برای این‌که در کارهای‌مان موفق باشیم باید برنامهریزی درست داشته باشیم. یکی از کارهایی که در حال حاضر نیاز به برنامهریزی دقیق و منظم دارد، درس خواندن است.
گاهی شاهدیم که برخی از دانش‌آموزان به دنبال مشاوری خوب برای برنامهریزی درسی هستند، بدون این‌که هیچ سابقه‌ای از توان مطالعاتی خود داشته باشند. وقتی پرس‌وجو می‌کنیم می‌گویند که اگر کسی برای‌شان برنامهریزی کند، آن‌ها اجرا خواهند کرد؛ اما اگر خودشان برنامهریزی کنند اجرا نمی‌شود. علت عدم اجرای برنامهریزی در این نیست که چه کسی آن را انجام می‌دهد، بلکه در نگاه به گذشته و در نظر گرفتن توان مطالعاتی‌شان است. این گروه بدون مکتوب کردن حداقل یک هفته برنامه‌ی مطالعاتی و بدون شناخت از خود، می‌خواهند سنگ بزرگی را بلند کنند که طبیعتاً توان آن را ندارند.
دانش‌آموزی که نمی‌داند در هفته چند ساعت درس خوانده یا ساعت مطالعه‌ی او مثلاً در درس فیزیک چند ساعت است، آیا می‌تواند در مورد کم یا زیاد بودن یا تغییر ساعت مطالعه‌ی خود تصمیم بگیرد؟
بهتر است قبل از این‌که به دنبال کسی باشیم که برای ما برنامهریزی کند، ابتدا شناخت کافی در مورد خودمان پیدا کنیم، سپس از مشاوری خوب برای همیاری و همکاری کمک بخواهیم تا مسیر درست را نشانمان دهد؛ نه این‌که برای‌مان تصمیم بگیرد؛ زیرا هیچ کس بهتر از ما، خودمان را نمی‌شناسد و از توان مطالعاتی و ذهنی ما آگاهی ندارد. در این‌جاست که این جمله‌ی معروف تجلی می‌کند که: «پارادوکس عجیبی است آن‌گاه که خود را همان گونه که هستم شناختم، تغییر آغاز شد.»
۱۵٫۹m
۳٫۹m
۱۰٫۵m