمشید و خورشید

بخواستگاري رفتن مسعود به شهر كشمير با كشتي از چين

كهن ملاح بحر بيكرانه
كه چون كشتي درون بحر دخار
سه مه كشتي در آن دريا روان بود
بطالع همعنان از بخت خوشدل
ز كشتي سوي ساحل رخت بستند
چو روزي چند آنجا ماند مسعود
از آن پس سوي مقصد شد شتابان
بسرعت راه طي ميكرد آن پير
بمقصد چون رسيد آنگاه خوشدل
برآسودند اهل او ز حرمان
ز تصديع سفر چون يافت راحت
پس آنگه بهر مطلب كرد قد راست
برسم پيشكش آورد بيرون
روان گرديد آنگه شاد و خرم
خبر چون يافت شاه معدلت كيش
ز سجده جبهه خود بر زمين سُود
ز بعد خاك بوسي گفت اي شاه
هميشه چتر دولت بر سرت باد
شهش بعد تفقّذهاي بسيار
كه اي مسعود از هر كار آگاه
چه رو داد از حوادث آنكه اين بار
درين مدّت كجا بودي چه ديدي
مي عشرت كجا كردي چنين نوش
چو ره مسعود در آن انجمن يافت
به تبليغ رسالت مصلحت ديد
روان شد جانب شه با صد آئين
اشارت شد در آندم پس بدستور
سراسر مانه را بر خواند بر شاه
بخلوت رفت شاه دانش انديش
ازو تفتيش حال شاه چين كرد
بگفتا در جوابش كاي جهانگير
نباشد همچو او در دهر شاهي
دگر شهزاده كو جمشيد نام است
بناميزد عجب زيبا جوانيست
ز وصف او چگويم كآن يگانه
جمال جانفرايش بيقرين است
شجاعت پيشه و اقليم گير است
غرض‌زا و صاف او چندان فرو خواند
بگفتا هست معلوم كه مغفور
شه با حشمتي گردون وقاريست
مرا با او مجال سركشي نيست
ترا بايد سپردن اين ره دور
كه تا جمشيد را سازد روانه
به بينم لايق داماديم هست
كنون اين داستان بشنو كه جمشيد

1









2









3









4

بيان كرد از سر شوق اين فسانه
بحكم ناخدا گرديد سيار
ز هر آفات ليكن در امان بود
رسيد از لطف حق كشتي بساحل
بشادي در لب دريا نشستند
ز تصديع سفر في الجمله آسود
روان گرديد در كوه و بيابان
كه پيدا شد سواد شهر كشمير
روانشد شاد و خرّم سوي منزل
كه ايّام فراق آمد بپايان
بخانه كردي چندي استراحت
پي ترتيب كار از جاي برخاست
متاع چين ز حّد و حصر افزون
بدرگاه شهنشاه معظّم
طلب فرمود پس مسعود را پيش
كه رسم اهل كشمير اينچنين بود
شوي باقي به تخت حشمت و جاه
جهان بر كام و طالع ياورت باد
چنين فرمود از لفظ گهربار
بيان كن از گذارشهاي اين راه
چنين دير آمدي اي مرد هشيار
كدامين شهر تا حال آرميدي
كه شد از شهر كشميرت فراموش
ز پرسشهاي او راه سخن يافت
دگر باره جبين بر خاك ماليد
بدستش داد مكتوب شه چين
كه برخواند بشه مكتوب فغفور
چو شه گرديد از مضمونش آگاه
طلب فرمود پس مسعود را پيش
دگر پرسش ز جمشيد گزين كرد
ز وصف شاخ چين سازم چه تقدير
شهي ذي شوكتي با دستگاهي
چو ماه چارده حسنش تمام است
فهيمي تيزهوشي نكته دانيست
سبق برده زخوبان زمانه
بخوبي طاق دريا چين و چين است
ز هر فهم و كمالي بي‌نظير است
كه شاه اندر جواب او فرو ماند
گذشته از شهان در شوكت و روز
ز جمشيد و فريدون يادگاريست
ضرور جنگ و كي و ناخوشي نيست
جواب نامه را بردن به فغفور
به بينم روي آن شاه يگانه
و گرنه گو بشو زين ماجرا دست
چه سان شد حال او در عشق خورشيد