نوستالژی های شیرین مدرسه

من یه دفترچه ی خاطرات دارم هنوزم نگهش داشتم معلم هامو دوستام برام مینوشتن بعضی اوقات میخونمش هم خندم میگیره هم گریه خنده به خاطر نوشتن بچه ها و دست خطشون گریه هم برای اینکه چه دوران خوبی داشتیم ما همه شاد هیچکس به کس دیگه ای حسادت نداشت خلاصه که همه چی خیلی خوب بود نامردی نبود اون موقع الان خوب باشی تعجب آوره برای همه بعد هم بهت میگن ساده چقدر ساده ای تو اخه ؟
تازه سوال هم ازت میپرسن و شروع میکنن به نصیحت کردنت نمیدونن تو میخوای خوب باشی تا بقیه هم یاد بگیرن تو این دوره زمونه
چقدر دلم تنگ شده بود که کلی باهاتون درد و دل کردم