نهمین جشنواره غذاهای سنتی ایرانی

 سفره ايراني سفره اي رنگين است و فرهنگ غذايي اين سرزمين نيز فرهنگي بسيار غني. اين غنا برآمده از تنوع محيط طبيعي اينن كشور مي باشد. در ناحيه هاي مختلف ايران، به تناسب امكانات موجود، غذاهاي محلي گوناگوني تهيه مي شود. ايرانيان مزه هاي جديند را بنا تركيب كردن مواد غذايي به خوبي يافته اند. زنان ايراني با شناختي دقيق از مواد غذايي و تركيب آنها با يكديگر براي غني تنر شندن هنر نه بيشتر غذاها، به بازده خوبي دست يافته اند. غذاهاي سنتي ايراني متنوع، متعادل و از نظر مواد مغذي كافي هستند بنابراين با معيارهناي تغذينه سالم انطباق دارند . با توجه به اينكه شيوه زندگي انسانها، متاثر از نحوه معيشت آنهاست، بنابراين نحوه كار و فعاليت جامعه اي كه غذاي سنتي مي خورند با شيوه فعاليت مصرف كنندگان غذاهاي فوري (Fast Food) ، تفاوت دارد.

در گذشته زنان معمولا خانه دار بودند و مردان يك شيفت كاري داشتند و بقيه اوقات خود را در خانه مي گذراندند، تعامن بنا همسنايگان نينز بيشتر بود . افراد فرصت كافي براي استراحت، غذا خوردن و تفريح داشتند اما در حال حاضر شرايط تفاوت پيدا كرده است.

در خانواده هاي امروزي زن و مرد كار مي كنند، بچه ها به مهد كودك و مدرسه مي روند. در اين شرايط اعضاي خانواده به ندرت مي توانند در كنارهم غذاي سنتي صرف كنند البته حاكم شدن اين شرايط بر جامعه منحصر به ايران نيست بلكه كشورهاي ديگنر منطقنه ماننند مصنر، تركيه، پاكستان و عربستان نيز به علت تغيير شيوه معيشت آن ها، نين وضعيتي پيدا كرده اند .

تماي به تجملات نسبت به گذشته افزايش يافته كه همين امر تلاش بيشتر مردم براي كسب درآمد را در پي داشته است در نتيجنه آنن ان بنه شيوه گذشتگان تغذيه نمي كنند با اين وجود مي توان با در نظر گرفتن تمهيداتي، مردم را به خوردن غذاهاي سنتي تشويق كرد .

مثلا براي راه اندازي رستورانهايي كه غذاهاي سنتي ارايه مي دهند مي توان امتيازاتي را در نظر گرفت. به عننوان نموننه عنوار و مالينات كمتري را نسبت به مراكز عرضه غذاهاي فوري براي آنان وضع كرد . از طرفي مي توان از راهكارهاي كه كشورهاي ديگر استفاده كنرده انند بهره برد. مثلا از زماني كه در غرب تاثير منفي غذاهاي فوري بر سلامت انسانها مشخص شده است، فروشندگان اين غذاها ملزم شده اند كنه در كنار اغذيه خود موادي ون سالاد و ميوه را به مشتري ارايه كنند تا آنها غذاي سالم تري را بخورند.

نقش تلويزيون را در تشويق مردم به غذاهاي سنتي ايراني نبايد ناديده گرفت. برنامه هاي تلويزيون نبايد بينندگان را به خوردن غذاهاي آماده ترغيب كند. به عنوان نمونه بهتر است كه شخصيت هاي يك فيلم و يا سريال هنگام سفارش غذا به جاي ساندويچ و پيتزا از رستوران، غذاي ايراني طلب كنند .