جریان ریختن سطل آب یخ

مبتکران کارزار "یه سطل آب یخ بریز رو خودت یــــــا 100 دلار کمک کن" که خود به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، یک بیماری دستگاه عصبی، مبتلا هستند، از قبل گفته بودند که هر کس به کارزار دعوت شود، اما ظرف ۲۴ ساعت یک سطل آب یخ روی خود خالی نکند، باید ۱۰۰ دلار به حساب بنیادی برای مبارزه با بیماری یادشده بپردازد. هدف از این کارزار آگاهی‌رسانی در مورد این بیماری و همچنین جمع‌آوری پول برای حمایت از تحقیقات در مورد آن است.



کسی که به کارزار دعوت می‌شود، در برابر دوربین آب یخ به سر می‌ریزد و در ادامه سه نفر دیگر را به کارزار دعوت می‌کند. البته بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده هم سطل آب به سر ریختند، هم کمک مالی کردند.

چشم

مرسی به خدا

این روزها در شبکه‌های اجتماعی، عکس‌ها و ویدیوهای زیادی از ریختن سطل آب و یخ روی سر، برای جلب توجه به بیماری"ای. ال.اس" منتشر می‌شود. این حرکت مفید و موثر است یا بی‌فایده؟
* این روزها در شبکه‌های اجتماعی، عکس‌ها و ویدیوهای زیادی از ریختن سطل آب و یخ روی سر، برای جلب توجه به بیماری ALS منتشر می‌شود.

روایت شبیه یکی از فیلم‌های والت دیسنی است. یک بیماری مخوف، افراد را درگیر خود می‌کند و آن‌ها را بشدت آزار می‌دهد. برای این بیماری، درمان یا پیشگیری وجود ندارد، و شرکت‌های داروسازی انگیزه‌ای برای تحقیق درباره‌ی آن ندارند. در میانه‌ی این تاریکی و سیاهی، قهرمان ظهور می‌کند. او یک سطل آب و یخ در دست دارد و روبروی دوربین چیزی درباره‌ی ALS می‌گوید و سطل را روی سرش خالی می‌کند. چند ثانیه‌ی آخر ویدیو، نمایشی از حرکات غیرارادی صورت و بدن، دراثر تماس با آب سرد است. این فیلم‌های کوتاه، تمام عناصر جذب مخاطب را دارند: زمینه‌ی تاریک ِ بیماری (رقت)، ورود قهرمان با سطل آب (طنز)، ریختن آب و یخ روی سر قهرمان و صداها و حرکات غیرارادی او (هیجان). به این دلیل، اصلا شگفت آور نیست که انجمن جهانی ALS توانسته است در مقایسه با پارسال، امسال هشت برابر بیشتر کمک مالی جذب کند.
با پیدا شدن حفره‌های منطقی در روایت «روی سرت آب و یخ بریز و پول بده تا ALS ریشه‌کن شود»، می‌شود توضیح سرراست دیگری را انتخاب کرد که همه‌ی اتفاق را به بطالتی در شبکه‌های اجتماعی تقلیل می‌دهد.