
ونوس :
با سلام و تشکر بابت پاسخهای باحوصله و مفیدتون. من پسری دارم که 5 سالشه و بسیار باهوش و پرجنب و جوشه...اصولا سخت با غریبه های بزرگتر (آدم بزرگها) ارتباط میگیره ولی بعد ازمدتی که اونها را بشناسه خیلی خوب به ارتباطش ادامه میده... مشکل بزرگ من اینه که باوجود اینکه من شاغل هستم و پسرم هم از سه سالگی مهد میره ولی هنوز بسیار بسیار به من وابسته است. در کمال تعجب پسر من براحتی به مهدکودک میره و براحتی در فعالیتهایی مثل شعرخوانی و ...شرکت میکنه و خیلی مربیانش و همکلاسیهاش دوستش دارن ...ولی اگر یک روز من بخوام بزارمش مهدکودک به من میچسبه و با گریه میره سرکلاس....یا اگر با من بره مهمونی مدام به من چسبیده و پشت من پنهان میشه تا حدود یک ساعت که به قول معروف یخش آب بشه ولی مثلا اگر با پدرش یا مادربزرگش باشه اصلا مشکل چسبندگی تا این حد غیرقابل کنترل را نداره ....خواهش میکنم به من کمک کنید چون پسرم از مهرماه بابت پیش دبستانی وارد مدرسه میشه و خلاصه من مجبورم که صبحها ببرمش مدرسه...من خیلی خیلی نگرانم

با درود فراوان دوست عزیز
با توجه به شرح حالتون، پسرتان شخصیت وابسته ای ندارد، فقط نسبت به مادرش این رفتار را از خود نشان میدهد که میتواند دلایل زیادی داشته باشد:
- ممکن است از این روش برای جلب توجه شما استفاده میکند زیرا زمان کمتری با او هستید دراینصورت بهتر است در این مواقع به او تذکر دهید که مثلاً "پسرم بعد از مدرسه یا مهدکودک باز همدیگر رو میبینم" و به گریه او پاسخ شدیداً محبت آمیز ندهید زیرا این محبت باعث تشدید این رفتار میگردد.
- یا ممکن است زمانی که کوچکتر بوده به او قولی دادید که عمل نکرده اید، برای مثال: "بعد از کلاست، میام دنبالت، اما شما نرفته اید" یا "زمانی که منزل مادربزرگ بوده اید بدون اینکه به او بگویید تنهایش گذاشته اید و برای خرید خانه را ترک کردید" و ...! در اینصورت بهتر است هر بار که قرار است از هم جدا شوید به او توضیح کامل دهید و اگر به هر دلیلی به قولتان عمل نکردید، علتش را بگویید. و به مرور زمان این مشکل نیز حل خواهد شد.
پیروز باشید