
tiam :
سلام به مشاور گرامی مدرسه کلوب و دوستان عزیز
ازتون می خوام در مورد سوالی که دارم منو راهنمایی کنین
من دختر بسیار فعال و کوشایی دارم درسخون و مهربون و منظم اما خیلی هم جنب و جوش و شیطنت دارد که اصلا اذیت کننده نیست
نیروی محرک دختر من تشویق و پر و بال دادنه . و واقعا هم در بیشتر اکثر مواقع بخاطر فعالیت هایی که داره مستحق این پر و بال دادن هم هست. وقتی مورد بی توجهی قرار بگیره کاملا سست و بی انگیزه میشه . مساله اینجاست که در مدرسه مورد تشویق قرار نمی گرفت و حتی گاهی در مقابل خلاقیت هایی که برای ساختن کاردستی هاش به خرج میداد بی اعتنایی هم میدیده. مدرسه شون شلوغ بود و وقتی با معلم و ناظم در مورد روحیه دخترمون صحبت میکردیم می گفتن که تعداد دانش آموزا زیاده و ما نمی تونیم واسه عده ای خاص انرژی بیشتری بذاریم
ما تصمیم گرفتیم که مدرسه دخترمو عوض کنیم . الان 9 سالشه و طی این مدت تحصیل شاهد این هستیم که از شادابیش کم شده که احتمال میدیم از تاثیرات مدرسه باشه . نسبت به انجام تکالیفش رغبتی نداره و وقتی هم که انجام میده نصفه نیمه رها میکنه . بیشتر ترجیح میده تی وی ببینه .. برای اینکه دوباره دخترم به حالت نرمال برگرده چه کمک هایی از دست ما برمیاد؟

با درود دوست عزیز
تشویق، پر و بال دادن به کودک محرکی کاربردی برای ایجاد انگیزه پیشرفت است اما در کنار آن، کنترل این تشویقها بسیار مهم و ضروری است چراکه انتظار فرد از جامعه در همان کودکی شکل میگیرد، در دنیای واقعی امکان تشویق بی وقفه وجود ندارد ، گاهی با شکست مواجه میشود و ناچار است بدون پر وبال گرفتن از دیگران تلاش کند و به نتیجه برسد. اگر انگیزه و رغبت فرد بعد از شکست از بین برود هرگز پیشرفتی نخواهد داشت ،پس بهتر است از همان کودکی این را آموزش ببیند
با توجه به شرایط به وجود آمده، مجدد تشویق های خود را با کنترل و آموزشهای ضمنی آغاز کنید و به او بیاموزید که برای پاداش و تشویق تلاش نکند بلکه برای رسیدن به نتیجه مطلوب فعالیت داشته باشد.
پیروز باشید