مشاوره آموزشی

میخواهم با دقت باشم !



اصطلاح بی‌دقتی را زیاد شنیده‌اید و شاید زیاد هم به کار برده‌اید. گاهی اوقات بی‌دقتی لفظی است برای توجیه خرابکاری‌های جلسه‌ی امتحان ولی واقعیتی است که وجود دارد و تحت تأثیر عوامل بسیاری است.

هر کدام از این عوامل هم راه درمانی دارد، بنابراین آن‌ها را با هم بررسی می‌کنیم:

یکی از علت‌های بی‌دقتی عجله کردن است. دانش‌آموز وقتی به سؤالات می‌رسد می‌خواهد همه را سریع جواب دهد یا سریع حل کند تا ببیند سؤال بعدی چیست و با اعتمادبه‌نفس کامل اولین گزینه‌ای را که شبیه جواب است انتخاب می‌کند و بعد از آمدن جواب‌ها می‌بیند که یک نکته‌ی جدید را جا انداخته و بعد از امتحان با خودش می‌گوید: «بلد بودم اما بی‌دقتی کردم!»

اشتباه در محاسبات هم جزئی از عجول بودن است.

اما راهکار این است که سر جلسه‌ی امتحان طمأنینه و آرامش داشته باشید و با در نظر گرفتن زمان، شروع به پاسخ‌گویی سؤالات کنید. محاسبه‌ی زمان برای پاسخ‌گویی به گونه‌ای است که پاسخگو بتواند خوب بخواند و جواب دهد.

یکی دیگر از عوامل بی‌دقتی اعتمادبه‌نفس خیلی بالاست که اصولاً در پاسخ‌گویی به سؤالات آسان بیش‌تر است. هنگامی که سؤال آسان است دانش‌آموز اعتمادبه‌نفسش بالا می‌رود و به خود غره می‌شود که می‌تواند تمام سؤالات را به‌درستی حل کند. این کار باعث می‌شود از دقتش کم شود و نتواند نکات پنهان در سؤال را خوب درک کند و جواب درست بدهد.

راهکار این مشکل این است که باید سعی کنید به همه‌ی سؤالات به یک چشم نگاه کنید. وقتی به آسان‌ها می‌رسید توجهتان را بالا ببرید و ژست پیروزی به خود نگیرید بلکه بدانید این سؤالات آسان هستند و احتمال خطا در آن‌ها بیش‌تر است و باید بیش‌تر به آن‌ها توجه کنید.

یکی از عوامل دیگر، پرش چشم است. پرش چشم خود عواملی دارد که حس کنجکاوی هم یکی از آن‌هاست.

برای رفع این مسئله بهتر است برای جلوگیری از پرش چشم با مداد خطوط را دنبال کنید و روی نکات صورت مسئله تأکید داشته باشید. کلا بدانید که هر کلمه‌ای که در صورت سؤال آمده می‌تواند مهم و کلیدی باشد و باید به آن توجه کرد.

اگر فکر می‌کنید در دنبال کردن خطوط مشکل دارید و چشمتان هماهنگ نیست با انجام تمرین‌هایی در این زمینه مهارت خود را افزایش دهید.

بادقت بودن ارثی نیست بلکه مهارتی است که با تمرین و ممارست می‌توان آن را به دست آورد.