مشاوره روانشناسی تربیتی :
سامره : مشاور محترم سلام . من یک پسر 5.5 ساله دارم که بزرگ شده ی خارج از کشور هست و الان به دلیل شرایط باید چند سالی در ایران باشیم. از وقتی آمدیم منزوی شده در پارک با کسی بازی نمیکنه فقط با من و پدرش بازی میکنه . توی فروشگاه یا هرجای دیگه هم بچه میبینه انگار آدم فضایی دیده و دوری میکنه . در حالی که واقعا بچه ی شیطون و پرتحرک و اجتماعی ای هست . اما الان اینجوری رفتار میکنه. با توجه به اینکه هنوز شخصیتش کامل شکل نگرفته من می ترسم این تغییر مکان زندگی خیلی تاثیر بدی براش داشته باشه چطور می تونم کمکش کنم که از این حالت فاصله بگیره؟ من فکر می کردم بخاطر زبانش باشه که نمی تونه خوب فارسی حرف بزنه نظر شما چیه ؟ چه کار کنم؟
شما فکر می کنید چقدر زمان باید بهش فرصت بدم؟

با درود دوست گرامی
تغییر مکان، عموماً موجب انزوا در کودکان میگردد خصوصاً اگر این تغییر با تفاوت فرهنگ نیز همراه باشد، بهتر است از ارتباطهای درونی شروع کنید، یعنی با اقوام و آشنایان، پس از آن با رفتن به مهد کودک و ارتباط با دیگران به مرور بهتر خواهد شد.
ندانستن زبان ارتباطی نیز نقش بسزایی در این گوشه گیری دارد. که به تدریج با آموختن زبان پارسی این مشکل نیز حل میگردد ...
در پارک برای ارتباط برقرار کردن با او همراهی کنید تا روش ارتباط گیری را بیاموزد ...
شاد باشید

خیلی متشکرم
فعلا که اوضاع به همون منواله .اینهارو اجرا می کنم ببینم چطور پیش میره