۱۲۵٫۸k

کارگاه روانشناسی | کارگاه مادر و کودک | روانشناسی کودک | روانشناسی نوجوانان

محمد صابری
کاربر فعال | ۱۲ | ۲۲ | ۲۱ تیر ۱۳۹۴
موضوع : همبازی و بازی

همبازي هاي فرزندان ما بايد همسن و همجنس فرزندمان باشند.

دوست براي كودك بالاي شش سال با همبازي يا همكلاسي فرق داره و اين مطلب به معني جداسازي بچه ها از هم كه بسيار اسيب زننده ست نيست. كودك از شش يا هفت سالگي همبازي براش تبديل به دوست ميشه. كودك با ساعتها حرف زدن با دوستش خودش رو ميشناسه، شبها در منزل هم موندنشون باعث ميشه ناف روانيشون قطع بشه و كودك وارد مرحله بعدي رشد بشه، تجارب مشتركشون به رشدشون كمك ميكنه براي همين وقتي همسن و هم جنس باشند رشد سالمتري دارند.

به جاي بازي هاي كامپيوتري كه جداي از اعتياد، زندگي فرزندانتون رو با انزوا و تخيل گره ميزند فرزندتون رو درگير ورزشهاي گروهي و شبكه دوستان خوب كنيد. بچه ها بايد هفته يي ١٥ ساعت در زمين بازي كنار دوستانشون بدوند و هفته ٤٠ تا ٥٠ ساعت با دوستانشون در رابطه باشند.

اگر قرار باشه تنها يك مورد تربيتي كودك داشته باشيم اينه دوست خوب براي فرزندمون بخريم يعني خرج كنيم تا دوست خوب پيدا كنيم تا با هم درگير بازي و ورزش بشن، ظلم به كودكه جلوش اسباب بازي بريزيم تا تنهايي ساعتها بازي كنه يا بذاريم ساعتها پاي تلويزيون يا كامپيوتر باشه.

كودك تا شش سالي تمام زندگيش بايد سه چيز باشه:
- بازي
- اسباب بازي
- همبازي
كودك نياز به بازي داره نه كلاسهاي اموزشي موسيقي

مدرسه یاب، جستجوی مدارس

در حال بارگذاری...

برای نظردهی، کلیک کنید