سلام خانم صالحی عزیز. ممنون بابت تاپیک خوبتون.
من یه دختر 6 ساله دارم. خیلی مهربونه و به اندازه ی کافی اجتماعی . نه خیلی شیطونه نه گوشه گیر. تا قبل از اینکه مدرسه بره من از دهنش دروغ نشنیده بودم. همیشه اگر کار بدیم میکرد از شدت ناراحتی و عذاب وجدان گریه می کرد اما کارشم گردن می گرفت. اما این اواخر میبینم که با دروغ گفتن خودشو راحت می کنه.
جالب اینجاست که زمانی که کار بدی می کرد یا خراب کاری می کرد من و پدرش اصلا تنبیهش نمی کردیم که الان بخواد برای فرار از تنبیه دروغ بگه.
لطفا من راهنمایی بفرمایید که در همین مراحل اولیه چیکار کنم تا این دروغ گویی ادامه دار نشه؟؟!
ممنون از لطف همیشگی شما