بیتا جان سلام. چه جالب! اتفاقا پسر منم مهد قندعسل میرفت. در مورد مدرسه فرهنگ سعادت.... مدرسه بدی نیست. رفتار پرسنل و معلمها بسیار خوبه و همینطور از نظر اخلاقی، بچه‌ها واقعا مؤدب بار میان. از نظر آموزش دروس اصلی هم خوبه (حداقل من از معلم اصلی پسرم بسیار راضی هستم) ولی.... از نظر زبان اصلا راضی نیستم. یعنی مهد قندعسل با بعضی معایبی که از نظر من داره، به لحاظ زبان انگلیسی بسیار خوبه. وقتی پسرم وارد پیش دبستانی این مدرسه شد انگلیسیش خیلی خیلی خوب بود به طوری که همه کارکنان (مدیر آموزشی، معلمهای انگلیسی و ...) معترف بودن و دائم میگفتن که زبان پسرک من خیلی خوبه. ولی طی این دو سال به جایی رسیده که الان میگه من اصلاً انگلیسی رو دوست ندارم!! یا اینکه، من فقط فارسی بلدم!! و کاملاً زده شده و در dictation و writing احساس عدم اعتماد به نفس و ناتوانی میکنه (به دلیل اینکه کاملاً بیقاعده آموزش دادن و طبق نظر معلمش خواستن که فقط شکل لغات رو حفظ کنه(!!!!) بدون اینکه خوب و درست یاد بده که چگونه حروف در هر کلمه خونده و به کار برده میشه) و.... این من رو دیوانه میکنه! بچه‌ای که انگلیسی‌اش حقیقتاً از فارسیش بهتر بود و اول انگلیسی حرف میزد و بعد فارسی، اینطور شده.
البته اینم بگم که خیلی ها میگن انگلیسی اکثر مدارس به همین صورته و متأسفانه نباید توقع بهتر از این رو داشت و باید از کلاسهای بیرون استفاده کرد. ولی وقتی بچه ساعت یک ربع به 4 تعطیل میشه و بالاخره توی خونه هم باید باهاش یک دیکته و تمرین روان خوانی و ریاضی و... هم تمرین بشه، دیگه جونی داره که عصر کلاس بیرون هم بره؟!
عزیزم من قصد دارم پسرم رو از این مدرسه بیرون بیارم بنا به دو دلیل عمده (بجز مسئله‌‌ی انگلیسی که شاید با کلاسهای تابستونی بیرون قابل حل باشه):
1) تایم خیلی طولانی مدرسه (ساعت یک ربع به 4 و از دوم به بعد 4)
من وقتی پسرم پیش دبستان یود از تعطیل شدنش تو این ساعت ناراضی نبودم، چون وقتی میومد خونه دیگه تا وقتی بخوابه یعنی ساعت 8.5-9 میتونست بازی کنه و بچگی کنه ولی الآن که کلاس اوله میبینم که وقتی باهاش دارم روزی 1.5 تا 2 ساعت کار میکنم، طفلکی بچه‌م حداکثر 2 ساعت بیشتر وقتی بازی نداره و واقعا از این بابت دلم براش میسوزه. اینم بگم که مدرسه‌شون تکلیف در مدرسه‌س. ولی خب مگه این تکلیف چقدره؟! یک صفحه کتاب کار و یک صفحه بهتر بنویسیم. اگه باهاشون توی خونه کار نکنی خوب یاد نمیگیرن. کما اینکه بعضی از مادرها که با بچه‌هاشون به اتکای این قضیه‌ی تکلیف در مدرسه (و البته راحتی خودشون) کار نمیکنن، بچه‌ها کمی دچار مشکل
هستن.
2) شهریه خیلی بالاتر از بسیاری از مدارس هم رده توی این منطقه (امسال 5 تومن بود و قطعا سال آینده روی 6-6.5 میره) . در قبال این شهریه‌ای که میگیرن کلاسهای فوق برنامه‌ی خیلی آنچنانی برگزار نمیکنن و این کلاسها صرفا یک تبیلیغ دهن پر کن هست که کیفیتی که انتطار میره (به نسبت پولی که داری میدی) ابداً نداره.
حالا اینها نظرات من بود عزیزم، خودتون هم با شرایط خودتون بسنجین و تصمیم بگیرین. متأسفانه خیلی از مادرهای همکلاسی پسرم بنا به همین دو دلیل من میخوان امسال مدرسه‌ی بچه‌شون رو عوض کنن.
و اما در مورد جای دیگه: مدرسه‌ی نور دانش توی خیابون هرمزان رو خیلی تعریف میکنن. یکی دیگه هم مدرسه‌ی برهان توی خیابون ارغوان (بلوار فرحزادی) هست که اونم خودم دارم برای پیش ثبت نامش میرم (البته نور دانش رو هم پیش ثبت نام کردم ولی احتمال اینکه میان پایه بگیره کمه) . مدرسه‌ی نیمایوشیج هم خوبه که خیلی روی درس گویا تاکید دارن و دائم آزمون مبتکران و... میگیرن. اونم ما پیش ثبت نام کردیم و منتظریم که ببینیم برای میان پایه جا باز میشه و آزمونش رو بدیم.
این سه مدرسه توجه من رو جلب کرد و با پارامترهای موردنظر من همخوانی داشت.
از دوستان عذر میخوام که انقدر طولانی نوشتم و وقتتون رو گرفتم.
۴٫۵m
۱۶٫۵m
۳٫۲m
۵٫۱m
۲۶٫۱m
۱۱٫۲m
۳٫۷m
۲۳٫۵m
۲٫۰m
۱۵٫۶m