
nashenas :
سلام من الان 27 سال سن دارم . دیپلم رشته ریاضی و مهدندسی عمران - نقشه برداری از دانشگاه سراسری دارم.
این روزها وقتی به شرایط و موقعیتم نگاه می کنم می بینم اصلا رضایت ندارم. حتی در زمینه ای کار می کنم که به رشته ام هیچ ارتباطی نداره.
گاهی فکر می کنم که زمان انتخاب رشته دبیرستان مشاوره درستی نگرفتم که رشته ریاضی انتخاب کردم. من در اون سن درک درستی از از علایقم و شغل آینده ام نداشتم . رشته ریاضی انتخاب کردم چون با هوش بودم و می دونستم از پسش برمیام!!!!!! چون اون زمان دانش آموزای رشته ریاضی با قدرت تر و پرتلاش تر به نظر میومدن!!!
الان اون طرز فکرای پوچو ندارم و واقعا هم مشاوره درستی نگرفتم و واقعا احساس می کنم که چقدر دلم می خواد که دکتر میشدم دندانپزشک ولی واقعا عمر کوتاهه و مگه من برای تحصیل چقدر دیگه وقت دارم باید واقع بین باشم و کار کنم و پول جمع کنم اما روحم داره آزار میبینه و خیلی ناراحتم. میشه به من مشاره فکری بدید که با این شرایط چه کاری درسته؟ دوباره درس خوندن توی یه رشته ی کاملا متفاوت؟ اونم از صفر؟ یا باید دیدگاهمو نسبت به شرایم تغییر بدم؟ چه جوری؟؟؟

با درود دوست عزیز
شرایط پیش آمده برای شما بسیار ناراحت کننده است، متاسفانه مشکلی است که بیشتر جوانان امروزی به آن گرفتار هستند، این روزها برای دانش آموزان تدابیری اندیشیده شد که در آینده دچار مشکلات این چنینی نشوند ، راهکارهایی همچون گرفتن آزمونهای شخصیت و رغبت سنجی شغلی و تحصیلی ...
با توجه به شرایطی که فرمودید و البته اطلاعات بسیار اندکی که در اختیار ما قرار دادید، پیشنهاد میکنم با مشاور شغلی مشورت بفرمایید تا ضمن انجام تست های لازم و تعیین تیپ شخصیتی شما و همچنین بررسی شرایط مالی و شغلی کنونی تان ، راهکاری متناسب و کاربردی در اختیارتان قرار دهند. با این روش احتمال بروز خطا کمتر خواهد بود، خوشبختانه هنوز هم فرصت تغییر در مسیر زندگی برای شما وجود دارد، پس با راهکاری هوشمندانه از اتلاف وقت جلوگیری میکنید و از باقی زندگی خود لذت بیشتری خواهید برد.
پاینده باشید