برای فرزند خود چه جای و جایگاهی در خانواده قائلیم؟
او را چگونه میبینیم و از او چه انتظاری در زندگی داریم؟
نحوه پاسخگویی ما به چنین سؤالاتی، تعیینکننده چگونگی رفتار ما با فرزندمان، و متقابلا رفتار او با ماست.
بخصوص اگر با فرزند نوجوانی روبرو باشیم، چگونگی موضعگیری ما در برابر او نه تنها شکلدهنده شخصیت مناسب وی و یا خدای ناکرده شکلدهنده رفتارهای تخریبی اوست ، بلکه همین موضعگیری، نوع رفتار او در مقابل ما و احتمالا راحتی و شادمانی و یا خدای ناکرده ناراحتی و دلگیری ما را سبب میشود.
با این مقدمه در صدد آنیم که ، جایگاه مناسب فرزند نوجوانمان را در خانواده ترسیم کنیم و از این طریق رفتار با او را هر چه بیشتر به سمت و سوی طبیعی سوق داده، با امید به خداوند موجب رشد و کمال مطلوب وی شویم.