مدرسه رفتن، آمادگي رواني ميخواهد
حالا اگر همه اين کارها را انجام داديم و باز هم کودکمان رغبتي براي رفتن به مدرسه پيدا نکرد، چه؟
اگر پس از گذشت 2 هفته کودک هنوز آرام نگرفته است و مشکلات هنگام جدايي ادامه دارد يا صبحها قبل از جداشدن از مادر و رفتن به مهدکودک يا مدرسه ناراحتيهاي جسمي مکرر مانند سردرد، دلدرد، سرگيجه، حالت تهوع، استفراغ، تپش قلب و... دارد، حتما بايد مشاوره تخصصيتر دريافت کند؛ چرا که اضطراب جدايي به سالهاي ابتدايي مدرسه کشيده شده و با فعاليتهاي متناسب رشدي و سني کودک تداخل ميكند. البته همانطور که گفتم اکثر کودکان تنها پس از گذشت چند روز از آغاز مدرسه با محيط جديد آشنا ميشوند و مشکلي نخواهند داشت.
حرف آخر
فراموش نکنيد که اضافه شدن فعاليتهاي مدرسه نبايد به حذف ديگر نيازهاي کودک مثل بازي، گردش يا تماشاي تلويزيون منجر شود؛ بلکه انجام تکاليف مدرسه بايد در کنار ساير نيازها و علايق کودک برنامهريزي شود و اين برنامه را شرايط و وضعيت داخل خانواده شما مشخص ميکند و هيچ برنامه ثابت و قطعي در اين مورد وجود ندارد. به فرزندتان اطمينان دهيد که در زمانهايي که او در خانه نيست اتفاق خاص و جذابي در خانه نميافتد. در اين صورت فرزندتان با خيال راحتتر ساعتهاي حضور در مدرسه را ميپذيرد. در کنار همه اين نکات، روز اول مدرسه را به روزي خاص براي او تبديل کنيد. برنامههايي ترتيب دهيد که کودک به آن علاقه ويژهاي دارد يا کار جذابي که تا به حال انجام نداده است، برايش برنامهريزي کنيد. داشتن خاطره خوش از رفتن به مدرسه مهمترين تجربهاي است که بايد به دنبال ايجاد آن باشيد.