نوستالژی های شیرین مدرسه

Qqu : 
خیلی خندیدم محسن عالی توصیف کردی
مهتابیا شکست جواب ناظمو چی دادین؟

مخلصیم :)

خوب معلومه ..پیشنماز که پشتش به ما بود ...پس ندید کاری کی بوده 

ناظم و مدیر که اومدن ...به هر کدوم از بچه ها که می گفت کار کی بوده ...

یکی تو سجده بوده ...یکی تو رکوع ...یکی تو قنوت ...یکی هم داشته نمازه شکستشو چسب میزده :)

اونجا بود که مفهوم قرعه کشی رو فهمیدم من ...به قید قرعه و داشتن سو پیشینه 

چند تا از بچه ها رو انتخاب کردن و با کمال احترام ...چکی لگدی کردن (چکی لگدی 

نو خواص مبارزه تن به تن ه ...که فقط یه نفر ه ضربه میزنه ...اونیکی هم حق هیچگونه دفاع نداره :)

بعدش گفتن اخراج می کنن ...مفهوم اخراج تو مدارس پسرونه ...معادل شهادت تو جبهاست 

یعنی اون کسی که اخراج میشه ...چنان ارج و قربی پیدا می کنه ...که تا مدتها اسمش ماندگار میشه 

تو مدرسه پسرونه فقط تنها دلیلی که ولی باید بیاد ....اینه که ...آدم اتفاقی تو مدرسه واسش افتاده باشه 

واسه این سوسول بازی ها کسی ولی نمیاره :)...در نهایت بعد از یه هفته ...

بازم مارو بزور میبردن نماز ...ولی این بار بجای اینکه با توپ والیبال دس رشته بازی کنیم ..با توپ پینگ پنگ 

روی زمین گل کوچیک بازی می کردیم (یعنی یکی یا انگشت شصت و انگشت بزرگه ....رو موکت ...مثل در وازه 

درست می کرد و اون یکی باید با یه ضرب توپ رو از دروازه رد می کرد ....)اینم خیلی حال میاد فقط 

هیجانش ..مثل بازی های لیگ برتر بود ..به جام جهانی نمی رسید :)