یادآوری نکته های مهم برای مامانای مهربون

نوع برخورد با شخصیت برونگرا در مهد مختص خود اوست. کودک برونگرا برای صحبت کردن به فرصت های زیادی نیاز دارد، فضایی که بتواند با دوستان خود در آن کار کند و اوقاتی که بتواند در تماس فیزیکی با کودکان دیگر باشد برایش مفید است. مثل ساعت ورزش، زنگ تفریح و در بازی های گروهی.
مربی برای آنکه به کودک برونگرا کمک کند، بهتر است قبل از مطرح کردن سوال، قوانین را مشخص کند.
به این ترتیب کودک برونگرا یاد می گیرد که نوبت را رعایت کند.

برخورد با کودکان درونگرا در مهد مقتضیات خود را دارد. قبل از آنکه کودک درونگرا در فعالیتی شرکت کند به دیدن و شنیدن نیاز دارد. اگر از قبل بداند که درباره چه موضوعی گفتگو خواهد شد احتمال آنکه در آن شرکت کند بیشتر خواهد بود. این کودکان از مطالعه در محیطی آرام و دور از کودکان دیگر و نیز محیطی که بتواند در آن فعالیتها را دورادور مشاهده کند احساس آرامش می کند.
اگر به کودک درونگرا کمک شود رفتارش تا حدی اجتماعی تر خواهد شد. در مقام پدر و مادر باید در پی فرصتهایی باشید که اعتماد به نفس کودک درونگرای خود را تقویت کنید. هرگاه فرزند شما تلاش کرد کار مشکلی را انجام دهد از او تمجید کنید. اگر کودک را به سوی تعاملهای دوستانه سوق دهید به او کمک خواهید کرد تا بر مشکلات اجتماعی فایق آید. همچنین اگر اورا تشویق کنید که اوقاتش را با کودکانی سپری کند که رفتار آمرانه و تهدیدآمیز ندارند، در شرایط اجتماعی راحت تری قرار می گیرد.

مهمترین نکته ای که باید در نظر داشته باشید این است که کودک درونگرا را خجالتی خطلب نکنید. اغلب دیده می شود که والدین به دیگران می گویند کاری به کار او نداشته باشید، خیلی خجالتیه! هرچند که والدین این عبارت را برای رنجاندن کودک ابراز نمی کنند اما باعث شرمندگی او می شوند و او را نسبت به این باور که دشوار هستند، حساستر می کنند.
اگر خجالتی بودن کودک درونگرا را به رخ دیگران بکشید فقط اوضاع را وخیم تر کرده اید. اگر دیگران درباره ی خجالتی بودن فرزند شما اظهار نظری کردند بهترین راه برخورد پاسخی ساده است : کمی طول می کشد تا به شرایط جدید عادت کند یا ترجیح می دهد آرام باشد.

روانﺷﻨﺎﺳﺎن: ﻣﺸﺎﻫﺪه رﻓﺘﺎر ﺧﻮب دﻳﮕﺮان واﮔﻴﺮدار اﺳﺖ
ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺸﺎﻫﺪه رﻓﺘﺎر ﺧﻮب دﻳﮕﺮان ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ اﻟﻬﺎمﺑﺨﺶ ﺑﻮده و ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ رﻓﺘﺎر ﺧﻮب در ﻣﺎ دﺳﺘﺎورد ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻲ ﻧﻴﺰ ﺷﻮد ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻓﺮدي ﻛﻪ ﻋﻤﻠﻲ ﻧﺠﻴﺒﺎﻧﻪ اﻧﺠﺎم ﻣﻲدﻫﺪ (ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻓﺮدي ﻛﻪ در ﺣﺎل ﻛﻤﻚ ﺑﻪ دﻳﮕﺮي اﺳﺖ) ﻏﺎﻟﺒﺎ در ﻣﺎ اﺣﺴﺎس ﻧﺎﻣﻴﺪه ﻣﻲﺷﻮد «ﺧﻮﺑﻲ اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ، اﺣﺴﺎﺳﻲ ﮔﻨﮓ و ﮔﺮم در ﻗﻠﺒﻤﺎن. اﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎن ﻣﺜﺒﺖ ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ و اﻟﻬﺎم ﺑﺨﺶ ﻛﻪ «ﺗﻌﺎﻟﻲ  ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ در ﻣﺎ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﺴﻴﺎر ﺧﻮب اﻳﺠﺎد ﻛﻨﺪ. اﻣﺎ آﻳﺎ ﭼﻨﻴﻦ اﺣﺴﺎﺳﻲ ﻛﺎﻓﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﻮد ﻣﺎ دﺳﺖ ﺑﻪ ﻛﺎرﻫﺎي ﺧﻮب ﺑﺰﻧﻴﻢ؟
ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪهاﺳﺖ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ «آري» اﺳﺖ «ﺑﺮاﺳﺎس ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي ﺟﺪﻳﺪ ﻛﻪ در ﻣﺠﻠﻪ «ﻋﻠﻮم روانﺷﻨﺎﺧﺘﻲ
ﺳﻴﻤﻮن اﺷﻨﺎل از داﻧﺸﮕﺎه ﻛﻤﺒﺮﻳﺞ، ﺟﻴﻦ راﭘﺮ از داﻧﺸﮕﺎه ﭘﻼيﻣﺎت در ﺑﺮﻳﺘﺎﻧﻴﺎ و داﻧﻴﻞ ام. .ﺗﻲ ﻓﺴﻠﺮ از داﻧﺸﮕﺎه ﻟﻮسآﻧﺠﻠﺲ ﻛﺎﻟﻴﻔﺮﻧﻴﺎ روانﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮ «ﺗﻌﺎﻟﻲ» روي رﻓﺘﺎر اﻧﺴﺎن را در دو آزﻣﺎﻳﺶ ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﻲ ﻗﺮاردادهاﻧﺪ

آزﻣﺎﻳﺶ اول
در آزﻣﺎﻳﺶ اول داوﻃﻠﺒﺎﻧﻲ ﻛﻪ در اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﺮدهﺑﻮدﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺑﺮشﻫﺎي ﻛﻮﺗﺎه از ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ.
ﺑﺮﺧﻲ اﻓﺮاد ﺻﺮﻓﺎ ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺧﻨﺜﻲ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﻣﺴﺘﻨﺪ در ﺑﺎره ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻮد. ﺑﺮﺧﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮشﻫﺎي ﻛﻮﺗﺎه از ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي اﻟﻬﺎمﺑﺨﺶ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮدﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺨﺸﻲ از ﻧﻤﺎﻳﺸﻲ ﻛﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲداد ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮﺳﻴﻘﻴﺪانﻫﺎ از ﭘﻴﺶﻛﺴﻮﺗﺎن و اﺳﺘﺎدان ﺧﻮد ﺗﺸﻜﺮ ﻣﻲﻛﻨﻨﺪ. ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي اﺧﻴﺮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر اﻳﺠﺎد اﺣﺴﺎﺳﺎت «ﺗﻌﺎﻟﻲ» در اﻓﺮاد ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﺪه ﺑﻮد.
 .ﺳﭙﺲ ﻫﻤﻪ آزﻣﻮدﻧﻲﻫﺎ ﻣﻘﺎﻟﻪ اي ﻣﻲﺧﻮاﻧﺪﻧﺪ ﻛﻪ در آن ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻲ در ﺑﺎره آنﭼﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ داده ﺷﺪهﺑﻮد
وﻗﺘﻲ ﺑﻪ داوﻃﻠﺒﺎن ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺮﻛﺖ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﭘﻮل ﭘﺮداﺧﺖ ﺷﺪ و رﺳﻴﺪ داده ﺷﺪ از آن ﻫﺎ ﺧﻮاﺳﺘﻪ ﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ ﭘﺎﺳﺦ دﻫﻨﺪ ﻛﻪ آﻳﺎ ﻣﺎﻳﻠﻨﺪ در ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺿﺎﻓﻲ ﻫﻢ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻫﺎي آزﻣﺎﻳﺶ اول ﻧﺸﺎن داد ﻛﻪ ﺷﺮﻛﺖ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮشﻫﺎي ﻛﻮﺗﺎه ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي «ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ » را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮده ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺮاي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻲ ﺑﻌﺪي ﺑﻴﺸﺘﺮ از ﻛﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﻴﻠﻢ ﺧﻨﺜﻲ دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ داوﻃﻠﺐ ﺷﺪﻧﺪ. اﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﺠﺎن «ﺗﻌﺎﻟﻲ» ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ اﻧﮕﻴﺰه ﺑﻴﺸﺘﺮ در ﻛﻤﻚ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﺑﺪﻫﺪ. اﮔﺮﭼﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻗﻄﻊ ﻧﻤﻲﺗﻮان ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻳﺎ اﻳﻦ اﻓﺮاد ﺑﺮاي ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻌ ﺪي ﻳﺎ ﻛﻤﻚ ﺑﻪ ﻓﺮد دﻳﮕﺮ واﻗﻌﺎ داوﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻋﻤﻞ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد ﻳﺎ ﺧﻴﺮ

آزﻣﺎﻳﺶ دوم
ﻣﺤﻘﻘﺎن در اﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ آزﻣﺎﻳﺶ دوم ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ. اﻳﻦ ﺑﺎر ﻣﻮﺿﻮع ﻣﻮرد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﻳﻦ ﺑﻮد ﻛﻪ آﻳﺎ «ﺗﻌﺎﻟﻲ» ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ
رﻓﺘﺎر ﻛﻤﻚ واﻗﻌﻲ ﺷﻮد ﻳﺎ ﺧﻴﺮ
در اﻳﻦ آزﻣﺎﻳﺶ داﻧﺸﺠﻮﻳﺎن داﻧﺸﮕﺎه، داوﻃﻠﺒﺎن ﺷﺮﻛﺖ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﻮدﻧﺪ و ﺷﺮﻛﺖ در ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺨﺸﻲ از واﺣﺪ درﺳﻲ آنﻫﺎ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲﺷﺪ
داوﻃﻠﺒﺎن در ﺳﻪ دﺳﺘﻪ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷﺎي ﺳﻪ ﻧﻮع ﻣﺘﻔﺎوت ﺑﺮش ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﻛﻮﺗﺎه ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ: ﻳﻚ ﺑﺮش ﻛﻮﺗﺎه از ﻓﻴﻠﻢ ﺧﻨﺜﻲ، ﻳﻚ ﺑﺮش ﻛﻮﺗﺎه از ﻓﻴﻠﻢ «ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ» ﻛﻪ ﭘﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪه ﺑﻮد و ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻳﻚ ﺑﺮش ﻛﻮﺗﺎه از ﻓﻴﻠﻢ ﺧﻨﺪه دار اﻧﮕﻠﻴﺴﻲ. ﻫﺪف آنﻫﺎ در ﻣﻮرد ﺳﻮم ﺻﺮﻓﺎ اﻳﺠﺎد ﺧﻨﺪه ﺑﻮد
ﭘﺲ از اﻳﻦﻛﻪ آزﻣﻮدﻧﻲﻫﺎ ﻓﻴﻠﻢﻫﺎ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻛﺮدﻧﺪ، دﺳﺘﻴﺎر ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺑﻪ آنﻫﺎ واﻧﻤﻮد ﻛﺮد ﻛﻪ در ﺑﺎزﻛﺮدن ﭘﺮوﻧﺪه راﻳﺎﻧﻪ اي ﻛﻪ ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم آزﻣﺎﻳﺶ ﺗﻮ ﺿﺮوري اﺳﺖ دﭼﺎر ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﺷﺪه اﺳﺖ و ﻧﻤﻲ اﻧﺪ ﺑﻪ آزﻣﺎﻳﺶ اداﻣﻪ دﻫﺪ. او ﺳﭙﺲ ﺑﻪ داوﻃﻠﺒﺎن ﮔﻔﺖ ﻛﻪ آنﻫﺎ آزادﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﺮوﻧﺪ و ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺷﺮﻛﺖ در آزﻣﺎﻳﺶ، اﻣﺘﻴﺎز واﺣﺪ درﺳﻲ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮ را ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ. اﻣﺎ وﻗﺘﻲ آنﻫﺎ در ﺣﺎل ﺗﺮك ﻣﺤﻞ ﺑﻮدﻧﺪ از آن ﻫﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﻛﻪ در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻣﺎﻳﻠﻨﺪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪاي ﭘﺎﺳﺦ دﻫﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺮاي ﻳﻚ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ دﻳﮕﺮ ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﺪهاﺳﺖ. اﻳﻦ درﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺨﺸﻲ از ﻃﺮح اﺻﻠﻲ آزﻣﺎﻳﺶ ﺑﻮد ﻛﻪ آزﻣﻮدﻧﻲﻫﺎ از آن اﻃﻼﻋﻲ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ. در واﻗﻊ ﻣﺤﻘﻖ درﺻﺪد آن ﺑﻮد ﻛﻪ ﺑﺪاﻧﺪ اﻓﺮاد ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪ ﺑﻪ اﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ اﺿﺎﻓﻲ ﻛﻤﻚ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﺮد
ﻣﺤﻘﻖ ﺑﻪ داوﻃﻠﺒﺎن ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ، ﺧﺴﺘﻪﻛﻨﻨﺪه اﺳﺖ و آنﻫﺎ ﻣﻲﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻫﺮ زﻣﺎن ﻛﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﻜﻤﻴﻞ آن را ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻛﻨﻨﺪ و ﻣﺤﻞ را ﺗﺮك ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺧﻴﻠﻲ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺑﻮد. ﺷﺮﻛﺖﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺮﺷﻲ از ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي «ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ» دﻳﺪهﺑﻮدﻧﺪ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ دوﺑﺮاﺑﺮ دو ﮔﺮوه دﻳﮕﺮ ﻛﻪ
ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﺧﻨﺜﻲ ﻳﺎ ﺧﻨﺪهدار دﻳﺪه ﺑﻮدﻧﺪ وﻗﺖ ﺻﺮف ﻛﺮدﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻴﺎر ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ رﻓﺘﺎر ﻛﻤﻚﻛﺮدن ﺷﻮد اﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﻴﺠﺎن اﻧﮕﻴﺰ ﻧﺸﺎن ﻣﻲدﻫﺪ ﻛﻪ اﺣﺴﺎس ﺗﻌﺎﻟﻲ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎن ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺣﺘﻲ ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﻛﻮﺗﺎه ﺑﺎ رﻓﺘﺎر ﺧﻮب اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ از ﺳﻮي دﻳﮕﺮان ﻫﻴﺠﺎن «ﺗﻌﺎﻟﻲ» را در اﻓﺮاد اﻳﺠﺎد ﻣﻲﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﻲﺷﻮد رﻓﺘﺎر « ﻧﻮعدوﺳﺘﻲ» در آنﻫﺎ ﺑﺮاﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﺷﻮد. اﻳﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻟﻘﻮه راﻫﻲ را ﺑﺮاي اﻓﺰاﻳﺶ ﺳﻄﺢ  .ﻋﻤﻮﻣﻲ رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﻣﺜﺒﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ در ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﻲﻛﻨﺪ
ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﻳﺎﻓﺘﻪ اﺧﻴﺮ از اﻳﻦ زاوﻳﻪ ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﻴﺖ اﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻧﻔﻮذ رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ در دﻧﻴﺎي ﻛﻨﻮﻧﻲ و ﮔﺴﺘﺮدﮔﻲ ﭘﻮﺷﺶ آنﻫﺎ ﺑﺮ ﺑﺨﺶﻫﺎي وﺳﻴﻊ ﻣﺮدم، ﺗﻼش ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮔﺴﺘﺮش رﻓﺘﺎرﻫﺎي ﺧﻮب و ﺳﻮدﻣﻨﺪ اﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺳﻮدﻣﻨﺪ زﻳﺎدي داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺨﺸﻲ از اﻳﻦ ﺗﻼش ﻣﻲﺗﻮاﻧﺪ ﺳﺎﺧﺖ و ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي ﺑﺎ ﻣﺤﺘﻮاي اﻧﺴﺎﻧﻲ و ﻣﺘﻌﺎﻟﻲ ﺑﺎﺷﺪو دﻟﺴﻮز ﭘﺮورش دﻫﻨﺪ، از ﻃﺮف دﻳﮕﺮ اﻳﻦ ﭘﮋوﻫﺶ اﻟﻬﺎم ﺑﺨﺶ اﻓﺮاد و ﺧﺎﻧﻮادهﻫﺎﻳﻲ اﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻲﺧﻮاﻫﻨﺪ ﻛﻮدﻛﺎﻧﻲ ﻫﻤﺪل ﻛﻮدﻛﺎن ﻧﻮﻋﺪوﺳﺘﻲ ﻛﻪ در آﻳﻨﺪه ﺣﺎﺿﺮﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻪ دﻳﮕﺮان ﻛﻤﻚ ﻛﻨﻨﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲرﺳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻓﻴﻠﻢﻫﺎي اﻧﺴﺎﻧﻲ ﻛﻪ داراي ﻣﺤﺘﻮاي ﻧﻮعدوﺳﺘﺎﻧﻪ اﺳﺖ و ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎن دادن ﺻﺤﻨﻪﻫﺎي ﻛﻤﻚ ﻣﺮدم ﺑﻪ دﻳﮕﺮان درﺣﻮادث ﻣﺨﺘﻠﻒ واﻗﻌﻲ راهﻫﺎي ﻣﻨﺎﺳﺒﻲ دراﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ