اگر چه انتظار میرود که مادران شاغل از سوی دولت مورد حمایت قرار بگیرند، واقعیت این است که سیاستهای دولتها در سالهای گذشته بر سختگیری هر چه بیشتر بر مادران شاغل استوار بوده است. یکی از نمونههایی که میتوان در سیاستگذاریهای دولت از آن یاد کرد قانون افزایش مرخصی زایمان زنان شاغل از 6به 9ماه است. این قانون با وجود اینکه از سوی مجلس شورای اسلامی تصویب و برای اجرا به دولت ابلاغ شده، هنوز هم اجرا نشده است.
بزرگترین دلیلی که برای عدماجرای این قانون عنوان شده کمبود اعتبار است. از آنجا که زنان در مدت زمان مرخصی زایمان حقوق دریافت میکنند و در قانون تأمین اجتماعی مرخصی زایمان 6ماهه از تعهدات این سازمان برای بیمهشدگانش محسوب میشود و بار مالی ناشی از آن نیز بر عهده سازمان تأمین اجتماعی است اما وقتی مجلس قانونی تصویب کرد که این مرخصی 3ماه افزایش پیدا کرد سازمان تأمین اجتماعی اعلام کرد که حاضر به تأمین بارمالی ناشی از این قانون نیست و چنانچه دولت مایل است مرخصی زنان شاغل را افزایش دهد میبایست هزینه آن را بپردازد. با توجه به عدمهمکاری و اهتمام دولت برای حل مشکلات زنان شاغل قوانین تشویقی زنان به اجرا در نمیآید.